Böylece yazar, var olanın ve görünenin ötesinde aradığını, ifadenin kavramsal değerlerinde bulur ve görüneni sembollerin diliyle tekrardan anlamlandırarak geleneksel semboller haline getirir.
📌 3 Key Takeaways
🎯
Objective & Hypothesis:Peyami Safa, kendi değerlerimizden kopmadan dünyanın işleyişine katılmak ve kendi değerlerimizi millî refleks haline dönüştürmek arzusundadır. “Fatih-Harbiye” adlı roman da bu düşünceler üzerine kurulmuş, simgesel bir çatışmalar evrenidir.
📊
Key Findings & Data:Simgelerin diliyle, geleneksel ve evrensel değerlerin bir araya geldiği Fatih-Harbiye, Türk ruhunun ve geleneklerinin yansıtıldığı bir aynadır.
💡
Conclusion & Impact:Böylece yazar, var olanın ve görünenin ötesinde aradığını, ifadenin kavramsal değerlerinde bulur ve görüneni sembollerin diliyle tekrardan anlamlandırarak geleneksel semboller haline getirir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters
Özet
Peyami Safa, kendi değerlerimizden kopmadan dünyanın işleyişine katılmak ve kendi değerlerimizi millî refleks haline dönüştürmek arzusundadır. “Fatih-Harbiye” adlı roman da bu düşünceler üzerine kurulmuş, simgesel bir çatışmalar evrenidir. Simgelerin diliyle, geleneksel ve evrensel değerlerin bir araya geldiği Fatih-Harbiye, Türk ruhunun ve geleneklerinin yansıtıldığı bir aynadır. Neriman’ın tinsel anlamda yaşadığı değişim ve dönüşümler, simge ve çağrışımların diliyle, zamanın ve mekânın akışkanlığı içinde ele alınır. Böylece yazar, var olanın ve görünenin ötesinde aradığını, ifadenin kavramsal değerlerinde bulur ve görüneni sembollerin diliyle tekrardan anlamlandırarak geleneksel semboller haline getirir.
🔖
Cite This Article
ŞAHİN, V. (2010). Peyami Safa’nın “fatih-harbiye” adlı romanında simgesel değerler. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 55, 147–164. https://ajindex.com/articles/352926
Kabalcı Yay. Carriere, Jean Claude vd. (2000). Zamanlar Sonu Üstüne Söyleşiler. Çev. Necmettin Kâmil Sevil. İstanbul:
YKY. Elieda, Mircea (1994). Ebedî Dönüş Mitosu. Çev. Ümit Alyuğ. Ankara:
İmge. Fromm, Erich (1990). Rüyalar Masallar Mitoslar. Çev. Aydın Arıtan ve Kaan H. Ökten. İstanbul:
Arıtan Yay. Gasset, Y Ortega (1995). İnsan ve Herkes. Çev. Nuriye Gül Işık. İstanbul:
Metis. Guenon, Rene (1991). Doğu ve Batı. Çev. Fahrettin Arslan. İstanbul:
Ağaç Yay. Jung, Carl Gustav (1997). Bilinç ve Bilinçaltının İşlevi. Çev. Engin Büyükinal. İstanbul:
Say Yay. Korkmaz, Ramazan (2000). “Kara Kitap’taki Simgesel Dönüş İmgelerinin Postmodernist Açıdan Yorumu”. Türk Yurdu: 311–317. -------- (2002). İkaros’un Yeni Yüzü. Ankara:
Akçağ Yay. -------- (2002). “Romanda Dramatik Aksiyonu Sağlayan Değerlerin Görüntü Seviyeleri Üzerine Bazı Öneriler”. Scholarly Depth and Acuracy- Lars Johanson Armağanı. Yay. Haz. Nurettin Demir, Fikret Turan Ankara:
Grafiker Yay. -------- (2008). Aytmatov Anlatılarında Ötekileşme Sorunu ve Dönüş İzlekleri. Ankara:
Grafiker Yay. Kundera, Milan (2005). Roman Sanatı. Çev. Aysel Bora. İstanbul:
Can Yay. Moran, Berna (2005). Türk Romanına Eleştirel Bir Bakış 1. İstanbul: