Journals / Bezmiâlem Science / 2020 / Cilt: 8 - Sayı: 4

Türkiye’de Kırsal Nüfusta Obezite Sıklığı Üzerine Bir Araştırma: Güzelyurt (Aksaray) Örneği

A Study of Obesity Prevalence in the Rural Population in Turkey: Güzelyurt (Aksaray) Example

Pages
371–378
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Yaşam koşulları sedanter yaşama elvermeyen, sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerin çoğunlukta olduğu bir ilçede bu kadar yüksek bir oran saptamamız obezitenin kırsalda da çağımızın en önemli sağlık sorunu olduğunu söylemek mümkündür.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Amaç: Obezite, hemen hemen tüm toplumlarda yaygın görülen bir sağlık sorunudur.
📊
Key Findings & Data:Yöntemler: Tanımlayıcı, kesitsel tipteki bu araştırmaya Eylül 2018- Kasım 2018 tarihleri arasında Güzelyurt İlçe Devlet Hastanesi aile hekimliği polikliniğine 18 yaş ve üzeri herhangi bir nedenle müracaat eden hastalar dahil edildi.
💡
Conclusion & Impact:Yaşam koşulları sedanter yaşama elvermeyen, sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerin çoğunlukta olduğu bir ilçede bu kadar yüksek bir oran saptamamız obezitenin kırsalda da çağımızın en önemli sağlık sorunu olduğunu söylemek mümkündür.
🔬Design:Experimental Field Trial
📍Scope:2018 · 191 katılımcı
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Amaç: Obezite, hemen hemen tüm toplumlarda yaygın görülen bir sağlık sorunudur. Bu çalışmanın amacı kırsal kesimdeki obeziteyi araştırmaktır. Yöntemler: Tanımlayıcı, kesitsel tipteki bu araştırmaya Eylül 2018- Kasım 2018 tarihleri arasında Güzelyurt İlçe Devlet Hastanesi aile hekimliği polikliniğine 18 yaş ve üzeri herhangi bir nedenle müracaat eden hastalar dahil edildi. Tüm katılımcıların vücut ağırlığı, boy, beden kitle indeksi (BKİ), bel/kalça çevresi oranı (BKO), bel-boy oranı, boyun çevresi (ByÇ) ve kan basıncı ölçümleri değerlendirildi. Ayrıca yaş, cinsiyet, medeni durum, eğitim düzeyi, meslek, sigara kullanım alışkanlığı, tanı aldığı hastalık ve kullandığı ilaç olup olmadığı kaydedildi. Bulgular: Çalışmaya kabul edilen 191 katılımcının yaş ortalaması 46,8±15,6 yıl (19-85) %79,1’i kadın, %36,6’sı ilkokul mezunu, %72,8’i ev hanımı, %85,9’u kasaba veya köyde yaşamakta idi. BKİ’ne göre obezite sıklığı genelde %46,6, kadınlarda %51,7, erkeklerde %27,5 olarak saptandı. Abdominal obezite sıklığı; BÇ’ye göre erkeklerde %25,0, kadınlarda %68,2, BKO’ya göre erkeklerde %70,0, kadınlarda %57,6 ve bel/boy oranına göre erkeklerde %77,5, kadınlarda %90,7 olarak bulundu. Katılımcıların yaşı ile BKİ arasındaki korelasyon incelendiğinde pozitif yönde orta derecede bir korelasyon saptandı BKİ ile bel-boy oranı, BÇ ve KÇ arasında pozitif yönde çok kuvvetli derecede bir korelasyon saptanmasına rağmen, BKİ ile BynÇ ve BKO arasında pozitif yönde daha zayıf bir korelasyon mevcuttu. Sonuç: Bu çalışmada obezite prevalansı %46.6 olarak tespit edildi. Yaşam koşulları sedanter yaşama elvermeyen, sosyoekonomik düzeyi düşük ailelerin çoğunlukta olduğu bir ilçede bu kadar yüksek bir oran saptamamız obezitenin kırsalda da çağımızın en önemli sağlık sorunu olduğunu söylemek mümkündür.

Özet

Objective: Obesity is a common health problem in almost allsocieties. The aim of this study was to investigate obesity in ruralareas.Methods: Descriptive, cross-sectional study included patients whoapplied to Güzelyurt District Hospital in September-November2018 for any reason over 18 years of age. Body weight, height, bodymass index (BMI), waist/hip circumference ratio (WHR), waistto-height ratio (WHtR), and blood pressure measurements wereevaluated. In addition, age, gender, marital status, education level,occupation, smoking habits, the disease was diagnosed, whether thedrug was recorded.Results: The mean age of the 191 participants was 46.8±15.6 years,79.1% were female, 36.6% were primary school graduates, 72.8%were housewives, 85.9% living in town or village. The frequencyof obesity 46.6%, 51.7% in females, 27.5% in males. Abdominalobesity; according to WC, 25.0% males, 68.2% females, accordingto WHR, 70.0% males, 57.6% females, and according to WHtR,77.5% males and 90.7% females. There was a moderate positivecorrelation between the age and BMI. BMI was strong positivelysignificantly correlated with WHtR, WC and HC, a weakercorrelation between BMI to NC and WHR.Conclusion: The prevalence of obesity was 46.6%. It is possibleto say that such a high rate in living conditions does not allow sedentary life and families with low socioeconomic status have sucha high rate. Obesity is health problem of our age in rural areas.

🔖

Cite This Article

ÖZBERK, D., ÖZBERK, Ö. (2020). Türkiye’de Kırsal Nüfusta Obezite Sıklığı Üzerine Bir Araştırma: Güzelyurt (Aksaray) Örneği. Bezmiâlem Science, Cilt: 8 - Sayı: 4, 371–378. https://ajindex.com/articles/352601

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (13)

  1. Türkiye Endokrinoloji ve Metabolizma Derneği. Obezite Tanı Ve Tedavi Kılavuzu 2018. Available from: URL: http://temd.org.tr/ admin/uploads/tbl_kilavuz/20180516162841-2018-05-16tbl_ kilavuz162840.pdf (Erişim tarihi:15 Şubat 2018
  2. Satman İ. Türkiye’de obezite sorunu. Turkiye Klinikleri J Gastroenterohepatol-Special Topics 2016;9:1-11
  3. Sözmen K, Ünal B, Sakarya S, Dinç G, Yardım N, Keskinkılıç B, et al. Türkiye’de Antropometrik Ölçüm Yöntemlerinin Kardiyovasküler Hastalık Riski İle İlişkisi. Dicle Med J 2016;43:99-106
  4. Schneider HJ, Glaesmer H, Klotsche J, Böhler S, Lehnert H, Zeiher AM, et al. Accuracy of anthropometric indicators of obesity to predict cardiovascular risk. J Clin Endocrinol Metab 2007;92:589-94
  5. World Health Organization. Report of a WHO consultation on obesity. Geneva: WHO Press; 1997. Available from: URL: https:// apps.who.int/iris/handle/10665/63854 6. Satman İ, İmamoğlu Ş, Yılmaz C, Ayvaz G, Çömlekçi A. Türkiye’de ve Dünyada diyabet. Turk J Endocrinol Metab 2012;16:1-56
  6. Tezcan S, Altintaş H, Sönmez R, Akinci A, Doğan B, Cakir B, et al. Cardiovascular risk factor levels in a lower middle-class community in Ankara, Turkey. Trop Med Int Health 2003;8:660-7
  7. Aladağ N, Ciğerli Ö, Topsever P, Topallı R, Görpelioğlu S, Filiz TM. Değirmendere Aile Hekimliği Polikliniğine Başvuran Erişkin Hastalarda Obezite Sıklığı ve Eşlik Eden Hastalıklarla ilişkisi: Bir Olgu Kontrol Çalışması. Türk Aile Hek Derg 2003;7:117-21
  8. Akman M, Budak Ş, Kendi M. Genel Dahiliye Polikliniğine Başvuran Hastalarda Obezite Sıklığı Ve İlişkili Sağlık Problemleri. Marmara Med J 2004;17;113-20
  9. Arslan C, Ceviz D. Ev Hanımı ve Çalışan Kadınların Obezite Prevalansı ve Sağlıklı Yaşam Biçimi Davranışlarının Değerlendirilmesi. F Ü Sağ Bil Derg 2007;21:211-20
  10. Erkol A, Khorshid L. Obezite; Predispozan Faktörler ve Sosyal Boyutun Değerlendirilmesi. SSK Tepecik Hast Derg 2004;14:101-7
  11. Baughman K, Logue E, Sutton K, Capers C, Jarjoura D, Smucker W. Biopsychosocial characteristics of overweight and obese primary care patients: do psychosocial and behavior factors mediate sociodemographic effects? Prev Med 2003;37:129-37
  12. Park YW, Zhu S, Palaniappan L, Heshka S, Carnethon MR, Heymsfield SB. The metabolic syndrome: prevalence and associated risk factor findings in the US population from the Third National Health and Nutrition Examination Survey, 1988-1994. Arch Intern Med 2003;163:427-36
  13. Mithat Bahçeci. Obezite rehberi. Tükiye Endokrin ve Met