SavedAdd your journal

Journals / Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi / 2009 / Sayı: 49

Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Okul, Aile ve Toplum İlişkileri Yeterlik Alanına İlişkin Görüşleri ve Öz Değerlendirmeleri

Mustafa Kemal ÖZTÜRK
Pages
113–126
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Öz değerlendirme sonuçlarına göre ise; sosyal bilgiler öğretmenlerinin kendilerini yeterli görmeleri dikkate alındığında "okul, aile ve toplum ilişkileri" yeterlik alanının üçüncü sı-rada "program ve içerik bilgisi yeterlik alanının ise son sırada yer aldığıgörülmektedir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bu çalışmanın amacı; "okul, aile ve toplum ilişkileri yeterlik ala-nına" ilişkin olarak sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşlerini ve öz de-ğerlendirmelerini belirlemektir.
📊
Key Findings & Data:Araştırmaların verileri 124 sosyal bilgi-ler öğretmeninden elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Öz değerlendirme sonuçlarına göre ise; sosyal bilgiler öğretmenlerinin kendilerini yeterli görmeleri dikkate alındığında "okul, aile ve toplum ilişkileri" yeterlik alanının üçüncü sı-rada "program ve içerik bilgisi yeterlik alanının ise son sırada yer aldığıgörülmektedir.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Bu çalışmanın amacı; "okul, aile ve toplum ilişkileri yeterlik ala-nına" ilişkin olarak sosyal bilgiler öğretmenlerinin görüşlerini ve öz de-ğerlendirmelerini belirlemektir. Araştırmaların verileri 124 sosyal bilgi-ler öğretmeninden elde edilmiştir. Yeterlik alanı ve bu alanlara ilişkin alt yeterlikler, hiyerarşik doğrulayıcı faktör analizi ile test edilmiştir. El-de edilen sonuçlara göre, sosyal bilgiler öğretmenlerinin mesleki yeter-lik olarak "öğretme-öğrenme süreci" yeterlik alanından sonra "okul, ai-le ve toplum ilişkileri" yeterlik alanını en önemli yeterlik alanı olarak değerlendirdikleri görülmektedir. Öz değerlendirme sonuçlarına göre ise; sosyal bilgiler öğretmenlerinin kendilerini yeterli görmeleri dikkate alındığında "okul, aile ve toplum ilişkileri" yeterlik alanının üçüncü sı-rada "program ve içerik bilgisi yeterlik alanının ise son sırada yer aldığıgörülmektedir.

🔖

Cite This Article

ÖZTÜRK, M. K. (2009). Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Okul, Aile ve Toplum İlişkileri Yeterlik Alanına İlişkin Görüşleri ve Öz Değerlendirmeleri. Bilig / Türk Dünyası Sosyal Bilimler Dergisi, Sayı: 49, 113–126. https://ajindex.com/articles/352761

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (10)

  1. Barth, L. James ve Abdullah Demirtaş (1997). İlköğretim Sosyal Bilgiler Öğretimi. Ankara:
  2. YÖK-World Bank. MEGEP. Bıkmaz, F. Hazır (2006). "Yeni İlköğretim Programları Ve Öğretmenler". A. Ü.Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi 39(1): 99-116.
  3. Byrne, Barbara (1998). Structural Equation Modelling with LISREL, PRELIS, and SIMPLIS: Basic Concepts, Applications, and Programming. Mahwah, NJ: L. Erlbaum. Dilâver, H. Hüseyin (1994). Türkiye'de Öğretmen Yetiştirme ve İstihdam Şartları. Ankara:
  4. Milli Eğitim Bakanlığı Yay. Doğanay, Hayati (1994). Türkiye Beşeri Coğrafyası. Ankara:
  5. Gazi Büro Kitabevi. (2002). Coğrafya Öğretim Yöntemleri. İstanbul:
  6. Aktif Yay. Ertürk, Selahattin (1972). Eğitimde Program Geliştirme. Ankara:
  7. Yelkentepe Yay. Gözütok, F. Dilek, Ö. Erkan Akgün ve Ö. Cem Karacaoglu (2005). "Yeni İlkögretim Programlarının Uygulanmasına Ögretmenlerin Hazırlanması". 14-16 Kasım 2005 Egitimde Yansımalar: VIII, Yeni İlkögretim Programlarını Degerlendirme Sempozyumu Bildiri Kitabı. 17- 41. Guskey, Thomas (2002). "Professional Development And Teacher Change". Teachers and Teaching: Theory and Practice 8 (3-4): 381-391.
  8. Güven, İsmail (2005). "Sosyal Bilgiler Öğretmenlerinin Mesleki Gelişim Ve Yeterlikle- ri". Bilim ve Aklın Aydınlığında Eğitim Dergisi 60: 31-39.
  9. Leyser, Yona and Cheruta Wertheim (2002). "Efficacy Beliefs, Background Variables and Differentiated İnstruction Of Israeli Prospective Teachers". The Journal of Educational Research 96 (1): 54-63.
  10. McDonald, R. (1985). Factor Analysis And Related Methods. Hillsdale. N J: Erlbaum. MEB. (2005a). Okulda Performans Yönetimi Modeli. Eğitimi Araştırma ve Geliştirme Dairesi Başkanlığı (EARGED). Ankara. (2005b). Temel Eğitime Destek Programı, "Öğretmenlik Mesleği Genel Yeter- likleri Çalışması" Pilot Uygulama Ulusal Raporu. T.C. MEB Öğretmen Yetiş- tirme ve Eğitimi Genel Müdürlüğü. (2006). Öğretmenlik Mesleği Genel Yeterlikleri. T.C. MEB Öğretmen Yetiştir- me ve Eğitimi Genel Müdürlüğü. OECD. (1998). Staying Ahead. In Service Training and Teacher Professional Development. Paris: OECD Publications. Senemoğlu, Nuray (1989). "Orta Öğretime Öğretmen Yetiştirmede Alan Bilgisi Bakı- mından Fen- Edebiyat Ve Eğitim Fakültelerinin Etkililiği". H.Ü. Eğitim Fakül- tesi Dergisi 4: 109- 126. Şahin, A. Ekber (2004). "Öğretmen Yeterliklerinin Belirlenmesi". Bilim ve Aklın Ay- dınlığında Eğitim Dergisi 58: 58-62. (2008). A Qualitative Assessment of the Quality of Turkish Elementary Schools. Egitim Arastirmalari-Eurasian Journal of Educa