Journals / Beytulhikme An International Journal of Philosophy / 2013 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Theory of prophecy in the ,slamic peripatetics and spinoza

Meşşâî filozofları ve spinoza'da nübüvvet nazariyesi

Pages
53–83
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

He also explains the prophecy with the faculty of imagination and miracle; additionally he emphasizes unlike the Western thought, the prophets are the chosen people and their messages are universal.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In this article, the Peripatetics’ and Spinoza's understanding of prophecy is presented in comparative perspective.
📊
Key Findings & Data:The prophecy which is one of the most original theories of Islamic philosophy are discussed in conjunction with metaphysics, epistemology, ethics and politics in connection with the theory of emanation by the philosophers.
💡
Conclusion & Impact:He also explains the prophecy with the faculty of imagination and miracle; additionally he emphasizes unlike the Western thought, the prophets are the chosen people and their messages are universal.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In this article, the Peripatetics’ and Spinoza's understanding of prophecy is presented in comparative perspective. The prophecy which is one of the most original theories of Islamic philosophy are discussed in conjunction with metaphysics, epistemology, ethics and politics in connection with the theory of emanation by the philosophers. Al-Farabi is the first Islamic philosopher who systematized the theory of prophecy with the Active Intellect and the faculty of imagination. After him, the whole Islamic philosophers somehow have taken the issue of prophecy. As many western philosophers, also the New Age philosopher Spinoza is very influenced by the Peripatetics’ theory of prophecy. He also explains the prophecy with the faculty of imagination and miracle; additionally he emphasizes unlike the Western thought, the prophets are the chosen people and their messages are universal.

Özet

Bu makalede, Meşşâî filozofları ile Spinozanın nübüvvet anlayışları karşılaştırmalı olarak ele alınmaktadır. İslâm felsefesinin en özgün nazariyelerinden birisi olan nübüvvet, Meşşâî filozofları tarafından sudûr nazariyesi ile bağlantılı olarak, metafizik, epistemoloji, ahlâk ve siyaset ile bir arada ele alınmıştır. Nübüvvet nazariyesini Faâl Akıl ve muhayyile melekesi ile sistemleştiren ilk İslâm filozofu Fârâbî olmuştur. Ondan sonra bütün İslâm filozofları bir şekilde nübüvvet konusunu ele almışlardır. Meşşâîlerin nübüvvet nazariyesinden birçok Batılı filozof gibi Yeni Çağ filozofu Spinoza da oldukça etkilenmiştir. O da peygamberliği, muhayyile melekesi ve mucize ile açıklamakta; ayrıca Batı düşüncesinin dil algısından farklı olarak peygamberlerin seçilmiş insanlar ve mesajlarının da evrensel olduğunu vurgulamaktadır.

🔖

Cite This Article

VURAL, M. (2013). Theory of prophecy in the ,slamic peripatetics and spinoza. Beytulhikme An International Journal of Philosophy, Cilt: 3 - Sayı: 1, 53–83. https://ajindex.com/articles/353099

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Alper, H. (2005). İbn Sînâ ve Bâkıllânî Örneğinde İslâm Filozofları ile Kelâmcıların Nübüvvet Anlayışının Kur’ânî Perspektifle Değerlendirilmesi. Marmara Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 28: 53-73.
  2. Alper, Ö.M. (2000). İslâm Felsefesinde Akıl-Vahiy Felsefe-Din İlişkisi. İstanbul:
  3. Kitabevi.
  4. Arıcan, M.K. (2004). Spinoza’nın Tanrı Anlayışı. İstanbul:
  5. İz Yayıncılık. Arıcan, M.K. (2012). Spinoza’nın Teolojik-Politik İncelemesi’nin Felsefî ve Teolojik Bağlamda Okunuşu Üzerine. Beytulhikme An International Journal of Philosophy, 2(1): 17-44.
  6. Arslan, A. (1984). İbn Sînâ ve Spinoza’da Felsefe Din İlişkisi. Uluslararası İbn Sînâ Sempozyumu. Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  7. Ata, U. (2006). İbn Sînâ’da Peygamberlik. Doktora Tezi. Ankara: Ankara Üniversi- tesi Sosyal Bilimler Enstitüsü. Aydın, M. (1976). Fârâbî’nin Siyasî Düşüncesinde Saâdet Kavramı. Ankara Üniver- sitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, XXI: 303-452.
  8. Aydınlı, Y. (1987). Fârâbi’nin Siyaset Felsefesinde İlk-Başkan (er-Reis el-Evvel) Kavramı. Uludağ Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 2(2): 291-302.
  9. Aydınlı, Y. (1988). Fârâbî’nin Nübüvvet Öğretisi. İslâmi Araştırmalar Dergisi, 8: 35-49.
  10. Bayrakdar, M. (1998). İslâm Felsefesine Giriş. Ankara: Türkiye Diyanet Vakfı Yayınları. Câbirî, M.A. (2003). Felsefî Mirasımız ve Biz (çev. A.S. Aykut). İstanbul:
  11. Kitabevi.
  12. Corbin, H. (1994). İslâm Felsefesi Tarihi (H. Hatemi). İstanbul: İletişim Yayınları. Deylemî (1938). Beyânu Mezâhibi’l-Bâtıniyye ve Butlânuh (nşr. R. Strothmann). İstanbul: Matbaatü’d-Devle. Erdoğan, İ. (1996). İslâm Filozoflarına Göre Nübüvvet ve Mucize. Fırat Üniversitesi İlahiyat Fakültesi Dergisi, 1: 429-450. Fârâbî (1980). Es-Siyasetü’l-Medeniyye (çev. M. Aydın, A. Şener, M.R. Ayas). Ankara: Kültür Bakanlığı Yayınları. Fârâbî (1990). El-Medinetü’l-Fâzıla (çev. Ahmet Arslan). Ankara: Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları.
  13. Fazlur Rahman (1958). Prophecy in Islam: Philosophy and Ortodoxy. London: George Allen & Unwin Ltd. Fazlur Rahman (ed.) (1970). Avicenna’s De Anima. London: University of Durham Press.
  14. Fazlur Rahman (1995). Tarih Boyunca İslâmi Metodoloji Sorunu (çev. S. Akdemir). Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
  15. Fazlur Rahman (2010). İslâmî Yenilenme: Makaleler III (çev. A. Çiftçi). Ankara: Ankara Okulu Yayınları.
  16. Fazlur Rahman (2012). Ana Konularıyla Kur’an (çev. A. Açıkgenç). Ankara:
  17. Ankara Okulu Yayınları.
  18. Fransez, Moris (2004). Spinoza’nın Tao’su: Akıllı İnançtan İnançlı Akla. İs- tanbul: Yol yayınları. Gutas, D. (2008). İbn