AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Early reduction is of particular importance for the follow-up course of traumatic hip dislocations in childhood.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: We evaluated pediatric patients who were treated for traumatic dislocation of the hip. Methods: Traumatic dislocation of the hip was detected in five children (all boys; mean age 9 years; range 7 to 13 years) between 1991 and 2005. Dislocations occurred in the right hip in four cases, and in the left hip in one, all of which had posterior localization. Etiology was fall during play in two children, and fall from height or car crash in three. One patient had posterior wall avulsion fracture of the acetabulum. Early radiologic follow-ups included conventional radiographs and computed tomography. Functional results were assessed with the Harris hip scoring system. Four patients had a sufficient follow-up period with a mean of 44 months (range 19 to 64 months). Results: All the patients were treated with closed reduction under general anesthesia after a mean of 6.4 hours (range 2 to 16 hours) following trauma. Functional results were excellent in all the patients, with a mean Harris hip score of 92 (range 84 to 96). Based on early postoperative radiologic control with computed tomography, no surgical intervention was considered for posterior wall avulsion fracture of the acetabulum in one patient. At 40-month follow-up, he had no complaints, had a full range of motion and a hip score of 92. While no complications were observed in patients undergoing early reduction, one patient whose dislocation was reduced 16 hours after trauma developed avascular necrosis of the femur head 18 months after treatment, at which time his hip score was 84. Conclusion: Early reduction is of particular importance for the follow-up course of traumatic hip dislocations in childhood.
Özet
Amaç: Travmatik kalça çıkığı nedeniyle tedavi edilen çocuk hastalar değerlendirildi. Çalışma planı: 1991-2005 yılları arasında, beş çocuk hastada (ort. yaş 9; dağılım 7-13) travmatik kalça çıkığına rastlandı. Hastaların hepsi erkekti. Dördü sağ, biri sol kalçada meydana gelen çıkıkların hepsi posterior yerleşimliydi. Çıkık nedenleri iki olguda oynarken düşme, üç olguda yüksekten düşme veya araç içi trafik kazası idi. Bir hastada ek olarak asetabulum posterior dudak avulsiyon kırığı vardı. Erken radyolojik izlem düz grafiler ve bilgisayarlı tomografi ile yapıldı. Fonksiyonel değerlendirmede Harris kalça skorlama sistemi kullanıldı. İzlemi yeterli olan dört olguda ortalama takip süresi 44 aydı (dağılım 19-64 ay). Sonuçlar: Hastaların tamamına genel anestezi altında kapalı redüksiyon uygulandı. Redüksiyon zamanı travmadan sonra ortalama 6.4 saatti (dağılım 2-16 saat). Harris kalça skorlamasına göre fonksiyonel sonuçlar tüm olgularda çok iyi bulundu (ort. skor 92; dağılım 84-96). Asetabulum posterior dudak avulsiyon kırığı olan olguda, kapalı redüksiyonu takiben yapılan erken BT kontrolünde kırık fragman için cerrahi tedaviye gerek görülmedi. Kırk ay sonraki kontrolde hastanın herhangi bir yakınması yoktu, eklem hareket açıklığı tamdı ve Harris kalça skoru 92 idi. Erken dönemde redüksiyon uygulanan hastalarda hiçbir komplikasyon görülmezken, 16. saatte redüksiyon uygulanan bir olguda 18. ay sonunda femur başı avasküler nekrozu gelişti. Bu hastanın Harris kalça skoru 84 idi. Çıkarımlar: Çocuklarda travmatik kalça çıkığının erken redüksiyonu tedavi sonrası dönem açısından önem taşımaktadır.