Journals / Çağdaş Yerel Yönetimler / 2020 / Cilt: 29 - Sayı: 4

Transformation of Civil Administration System in Turkey During the Transition From the Parliamentary System to the Presidential Government System

Parlamenter Sistemden Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine Geçiş Sürecinde Türkiye’de Mülki İdare Sisteminin Dönüşümü

Pages
45–71
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Starting from 2013, that threats against national security have increased and that presidential government system calls for a powerful civil administration system as a continuation of powerful enforcement, together with driving force of security-based policies, strengthen the civil administration system and force civil administration supervisors to play a more active and dynamic role.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:While centralization was tried to be decreased in the first ten or fifteen years of the 2000s which passed with a busy reform agenda, the opportunity was provided for the rise of local with implemented reforms.
📊
Key Findings & Data:Service effectiveness of the civil administration system has declined with public administration reforms which became prevalent especially in the 2000s.
💡
Conclusion & Impact:Starting from 2013, that threats against national security have increased and that presidential government system calls for a powerful civil administration system as a continuation of powerful enforcement, together with driving force of security-based policies, strengthen the civil administration system and force civil administration supervisors to play a more active and dynamic role.
🔬Design:Research Article
📍Scope:2013 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

While centralization was tried to be decreased in the first ten or fifteen years of the 2000s which passed with a busy reform agenda, the opportunity was provided for the rise of local with implemented reforms. In this process, some of the duties and authorities that the civil administration system has were reduced in favor of local administrations or transferred to these administrations. It has become difficult to sustain this extremely democratically developing process due, in recent years, to the national security threats and subsequently change in the administrative system, and central administration has intensified its power over the rural by means of strengthening the civil administration system. Service effectiveness of the civil administration system has declined with public administration reforms which became prevalent especially in the 2000s. Starting from 2013, that threats against national security have increased and that presidential government system calls for a powerful civil administration system as a continuation of powerful enforcement, together with driving force of security-based policies, strengthen the civil administration system and force civil administration supervisors to play a more active and dynamic role.

Özet

Türkiye’de yoğun bir reform gündemiyle geçen 2000’li yılların ilk on-onbeş yılında merkeziyetçilik azaltılmaya çalışılırken uygulanan reformlarla yerelin yükselişine imkân sağlanmıştır. Bu süreçte mülki idare sisteminin sahip olduğu birtakım görev ve yetkiler yerel yönetimler lehine azaltılmış ya da bu yönetimlere aktarılmıştır. Son derece demokratik bir tarzda gelişen bu sürecin son yıllarda milli güvenlik tehditleri ve akabinde yönetim sistemindeki değişimin etkisiyle sürdürülmesi güçleşmiş, merkezi yönetim mülki idare sistemini güçlendirme yoluyla taşradaki gücünü yeniden pekiştirmiştir. Özellikle 2000’li yıllarda yoğunlaşan kamu yönetimi reformlarıyla mülki idare sisteminin hizmet etkinliği yerel yönetimler lehine azaltılmıştır. 2013 yılından itibaren ise milli güvenliğe yönelik tehditlerin artması ve Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sisteminin güçlü yürütmenin devamı olarak güçlü bir mülki idare sistemini öngörmesi güvenlikçi politikaların sürükleyiciliğinde mülki idare sistemini güçlendirirken mülki idare amirlerini de daha aktif ve dinamik bir rol oynamaya zorlamaktadır.

🔖

Cite This Article

YILMAZ, A., GÜLER, T., GÜVEN, Y. (2020). Transformation of Civil Administration System in Turkey During the Transition From the Parliamentary System to the Presidential Government System. Çağdaş Yerel Yönetimler, Cilt: 29 - Sayı: 4, 45–71. https://ajindex.com/articles/351070

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (28)

  1. Akkoç, Y. ve T. Ergün (2018). “Cumhurbaşkanlığı Hükümet Sistemine Geçişe İlişkin Mevzuatta Yapılan Düzenlemelerin İçişleri Bakanlığına Etkileri”, İdarecinin Sesi Dergisi. (184), 30-36.
  2. Alptekin, H. ve B, İlhan (2018). Kayyum Atanan Belediyelerin PKK Terörü ile Mücadeledeki Rolü, İstanbul:
  3. SETA Yayınları.
  4. Apan, A. (2014). Türkiye’de Mülki İdare: Tarihsel Gelişimi ve İşlevsel Dönüşümü, Ankara Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü, Doktora Tezi, Ankara Arıkboğa, E. (2013). “Geçmişten Geleceğe Büyükşehir Belediye Modeli”, Yerel Politikalar, 1(3), 48-96
  5. Bozkurt, Ö. (2014). Kamu Yönetimi Sözlüğü, (Ed. T. Ergun ve S. Sezen), Ankara: TODAİE Yayını, No: 382. Boztepe, M. (2013). “Osmanlı Devleti’nin Taşra Yönetimini Şekillendiren Merkeziyetçilik Yaklaşımı ve Günümüze Etkileri”, Dumlupınar Üniversitesi Sosyal Bilimler Dergisi, (36), 1-14
  6. Çadırcı, M. (2007). Tanzimat Sürecinde Türkiye Ülke Yönetimi, Ankara:
  7. İmge Kitabevi.
  8. Çapar, S., R, Demir ve Ş, Aygöl (2018). KÖYDES Projesinde Mülki İdare Amirleri, Ankara: TİAV Yayınları.
  9. Çapar, S. (2015).
  10. Neo-liberal Dönemde Mülki İdare, Ankara:
  11. Türk İdare Araştırmalar Vakfı. Çiner, U. C. ve O. Karakaya. (2013). “Merkez-Yerel İlişkileri ve Mülki İdarenin Dönüşümü”, Ankara Üniversitesi SBF Dergisi, 68(2), 63 - 93 Dumont, P. ve F, Georgeon (1996). Modernleşme Sürecinde Osmanlı Kentleri, İstanbul:
  12. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  13. Eryılmaz, B. (2018).
  14. Kamu Yönetimi, Kocaeli: Umuttepe Yayınları.
  15. Eryılmaz, B. (2010).
  16. Tanzimat ve Yönetimde Modernleşme, İstanbul:
  17. İşaret Yayınları.
  18. Gözübüyük, Ş. (2005).
  19. Yönetim Hukuku, Ankara:
  20. Turhan Kitabevi.
  21. Gözübüyük, Ş. (2004). Türkiye’nin Yönetim Yapısı. Ankara:
  22. Turhan Kitabevi.
  23. Hartavi, M. (2009).
  24. Kırsal Altyapı Politikaları, KÖYDES ve BELDES Projeleri, Değişik Yönleriyle Yerelleşme. (Ed. V. K. Bilgiç), 233-249, Ankara: Seçkin Yayıncılık. İçişleri Bakanlığı (2020) “Görevlendirme Yapılan Belediyelere İlişkin Basın Açıklaması” https://www.icisleri.gov.tr/gorevlendirme-yapilan-belediyelere-iliskin-basin-aciklamasi Erişim 28.05.2020
  25. Karagel, H. (2011). “Türkiye’de Mülki İdare Alanlarının Belirlenmesi ve Sorunları Üzerine”, e-Journal of New World Sciences Academy Nature Sciences, 6(1), 57-69.
  26. Karakılçık, Y. (2013). Yerel Yönetimler. Ankara:
  27. Seçkin Yayıncılık. Karasu, K. (2002). Mülki İdare Amirliği Mesleği. İyi Yönetim Arayışında Türkiye’de Mülki İdarenin Geleceği (Ed. C, Emre), Ankara: Türk İdari Araştırmalar Vakfı. 115-215.
  28. Kartal, N. (2013). “Tanzimat’tan Cumhuriyete Osmanlı’da Mülki İdare”, Akademi