AI Summary & Key Takeaways
AI InsightDiscussion: It was concluded that ADHD symptom levels was increased in the parents of children with ADHD in comparison to the control group.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: The purpose of this study was to investigate the rate of ADHD symptoms of the parents of children with ADHD, and the severity of symptoms and comorbidity in children with parental ADHD. Methods: Eighty-one children between ages of 7-16 with a diagnosis of ADHD and their parents who were referred to the outpatient clinic and as the control group 60 children who did not have a diagnosis of ADHD and with similar features such as age, sex and mental status with the patient group were enrolled in the study. All children were assessed with K-SADS-PL-T and with interviews based on DSM-IV. The symptoms of children were evaluated by the Conners Rating Scale for Parents (CPRS) and the Turgay DSM-IV-Based Child and Adolescent Behavior Disorders Screening and Rating Scale (T-DSM-IV-S). Parents were assessed with the Wender-Utah Rating Scale (WURS) and with the Adult Attention Deficit Hyperactivity Scale (ADHS-A). Results: The parents of the ADHD group had statistically higher scores of WURS and ADHS-A compared with the control group. Positive correlations were found between WURS and ADHS-A scores of the parents and T-DSM-IV-S and CPRS scores of the children. Prevalence of comorbidity in children with parental ADHD according to WURS and ADHS-A was higher than children with no parental ADHD. Discussion: It was concluded that ADHD symptom levels was increased in the parents of children with ADHD in comparison to the control group. And also the severity and the comorbidity of ADHD was higher in children with parental ADHD. (Anatolian Journal of Psychiatry 2011; 12:212-220)
Özet
Amaç: DEHB olan çocukların anne-babalarında DEHB belirti sıklığının araştırılması, DEHB belirtileri olan anne-babaların çocuklarında bozukluğun belirti şiddeti ve eş hastalanma düzeyinin değerlendirilmesi amaçlanmıştır. Yöntem: DEHB tanısı konmuş 7-16 yaşları arasındaki 81 çocuk ve kontrol grubu olarak, DEHB tanısı konmayan, yaş, cinsiyet, zeka düzeyi açısından eşleştirilen 60 çocuk ile toplam 282 anne-baba çalışmaya alınmıştır. Çocuklar Okul Çağı Çocukları için Duygulanım Bozuklukları ve Şizofreni Görüşme Çizelgesi Şimdi ve Yaşam Boyu Şekli-Türkçe Uyarlaması ve DSM-IV’e dayalı görüşmelerle değerlendirilmiştir. Çocuklardaki DEHB belirtileri Conners Anababa Derecelendirme Ölçeği (CADÖ-48) ve Çocuk ve Ergenlerde Davranış Bozuklukları için DSM-IV’e Dayalı Tarama ve Değerlendirme Ölçeği (ÇEDBÖ) ile, Anne-Babalar Wender-Utah Derecelendirme Ölçeği (WUDÖ) ve Erişkin Dikkat Eksikliği Hiperaktivite Ölçeği ile (DEHÖ-E) değerlendirilmiştir. Bulgular: DEHB olan çocukların anne-babalarının WUDÖ ve DEHÖ-E puan ortalamaları kontrol grubundan anlamlı oranda yüksektir. WUDÖ ve DEHÖ-E puanları ile çocukların ÇEDBÖ ve CADÖ-48 puanları arasında pozitif korelasyon olduğu saptanmıştır. Yaşam boyu DEHB belirtileri gösteren anne-babaların çocuklarında ek tanı sıklığı, yaşam boyu DEHB belirtisi olmayan anne-babaların çocuklarından anlamlı oranda yüksek bulunmuştur. Sonuç: DEHB olan çocukların anne-babalarında kontrol grubuna göre DEHB belirti düzeyinin daha yüksek olduğu, DEHB’li anne-babaların çocuklarında DEHB belirti şiddeti ve eş hastalanma oranının DEHB’si olmayan anne-babaların çocuklarına göre yüksek olduğu saptanmıştır. (Anadolu Psikiyatri Dergisi 2011; 12:212-220)