SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2005 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Sokakta yaşayan çocuklarda kendine zarar verme davranışı ve madde kullanımı

Alper AKSOY
Kültegin ÖGEL
Pages
163–169
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu bulgular, kendine zarar vernme davranışı ’nin antisosyal kişilik özellikleri veya davranım bozukluğu olanlarda sık görüldüğünü bildiren çalışmalarla benzerlik göstermektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Sokakta yaşayan çocuklarda kendine zarar verme davranışının sıklığı ve özelde madde kullanımıyla olan ilişkisi incelemektir.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Araştırmaya İstanbul’da sokakta yaşayan koruma ve tedavi merkezlerinde kalan 21 yaşından küçük ergenler alınmıştır.
💡
Conclusion & Impact:Bu bulgular, kendine zarar vernme davranışı ’nin antisosyal kişilik özellikleri veya davranım bozukluğu olanlarda sık görüldüğünü bildiren çalışmalarla benzerlik göstermektedir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Evsiz gençler · Madde bağımlılığı bozuklukları · Kendine zarar verme davranışı

Özet

Amaç: Sokakta yaşayan çocuklarda kendine zarar verme davranışının sıklığı ve özelde madde kullanımıyla olan ilişkisi incelemektir. Yöntem: Araştırmaya İstanbul’da sokakta yaşayan koruma ve tedavi merkezlerinde kalan 21 yaşından küçük ergenler alınmıştır. Toplam 194 ergene araştırmacılar tarafından hazırlanan anket uygulanmıştır. Bulgular: Çalışmaya alınan çocukların %20.6’sında kendine zarar verme davranışı olduğu görülmüştür. Kendine zarar verme davranışına başlama yaşı ortalaması 16.3±2.4 olarak saptanmıştır. Kendine zarar verme davranışı olan çocuklarda madde kullanımı %76.4’tür. Erkeklerin %38.7’si kendine zarar vernme davranışı gösterirken, bu oran kızlarda %15.4’tür. Sokakta 4 yıldan daha fazla yaşayan çocuklarda kendine zarar verme davranışı daha fazla olduğu bulunmuştur. Suç işleyenlerde kendine zarar verme riski işlemeyenlere göre 3 kat, madde kullanımı olanlarda kendine zarar verme riskinin kullanmayanlara göre 6 kat fazladır. Sokakta yaşayan çocuklarda tercih maddelerine ve cinsiyete göre kendine zarar verme davranışına baktığımızda erkeklerde boya tineri, kızlarda ise alkol ve boya tineri kullananların daha fazla kendine zarar verdiği görülmektedir. Lojistik regresyon analizi yapıldığında madde kullanımının ve suçun kendine zarar verme davranışı üzerinde belirleyici olduğu saptanmıştır. Tartışma: Sokakta yaşayan çocuklarda kendine zarar verme davranışının görülme riskinin sokakta yaşam süresi, madde kullanımı ve suç işleme ile ilişkili olduğu gözlenmiştir. Bu bulgular, kendine zarar vernme davranışı ’nin antisosyal kişilik özellikleri veya davranım bozukluğu olanlarda sık görüldüğünü bildiren çalışmalarla benzerlik göstermektedir.

🔖

Cite This Article

AKSOY, A., ÖGEL, K. (2005). Sokakta yaşayan çocuklarda kendine zarar verme davranışı ve madde kullanımı. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 163–169. https://ajindex.com/articles/356250

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Favazza AR, Rosenthal RJ. Diagnostic issues in self mutilation. Hosp Community Psychiatry 1993; 44:134-140
  2. Walsh BW, Rosen PM. Self-Mutilation Theory, Research and Treatment. New York, Guilford, 1988
  3. Feldman MD. The challange of self-mutilation: a review. Compr Psychiatry 1988; 29:252-269
  4. Favazza AR, Conterio K. Female habitual self-mutilators. Acta Psychiatr Scand 1989; 79:283-289
  5. Ak İ, Erden C, inci Y ve ark. Self-mutilasyonun psikososyal yönden incelenmesi
  6. Ulusal Psikiyatri Kongresi Özet Kitabı, Bursa, 1993, s.80
  7. Herpetz S. Self-injurious behavior: psychopathological and nosological characteristics in subtypes of selfinjurers. Acta Psychiatr Scand 1995; 91:57-68
  8. Tariacı N, Yeşilbursa D, Türkcan S, Saatçioğlu Ö, Yaman M. B kümesi kişilik bozukluklarında kendini yaralamanın özellikleri. Türk Psikiyatri Dergisi 1997; 8:29-35
  9. Tantam D, Whittaker J. Personality disorder and selfwounding. Br J Psychiatry 1992; 161:451-464
  10. Favazza AR. Repetitive self-mutilation. Psychiatric Annal 1992; 22:60-63
  11. Briere J, Gil E. Self-mutilation in clinical and general population samples: prevalance, correlates and functions. Am J Orthopsychiatry 1998; 68:609-620
  12. Favazza AR. Bodies under siege, ikinci baskı, Baltimore, John Hopkins University, 1996
  13. Tarlaci N. B Kümesi Kişilik Bozukluklarında Self Mutilatif Davranış Özellikleri. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, İstanbul, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, 1996
  14. Sieman D, Hollander E. Self-Injury Behavior: Assessment and Treatment. Washington DC, American Psychiatric Publishing, 2001
  15. Baral I, Kora K, Yüksel Ş, Sezgin U. Cinsel istismara uğramış erişkin kadınlarda kendine zarar verme davranışı ve tedavisi. Nöropsikiyatri Arşivi 1996; 33:49-54
  16. Meade MA, Slesnick N. Ethical considerations for research and treatment with runaway and homeless adolescents. J Psychoi 2002; 136:449-463
  17. Sanci LA, Sawyer SM, Weller PJ, Bond LM, Patton GC. Youth health research ethics: time for a mature-minor clause? Med J Aust 2004;.180:336-338
  18. Ögel K, Aksoy A, Liman O, Yücel H, Sorgun E, Polat Z. Sokak çocuklarıyla görüşme formunun güvenilirliği
  19. Ulusal Psikiyatri Kongresi, Antalya, 2003
  20. Mackesy-Amiti ME, Fendrich M. Inhalant use and delinquent behavior among adolescents: a comparison of inhalant users and other drug users. Addiction 1999; 94:555-564
  21. White HR, Loeber R, Stouthamer-Loeber M, Farrington DP. Developmental associations between substance use and