SavedAdd your journal

Journals / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Sayı: 49

Sultan Abdülmecid Döneminde İstanbul-Ayasofya Camii’ndeki Onarımlar ve Çalışmaları Aktaran Belgeler

Sema DOĞAN
Pages
1–34
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Başta Fossati Kardeşler’in görsel ve yazılı belgeleri ile yayınlarının yanı sıra, aynı dönemde İstanbul’a gelen gezginlerin seyahatnamelerinde gravürler eşliğinde aktardıkları bilgiler, Osmanlı arşivlerindeki kayıtlar, Ayasofya risaleleri ve dönemin ressamlarının Ayasofya konulu tablolarında onarımlar izlenmekte, yapının önemi ortaya konmaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bizans başkenti Konstantinopolis’in en önemli yapısı olan Hagia Sophia Kilisesi’nin tarihi, 4. yüzyılın ilk yarısında birinci, 5. yüzyılın başlarında ikinci, 6. yüzyılda üçüncü yapım evrelerinde izlenir.
📊
Key Findings & Data:Osmanlı Dönemine kadar geçirdiği doğal tahribatlara karşın pek çok onarımla ayakta kalabilen kilise, 29 Mayıs 1453’te Fatih Sultan Mehmed’in İstanbul’u almasıyla camiye dönüştürülür.
💡
Conclusion & Impact:Başta Fossati Kardeşler’in görsel ve yazılı belgeleri ile yayınlarının yanı sıra, aynı dönemde İstanbul’a gelen gezginlerin seyahatnamelerinde gravürler eşliğinde aktardıkları bilgiler, Osmanlı arşivlerindeki kayıtlar, Ayasofya risaleleri ve dönemin ressamlarının Ayasofya konulu tablolarında onarımlar izlenmekte, yapının önemi ortaya konmaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bizans başkenti Konstantinopolis’in en önemli yapısı olan Hagia Sophia Kilisesi’nin tarihi, 4. yüzyılın ilk yarısında birinci, 5. yüzyılın başlarında ikinci, 6. yüzyılda üçüncü yapım evrelerinde izlenir. Osmanlı Dönemine kadar geçirdiği doğal tahribatlara karşın pek çok onarımla ayakta kalabilen kilise, 29 Mayıs 1453’te Fatih Sultan Mehmed’in İstanbul’u almasıyla camiye dönüştürülür. Ayasofya, Osmanlı Döneminde kentin en büyük Camii olmasıyla önemini sürdürmüştür. 19. yüzyıla kadar yeni bölümlerin ve mimari öğelerin eklenmesine karşın, büyük depremler yapıda zararlara yol açmıştır. Sultan Abdülmecid’in (1839-1861) yaptırdığı onarımların, yapının günümüze gelebilmesinde payı büyüktür. İsviçre’li iki kardeş mimarın görevlendirilmesiyle 1847 yılında başlayan onarımlar, 1858 yılına dek devam etmiştir. Başta Fossati Kardeşler’in görsel ve yazılı belgeleri ile yayınlarının yanı sıra, aynı dönemde İstanbul’a gelen gezginlerin seyahatnamelerinde gravürler eşliğinde aktardıkları bilgiler, Osmanlı arşivlerindeki kayıtlar, Ayasofya risaleleri ve dönemin ressamlarının Ayasofya konulu tablolarında onarımlar izlenmekte, yapının önemi ortaya konmaktadır.

🔖

Cite This Article

DOĞAN, S. (2009). Sultan Abdülmecid Döneminde İstanbul-Ayasofya Camii’ndeki Onarımlar ve Çalışmaları Aktaran Belgeler. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 49, 1–34. https://ajindex.com/articles/352776

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Akar, Azade (1971). “Ayasofya’da Bulunan Türk Eserleri ve Süslemelerine Dair Bir Araştırma”. Vakıflar Dergisi 9: 277-290.
  2. Akgündüz, Ahmed, Said Öztürk ve Yaşar Baş (2005). Üç Devirde Bir Mabed Ayasofya. İstanbul: Osmanlı Araştırmaları Vakfı Yay. Amicis, Edmondo De (1981). İstanbul (1874). Çev. Beynun Akyavaş. Ankara:
  3. Kültür Bakanlığı Yay. Antoniades, Eugenios M. (1907-09). Εκφρασιςτής ̀Αγίας Σοφίας. I-III. Leipzig: Kommissionverlag von B. G. Teubner. Ayvansarayi, Hafız Hüseyin (2001). Hadikat-ül Cevami. 2 cilt. Haz. A. N. Galitekin. İstanbul: İstanbul Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Yay. Berezin, Iya (1854). Posesčenie Tsaregradskikh dostoprimečatel’nostey vo vremja prebyvanija v Konstantinopole ego İmp. Vysočestva Velikago Knjazja Konstantina Nikolaeviča v 1845 godu. St. Petersburg. Berger, Albrecht (2004). “Der Glokenturm der Hagia Sophia”. Sanat Tarihi Defterleri Metin Ahunbay’a Armağan, Bizans Mimarisi Üzerine Yazılar 8: 59-73.
  4. Blanchard, Pharamond (1855). Itinéraire Historique et Descriptif de Paris à Constantinople Contenant les Environs de Cette Derniére Ville. Paris. Byzantios, Skarlatos (1851). Η Κωνσταντινούπολις. I. Athens. Choisy, Auguste (1876). L’Asie Mineure et les Turcs en 1875. Paris. Ćurčić, Slobodan (2004). “Some Reflections on the Flying Buttresses of Hagia Sophia in Istanbul”. Sanat Tarihi Defterleri, Metin Ahunbay’a Armağan, Bizans Mimarisi Üzerine Yazılar 8: 7-22.
  5. Dirimtekin, Feridun (1960). “Ayasofya’da Yeni Bulunan Bir Mozaik”. Ayasofya Müzesi Yıllığı 2: 11-13.
  6. Durand, Paul (1867). Etude sur l’Etimacia Symbole du Jugement Dernier dans l’iconographie Grecque Chrétienne. Chartres-Paris. Emerson, William ve Robert L. van Nice (1950). “Hagia Sophia and The First Minaret Erected After The Conquest of Constantinople”. American Journal Archaeology 54: 28-40.
  7. Eyice, Semavi (1983). “Ayasofya Horologion’u ve Muvakkithanesi”. Ayasofya Müzesi Yıllığı 9: 15-24.
  8. Eyice, Semavi (1984). Ayasofya I-III. İstanbul:
  9. Yapı Kredi Yay. Fossati, Gaspare (1852). Aya Sofia Constantinople: as recently restored by order of H. M. the Sultan Abdul Mediid / from the original drawings by Chevalier Gaspard Fossati. Litographed by Louis Haghe. London. Fossati, Gaspare ve Giuseppe (1890). Rilievi Storico Artistici Sulla Architettura Bizantina dal IV al XV e Fino al XIX Secolo. Milano: Bernardoni. Fresne-Canaye, Philippe Du (1897). Le du Voyage du Levant de Philippe du Fresne-Canaye. Paris: Publié par H. Hause. Gautier, Theophile (1856). Constantinople. Paris: Michel L