AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn addition to routine parameters in electrocardiography, ventricular repolarization parameters should also be assessed for early diagnosis of possible cardiac side effects in patients on methylphenidate treatment.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objective: Although not so frequent, serious cardiac adverse effects, e.g., increase in heart rate, systolic and diastolic blood pressure with sympatomimetic effect was shown in a number of studies with the use of methylphenidate in attention deficit hyperactivity disorder (ADHD). The aim of this study was to assess the effect of methylphenidate on ventricular repolarization, atrial depolarization parameters, and diastolic and systolic parameters of left ventricule in cases with ADHD. Method: In the University of Mersin, Faculty of Medicine, Department of Child and Adolescent Psychiatry, 38 patients with ADHD and 29 non ADHD were investigated between August 2002-February 2002, by means of electrocardiography and the data of ADHD group were compared with non ADHD. Results: No significant difference was found between the groups for basal parameters. After 12 weeks of methyl-phenidate treatment, ventricular repolarization parameters were signiucantly lengthened (p<0.001). There was no statistically significant difference between atrial depolarization parameters of the non ADHD groups and ADHD groups before and after the treatment. The basal left ventricular 'diastolic and systolic parameters did not differ between both groups. After 12 weeks of methylphenidate treatment, none of these parameters were significantly changed. Conclusion: Methylphenidate increased the ventricular repolarization parameters in ADHD groups. In addition to routine parameters in electrocardiography, ventricular repolarization parameters should also be assessed for early diagnosis of possible cardiac side effects in patients on methylphenidate treatment.
Özet
Amaç: Dikkat eksikliği hiperaktivite bozukluğunda (DEHB) metilfenidat kullanımı sırasında ciddi kardiyak etkilenim, sık olmamakla birlikte bildirilmiş, bir çok çalışmayla metilfenidatın sempatomimetik etkiyle sistolik ve diyastolik kan basıncında ve kalp hızında artış yaptığı gösterilmiştir. Bu çalışmanın amacı DEHB tanılı olgularda metilfenidatın ventriküler repolarizasyon, atriyal depolarizasyon parametreleri ve sol ventrikül diyastolik ve sistolik parametreleri üzerindeki etkinliğinin araştırılmasıydı. Yöntem: Bu çalışmaya Mersin Üniversitesi Tıp Fakültesi Çocuk ve Ergen Psilayatrisi Polikliniğine Şubat-Ağustos 2002 tarihleri arasında başvuran, 38 DEHB tanıh ve 29 DEHB tanısı konmayan çocuk ve ergen alındı. DEHB tanıh 38 olgudaki elektrokardiyografi (EKG) ve ekokardiyografi (ECO) bulguları DEHB tanısı olmayan ve herhangi bir ilaç tedavisi almayan 29 çocuk ve ergenin bulguları ile karşılaştırıldı. Bulgular: Her iki grubun bazal değerleri arasında belirgin farklılık yoktu. Ancak, 12 hafta metilfenidat kullanımı sonrası hastalarda ventriküler repolarizasyon parametrelerinin, tedavi öncesi ve kontrol grubuna göre daha uzun olduğu saptandı (p<0.001). Metilfenidat tedavisi öncesi, sonrası ve kontrol grubu arasında atriyal depolarizasyon parametreleri arasında herhangi bir fark tespit edilmedi. Yapılan trantorasik ekokardiyografik incelemede, tedavi öncesi iki grubun ölçüleri sol ventrikül sistolik ve diyastolik parametreleri istatistiksel olarak benzerlik göstermekteydi. Metilfenidat tedavisi sonunda ekokardiyografi parametrelerinde anlamlı derecede değişim gözlenmedi. Tartışma: Metilfenidat, DEHB tanıh çocuk ve ergenlerde ventriküler repolarizasyon parametrelerini uzatmaktadır. Metilfenidat kullanan hastaların izleminde, çıkabilecek kardiyak yan etkilerin önceden tanınması için, rutin elektrokardiyogramda bilinen parametrelerin yanı sıra ventriküler repolarizasyon parametrelerinin de dikkatle değerlendirilmesi gerekmektedir.