AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther understanding of the origins of some behavioral symptoms among antisocial individuals may be critical to the diagnosis and treatment of behavioral disturbances in this group.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background: The aim of this study is to evaluate the relation to self mutilation, aggression, childhood trauma history, and dissociative experiences for the subjects with APD. Methods: The study was carried out at a general out-patients unit of the Department of Psychiatry, GMMA, Istanbul, Turkey. One hundred fifty males who were met the DSM-IV criteria for antisocial personality disorder (APD) have been accepted for the study. Subjects were interviewed with an assessment battery including a semistructured interview form concerning the sociodemog-raphic factors, self mutilation and childhood trauma history, Aggression Questionnaire (AQ), Dissociative Experi-ences Scale (DES). The subjects were divided for two groups according to AQ point: high aggressive (HA-APD) and low aggressive (LA-APD). Results: The rates of self mutilation (p<0.001) and childhood trauma history (p<0.05) were found to be significantly higher in the HA-APD group. Additionally, AQ and DES point were found to be significantly higher in the HA-APD group (p<0.001). There has been found a positive correlation between AQ and DES point and the rates of self mutilation and childhood trauma history. Conclusions: This study supports evidence of relation between self-mutilating behavior, aggression, self mutilation, and childhood trauma in pa-tients with APD. Further understanding of the origins of some behavioral symptoms among antisocial individuals may be critical to the diagnosis and treatment of behavioral disturbances in this group.
Özet
Amaç: Bu çalışmada, antisosyal kişilik bozukluğu (AKB) olan erkeklerde kendini yaralama davranışının (KYD) saldırganlık düzeyi, çocukluk çağı travmaları ve dissosiyasyon ile ilişkisinin bir bütün olarak incelenmesi amaçlanmıştır. Yöntem: GATA Haydarpaşa Eğitim Hastanesi Psikiyatri Polikliniği’ne başvuran hastalardan, DSM-IV-TR tanı ölçütlerine göre AKB tanısı konan 150 olgu çalışmaya alındı. Deneklere sosyodemografik özelliklerini, çocukluk çağı travmalarını ve KYD’lerini sorgulayan yarı yapılandırılmış görüşme formu, Saldırganlık Ölçeği (SÖ) ve Dissosiyatif Yaşantılar Ölçeği (DYÖ) uygulandı. Denekler SÖ’den aldıkları puanlara göre saldırganlık düzeyi yüksek olanlar (SY-AKB) ve düşük olanlar (SD-AKB) şeklinde iki gruba ayrılarak karşılaştırıldı. Bulgular: KYD oranı, SÖ ve DYÖ puanı SY-AKB’de daha yüksekti (p<0.001). İki grupta da çocukluk çağında travma yaşadığını bildirenlerin oranı oldukça yüksek olmakla birlikte, SY-AKB’de daha fazlaydı (p<0.05). SÖ puanı, DYÖ puanı, KYD ve çocukluk çağı travmaları arasında pozitif korelasyon bulundu (p<0.05). Sonuç: Bu çalışmada, AKB olan bireylerde çocukluk çağı travmaları, dissosiyasyonun ve saldırganlık ile kendini yaralama davranışı arasında ilişki olduğu saptanmıştır. Kendinin yaralama davranışı olan kişilerin önemli bir bölümünü oluşturan AKB olgularında, ilişkili etkenlerin daha iyi anlaşılması, bu hastalara daha etkili tedavi yaklaşımlarının geliştirilmesini sağlayabilir.