Journals / Anadolu Psikiyatri Dergisi / 2005 / Cilt: 6 - Sayı: 3

Ergen sporcu kızlarda egzersiz yoğunluğu ve öznel uyku kalitesi ilişkisi

Pages
154–162
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bununla birlikte, egzersiz yapanlarda uyku süresinin kontrol grubuna göre daha uzun olduğu ve gündüz işlev bozukluğunun egzersiz süresi az olan grupta en düşük olduğu görüldü.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Bu çalışmada ergen sporcu kızların haftalık egzersiz yoğunluğunun öznel uyku kalitesi üzerindeki etkisi araştırılmıştır.
📊
Key Findings & Data:Yöntem: Çalışmaya farklı spor dallarından 16-20 yaş arasında 108 sporcu kız ve kontrol grubu olarak 40 kız alındı.
💡
Conclusion & Impact:Bununla birlikte, egzersiz yapanlarda uyku süresinin kontrol grubuna göre daha uzun olduğu ve gündüz işlev bozukluğunun egzersiz süresi az olan grupta en düşük olduğu görüldü.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Uyku · Ergen · Egzersiz

Özet

Amaç: Bu çalışmada ergen sporcu kızların haftalık egzersiz yoğunluğunun öznel uyku kalitesi üzerindeki etkisi araştırılmıştır. Yöntem: Çalışmaya farklı spor dallarından 16-20 yaş arasında 108 sporcu kız ve kontrol grubu olarak 40 kız alındı. Sporcu grup, yüksek-egzersiz (EE) ve düşük-egzersiz (ee) grubuna ayrıldı. Haftada sekiz saat egzersiz, yüksek ve düşük düzey egzersiz gruplarının belirlenmesinde kesme değeri olarak alındı. Benzer yaşta ve egzersiz yapmayanlar ise kontrol grubunu (kk) oluşturdu. Tüm katılımcılar ayrıntılı genel bilgi formunun yanı sıra, uyku kalitesini değerlendirmek üzere Pittsburgh Uyku Kalitesi Ölçeği (PUKÖ) ve kaygı düzeylerini incelemek amacıyla Spielberger Durumluk ve Sürekli Kaygı Ölçeğini doldurdu. Toplam PUKÖ skoru 5 ve altında olanlar uyku kalitesi “iyi”, 5’in üzerinde olanlar ise uyku kalitesi “kötü” olarak belirlendi. Sonuçlar: EE, ee ve kk grupları yaş ortalamaları ve vücut kitle indeksi ortalamaları bakımından benzer özellikler gösterdi. Gruplar arasında toplam PUKİ skoru istatistiksel olarak anlamlı farklılık göstermedi. Ancak, grupların PUKİ kullanılarak değerlendirilmesi ile yedi bileşenden elde edilen skorlarının karşılaştırılmasında uyku süresi EE ve ee gruplarında, kk grubuna göre anlamlı olarak yüksek bulundu (sırasıyla 479±92, 470±73 ve 424±56 dakika, p<0.01). Spor yapmayan kk grubunun gündüz işlev bozukluğu skoru, EE ve ee gruplarına göre daha yüksek bulundu (sırasıyla 1.64±0.96, 1.16±0.90 ve 0.84±0.80, p<0.01). Tartışma: Çalışmamızda, haftalık egzersiz yoğunluğu farklı olan ergen sporcu kızların öznel uyku kalitesinin benzer olduğu görüldü. Bununla birlikte, egzersiz yapanlarda uyku süresinin kontrol grubuna göre daha uzun olduğu ve gündüz işlev bozukluğunun egzersiz süresi az olan grupta en düşük olduğu görüldü.

🔖

Cite This Article

VARDAR, S. A., ÖZTÜRK, L., VARDAR, E., KURT, C. (2005). Ergen sporcu kızlarda egzersiz yoğunluğu ve öznel uyku kalitesi ilişkisi. Anadolu Psikiyatri Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 3, 154–162. https://ajindex.com/articles/356028

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Favazza AR, Rosenthal RJ. Diagnostic issues in self mutilation. Hosp Community Psychiatry 1993; 44:134-140
  2. Walsh BW, Rosen PM. Self-Mutilation Theory, Research and Treatment. New York, Guilford, 1988
  3. Feldman MD. The challange of self-mutilation: a review. Compr Psychiatry 1988; 29:252-269
  4. Favazza AR, Conterio K. Female habitual self-mutilators. Acta Psychiatr Scand 1989; 79:283-289
  5. Ak İ, Erden C, inci Y ve ark. Self-mutilasyonun psikososyal yönden incelenmesi
  6. Ulusal Psikiyatri Kongresi Özet Kitabı, Bursa, 1993, s.80
  7. Herpetz S. Self-injurious behavior: psychopathological and nosological characteristics in subtypes of selfinjurers. Acta Psychiatr Scand 1995; 91:57-68
  8. Tariacı N, Yeşilbursa D, Türkcan S, Saatçioğlu Ö, Yaman M. B kümesi kişilik bozukluklarında kendini yaralamanın özellikleri. Türk Psikiyatri Dergisi 1997; 8:29-35
  9. Tantam D, Whittaker J. Personality disorder and selfwounding. Br J Psychiatry 1992; 161:451-464
  10. Favazza AR. Repetitive self-mutilation. Psychiatric Annal 1992; 22:60-63
  11. Briere J, Gil E. Self-mutilation in clinical and general population samples: prevalance, correlates and functions. Am J Orthopsychiatry 1998; 68:609-620
  12. Favazza AR. Bodies under siege, ikinci baskı, Baltimore, John Hopkins University, 1996
  13. Tarlaci N. B Kümesi Kişilik Bozukluklarında Self Mutilatif Davranış Özellikleri. Yayımlanmamış Uzmanlık Tezi, İstanbul, Bakırköy Ruh ve Sinir Hastalıkları Hastanesi, 1996
  14. Sieman D, Hollander E. Self-Injury Behavior: Assessment and Treatment. Washington DC, American Psychiatric Publishing, 2001
  15. Baral I, Kora K, Yüksel Ş, Sezgin U. Cinsel istismara uğramış erişkin kadınlarda kendine zarar verme davranışı ve tedavisi. Nöropsikiyatri Arşivi 1996; 33:49-54
  16. Meade MA, Slesnick N. Ethical considerations for research and treatment with runaway and homeless adolescents. J Psychoi 2002; 136:449-463
  17. Sanci LA, Sawyer SM, Weller PJ, Bond LM, Patton GC. Youth health research ethics: time for a mature-minor clause? Med J Aust 2004;.180:336-338
  18. Ögel K, Aksoy A, Liman O, Yücel H, Sorgun E, Polat Z. Sokak çocuklarıyla görüşme formunun güvenilirliği
  19. Ulusal Psikiyatri Kongresi, Antalya, 2003
  20. Mackesy-Amiti ME, Fendrich M. Inhalant use and delinquent behavior among adolescents: a comparison of inhalant users and other drug users. Addiction 1999; 94:555-564
  21. White HR, Loeber R, Stouthamer-Loeber M, Farrington DP. Developmental associations between substance use and