SavedAdd your journal

Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2004 / Cilt: 5 - Sayı: 3

Determining the violence rating in the movies displayed at the time the children watch television most

Televizyonda çocukların en çok seyrettikleri saatlerde gösterilen filmlerdeki şiddet düzeyi

Ünal AYRANCI
NEDİME KÖŞGEROĞLU
Yasemin GÜNAY
Pages
133–140
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The highest percentage of physical violence observed was that of injurious behavior

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Objective: The aim of this study was to determine the frequency, extent and patterns of the occurrence of violence in films shown on television, and to make recommendations regarding protection from exposure to violence.
📊
Key Findings & Data:Viewing hours were between the 16.00 hrs and 21.30 hrs on weekdays, and 9.00 hrs and 21.30 hrs on the weekends.
💡
Conclusion & Impact:The highest percentage of physical violence observed was that of injurious behavior
🔬Design:Research Article
📍Scope:2004 Verileri
⚙️Variables:Sinema filmi · Çocuk · Şiddet

Abstract

Objective: The aim of this study was to determine the frequency, extent and patterns of the occurrence of violence in films shown on television, and to make recommendations regarding protection from exposure to violence. Methods: All films were randomly selected from five different private TV channels (Kanal D, ATV, Show TV, TGRT, Star TV) and watched by the members of a study team. Viewing hours were between the 16.00 hrs and 21.30 hrs on weekdays, and 9.00 hrs and 21.30 hrs on the weekends. Research was conducted between 7th February and 14th February 2004. The research team educated the members of the study team about violence and types of it. Types and periods of violence seen were registered on a datum collection form designed by the researcher team. Results: The mean period of films seen and' the percentage of violence were 5600 seconds and 33.1%, 1851.3 seconds, respectively. Physical violence was the most frequently encountered type of violence, representing 13.8% of the total viewing time and 41.7% of the total viewed violence time. The highest percentage of physical violence observed was that of injurious behavior

Özet

Amaç: Bu çalışmanın amacı, televizyondaki (TV) filmlerdeki şiddetin sıklığı, süresi ve türünü belirlemek ve şiddetten korunmak için önerilerde bulunmaktır. Yöntem: 07.02.2004-14.02.2004 tarihleri arasında, 5 farklı özel TV kanalında (Kanal D, A TV, Show TV, TGRT, Star TV), hafta içi 16.00-21.30, hafta sonu 09.00-21.30 saatleri arasında rastgele seçilmiş filmler araştırmacılar tarafından eğitilen çalışma ekibi tarafından izlenmiştir. İzlenen şiddet türü ve programın süresi araştırıcılar tarafından oluşturulan veri toplama formuna kaydedilmiştir. Bulgular: Seyredilen filmlerin ortalama süresi 5600 saniye ve şiddet oranı %33.1 (1851.3 sn) olarak bulunmuştur. En yüksek oranda fiziksel şiddet bulunmuş olup toplam sürenin %13.8'ini, toplam şiddet süresinin de %41.7'sini oluşturmuştur. Fiziksel şiddet türleri arasında en yüksek oranda yaralama saptanmış (311.7 sn), bunu vurma (259.6 sn) izlemiştir. Ruhsal şiddet öğesi olan endişe 3.5 dakika (205.7 sn) ile en yüksek oranda olup bunu 2.8 dakika (167.78 sn) ile korkutma izlemiştir. Sözel şiddet öğelerinden azar 5.6 dk (338.2sn) ile en yüksek oranda bulunmuştur. Sonuç: Bulgular ışığında konu tartışılmış ve çocukların ya da izleyenlerin TV'deki şiddetten en az etkilenmesi açısından öneriler sunulmuştur.

🔖

Cite This Article

AYRANCI, Ü., KÖŞGEROĞLU, N., GÜNAY, Y. (2004). Determining the violence rating in the movies displayed at the time the children watch television most. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 5 - Sayı: 3, 133–140. https://ajindex.com/articles/356071

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. Emanuel N, Kunttsche MA. Hostility among adolescents in Switzerland? Multivariate relations between excessive media use and forms of violence. J Adolesc Health 2004; 34:230-236
  2. Singer DG. Alcohol, television, and teenagers. Pediatrics 1985; 76:668-674
  3. Bensley L, Van Eenwyk J. Video games and real-life aggression: Review of the literature. J Adolesc Health 2001; 29:244-257
  4. Villani S. Impact of media on children and adelescents: A 10-year review of the research. J Am Acad Child Adolesc Psychiatry 2001; 40:392-401
  5. Halford JC, Gillespie J, Brown V, Pontin EE, Dovey TM. Effect of television advertisements for foods on food consumption in children. Appetite 2004; 42:221-225
  6. Van den Bulck J. Television viewing, computer game playing, and internet use and self-reported time to bed and time out of bed in secondary-school children. Sleep 2004; 27:101-104
  7. Şirin MR. TV, şiddet içerikli haber öyküleri ve çocuk. 2003; 6:60-67
  8. Akarcalı S. Televizyon ve şiddet. Yeni Türkiye 1996; 11:553-560
  9. Lyle J ve Hoffman HR. Children’s use of television and other media. EA Rubinstein, GA Comstock, JP Murray (Eds.), Television and Social Behavior: Reports and Papers’da, vol. 4, s.129-256, Rockville, MD, U.S. Department of Health, Education, and Welfare, 1972
  10. Batmaz V, Aksoy A. Türkiye’de Televizyon ve Aile. Ankara, Başbakanlık Aile Araştırma Kurumu, 1995
  11. Orhan E. Televizyonda Yayınlanan Şiddet, Cinsel ve Dini İçerikli Filmlerin ve Çizgi Filmlerin Çocukların Dini Duyguları Üzerindeki Etkisi. Yayımlanmamış Yüksek Lisans Tezi, Selçuk Üniversitesi, Konya, 1997
  12. RTÜK. Aile Bireylerinin Televizyon İzleme Gün ve Saat Alışkanlıkları Kamuoyu Araştırması: Ankara Bölgesi. Radyo Televizyon Üst Kurulu Kamuoyu ve Yayın Araştırmaları Dairesi Başkanlığı, Ankara, 1997
  13. Dewalt MW, Erickson L. Children and television. Eastern Educational Research Association'ın yıllık toplantısında sunulan bildiri. Savannah, GA, Şubat, 1989
  14. Çaplı B. Televizyon karşısında çocuk: Türkiye örneği. B Onur (Ed.), 3. Ulusal Çocuk Kültürü Kongresi Bildirileri: Dünyada ve Türkiye’de Değişen Çocukluk (16-18 Ekim 2000) içinde, s.215-228, Ankara, Çocuk Kültürü Araştırma ve Uygulama Merkezi Yayınları, 2001
  15. Funk JB, Baldacci HB, Pasold T, Baumgardner J. Violence exposure in real-life, video games, television, movies, and the internet: is there desensitization? J Adolesc 2004; 27:23-39
  16. Anderson CA, Bushman BJ. Effects of violent video games on aggressive behavior, aggr