NARDL yöntemine göre ise ekonominin genişleme ve daralma dönemlerinde kamu harcamaları asimetrik bir davranış sergilemektedir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmada Türkiye’de kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki Wagner Yasası çerçevesinde 2006Q1 – 2020Q4 dönemi için ARDL ve Doğrusal Olmayan ARDL (NARDL) yöntemleri ile araştırılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:NARDL yöntemi ile ekonomik büyümedeki pozitif ve negatif değişimlerin kamu harcamalarındaki etkisi ayrıştırılabilmektedir.
💡
Conclusion & Impact:NARDL yöntemine göre ise ekonominin genişleme ve daralma dönemlerinde kamu harcamaları asimetrik bir davranış sergilemektedir.
Bu çalışmada Türkiye’de kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasındaki ilişki Wagner Yasası çerçevesinde 2006Q1 – 2020Q4 dönemi için ARDL ve Doğrusal Olmayan ARDL (NARDL) yöntemleri ile araştırılmaktadır. NARDL yöntemi ile ekonomik büyümedeki pozitif ve negatif değişimlerin kamu harcamalarındaki etkisi ayrıştırılabilmektedir. ARDL yönteminden elde edilen bulgulara göre kamu harcamaları ile ekonomik büyüme arasında uzun dönemli bir ilişki bulunamamıştır. NARDL yöntemine göre ise ekonominin genişleme ve daralma dönemlerinde kamu harcamaları asimetrik bir davranış sergilemektedir.
Ahsan, S. M., Kwan, A. C. & Sahni, B. S. (1996). Cointegration and Wagner's hypothesis: time series evidence for Canada. Applied Economics, 28(8), 1055-1058.
Altunç, Ö. F. (2011). Kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi: Türkiye’ye ilişkin ampirik kanıtlar. Yönetim ve Ekonomi: Celal Bayar Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, 18(2), 145–157.
Ansari, M. I., Gordon, D. V. & Akuamoah, C. (1997). Keynes versus Wagner: public expenditure and national ıncome for three African countries. Applied Economics, 29(4), 543-550.
Apergis, N. (2015). Asymmetric real exchange rate pass-through and poverty in China: evidence from a nonlinear model. Applied Economics Letters, 22(12), 951–954.
Arısoy, İ. (2005). Wagner ve Keynes hipotezleri çerçevesinde Türkiye’de kamu harcamaları ve ekonomik büyüme ilişkisi. Ç.Ü. Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, 14(2), 63–80.
Aworinde, O. B. & Onakoya, A. B. (2015). Testing the validity of Wagner’s law in Nigeria: evidence from nonlinear causality. Ago-Iwoye Journal of Social and Behavioural Sciences, 217-231.
Babatunde, M. A. (2011). A bound testing analysis of Wagner's law in Nigeria: 1970–2006. Applied Economics, 43(21), 2843-2850.
Bağdiğen, M. & Beşer, B. (2009). Ekonomik büyüme ile kamu harcamaları arasındaki nedensellik ilişkisinin Wagner tezi kapsamında bir analizi: Türkiye örneği. ZKÜ Sosyal Bilimler Dergisi, 5(9), 1–17.
Barro, R. J. (1990). Government spending in a simple model of endogenous growth. Journal of Political Economy, 98(5–Part 2), 103–125.
Bildirici, M. E. & Turkmen, C. (2015). Nonlinear causality between oil and precious metals. Resources Policy, 46, 202-211.
Cavicchioli, M. & Pistoresi, B. (2016). Testing threshold cointegration in Wagner's law: the role of military spending. Economic Modelling, 59, 23-31.
Chang, T., Liu, W. & Caudill, S. B. (2004). A re-examination of Wagner's law for ten countries based on cointegration and error-correction modelling techniques. Applied Financial Economics, 14(8), 577-589.
Çelik, A. A. (2010). Ekonomik büyüme ile kamu harcamalarının nedensellik analizi: Suudi Arabistan, B. A. Emirlikleri ve Kuveyt Uygulaması (Yayımlanmamış doktora tezi) Marmara Üniversitesi Ortadoğu Araştırmaları Enstitüsü, İstanbul.
Diler, H. G. (2016). Kamu harcamaları – ekonomik Büyüme: Türkiye üzerine bir uygulama. İktisat Politikası Araştırmaları Dergisi, 3(1), 21–36.
Edizdoğan, N., Çetinkaya, Ö. ve Gümüş, E. (2012). Kamu maliyesi (4. Baskı). Bursa: Ekin Yayınevi.