Journals / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2013 / Sayı: 66

İnsan Hakları: Kavramsal Bir Çözümleme

Pages
229–246
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Hukuk yasası, temelini ahlâkta bulmalıdır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Eldeki çalışma, hak kavramının kullanımı açıklamayı amaçlıyor.
📊
Key Findings & Data:Onun ilgili olduğu çıkar, ödev, özgürlük gibi bazı kavramları da bu ilgi bakımından ele alıyor.
💡
Conclusion & Impact:Hukuk yasası, temelini ahlâkta bulmalıdır
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Eldeki çalışma, hak kavramının kullanımı açıklamayı amaçlıyor. Onun ilgili olduğu çıkar, ödev, özgürlük gibi bazı kavramları da bu ilgi bakımından ele alıyor. Tek başına, örneğinbir adada yaşayan bir insanın haklarından söz edilmez. Sorunun toplum yaşamında insanlar arası bir sorun olduğu, birlikte yaşamaktan kaynaklandığı kendiliğinden anlaşılırdır. Bunagöre hak kavramının kaynağı doğada değil toplumda aranmalıdır. İnsanın en temel hakkının yaşama hakkı olduğu, geri kalan tüm haklarının bu temele dayandığı, yaşamın da insanadoğaca verildiği doğru bir görüştür. Ancak buradan, insanınyaşama hakkının temellendirilmesinin doğaya dayandırılmasıçıkarımı yanlıştır. Çünkü öyle olsaydı, bitki ve hayvana da yaşamı doğa verdiğine göre, aynı gerekçeyle, onların da yaşamahakkına sahip olacağı gibi saçma bir sonuca varılırdı. Günümüzde, gerçi henüz ( ) "bitki hakları"ndan değil, ama "hayvanhakları"ndan söz edilmektedir. İki ayrı tür olan insan ile hayvandan yalnızca birinin ötekine, yani insanın hayvana karşıdavranışlarının nasıl olması gerektiği konusunda insanca önerilerin getirilmiş olması, bir "hayvan hakları" kavramının temellendirilmesine yetmez. Böyle bir şey, en azından, hakkınkarşılıklı oluşu durumuna ters düşer. Kişilerin yaşama haklarıbirbiriyle çelişmez. Yalnızca kişinin hakları olmasına karşın,büyük ya da küçük grupların çıkarları vardır. Çıkarlar arasındaya da hak ile çıkar arasında çatışma olur. Haktan söz edildiğiyerde özgürlük de dile getirilir. Özgürlük, bir şeyi seçip seçmeme, bunu veya şunu seçmedir. Örneğin ben seyahat etmeve etmemeye, şuraya veya buraya gitmeye özgürüm. Ama seyahat bir hak değildir, seyahat etme özgürlüğü bir haktır. Yaşama hakkı bir özgürlük konusu değildir. Ben kendimi yoketme hakkına sahip değilim. Öte yandan özgürlüğe sahip olmak da benim için bir hak olduğundan, ben bu hakkımı, yaniözgürlüğümü bir başkasına veremem, kendimi köle yapamam.Özgürlük, insanlığa duyulan ödevden dolayı sahip olunan birşey olduğunda, hak karakterini kazanır. Kişi hakları hukuk yoluyla belirlenir. Ancak beni dışarıdan kuşatan hukuk yasasınıiçselleştirebilmem için, beni içten saran daha derin bir yasanınvarlığı gereklidir. Bu da ahlâk yasasıdır. Hukuk yasası, temelini ahlâkta bulmalıdır

🔖

Cite This Article

SOYKAN, Ö. N. (2013). İnsan Hakları: Kavramsal Bir Çözümleme. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 66, 229–246. https://ajindex.com/articles/352995

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Aristotle (1967). Politics. (With an English Translation by H. Rackham). Cambridge, Massachusets: Harvard University Press.
  2. Bloom, Allan (1987). The Closing of the American Mind. New York: Si- mon and Schuster. Camus, Albert (1958). Yabancı. Çev. Semih Tiryakioğlu. İstanbul: Varlık Yay. Cumhuriyet Gazetesi (6.2.2011).
  3. Erdoğan, Mustafa (2007). İnsan Hakları Teorisi ve Hukuku. Ankara:
  4. Orion Kitabevi.
  5. Frege, Gottlob (1966).
  6. Funktion, Begriff, Bedeutung. Göttingen: Vanden- hoeck & Ruprecht Göttingen. Hobbes, Thomas (1983). De Cive. New York: Oxford University Press. Hürriyet Gazetesi (15.9.2008).
  7. Kant, Immanuel (1966). Kritik der reinen Vernunft. Stuttgart: Philipp Reclam Jun. _____, (1963). Kritik der praktischen Vernunft. Stuttgart: Philipp Reclam Jun. Kelly, Paul (ed.) (2002). Multiculturalism: 'Culture and Equality' and Its Critics. Polity Press.
  8. Rawls, John (2005).
  9. A Theory of Justice. Cambridge, Massachusetts, Lon- don, England: The Belknap Pres of Harvard University Press.
  10. Rorty, Richard (1989).
  11. Contingency, Irony, and Solidarity. Cambridge: Cambridge University Press.
  12. Ross, W.D. (William David) (2002). The Right and the Good. New York: Oxford University Press.
  13. Wittgenstein, Ludwig (1969). Schriften 1, Tagebücher 1914-1916. Suhrkamp Verlag. SUMMER 2013 / NUMBER 66 229-246 Human Rights: A conceptual Analysis