AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Skull base surgery has undergone considerable improvement due to the utilization of technologic advances, new reconstruction materials, and surgical techniques.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Objectives: We evaluated our surgical approaches to paranasal sinus tumors extending to the anterior skull base. Patients and Methods: The study included 110 patients (72 males, 38 females; mean age 51 years) who underwent surgery for paranasal sinus tumors with extension to the anterior skull base. The patients' ages ranged from three months to 76 years. Results: The tumors were benign in 67 patients, and malignant in 43 patients. Surgery included transfacial approaches (n=98), infratemporal approach (n=2), and a combination of transfacial and transcranial approaches (n=10). Postoperative complications included palate fistula in one case, facial paralysis in one case, longterm cerebrospinal fluid leakage in one case, and crusting of the nasal and sinus mucosa in patients in whom midfacial degloving approach was employed. One patient who underwent total maxillectomy died due to bleeding in the first postoperative month, another died in the intensive care unit on the first postoperative day. Non-Hodgkin's lymphoma developed in one patient who received postoperative radiotherapy. Conclusion: Skull base surgery has undergone considerable improvement due to the utilization of technologic advances, new reconstruction materials, and surgical techniques.
Özet
Amaç: Ön kafa tabanına uzanan paranazal sinüs yerleşimli tümörlerde uyguladığımız cerrahi yaklaşımlar değerlendirildi. Hastalar ve Yöntemler: Kliniğimizde ön kafa tabanına uzanan paranazal sinüs yerleşimli tümör nedeniyle ameliyat edilen 110 hasta (72 erkek, 38 kadın; ort. yaş 51) retrospektif olarak incelendi. Hastaların en küçüğü üç aylık, en büyüğü 76 yaşında idi. Bulgular: Altmış yedi olguda benign, 43 olguda malign tümör vardı. Doksan sekiz olguda transfasyal, iki olguda infratemporal, 10 olguda transkranyal ve transfasyal yaklaşım uygulandı. Ameliyatın ardından bir olguda damak fistülü, bir olguda fasyal paralizi, bir olguda uzun süreli serebrospinal sıvı kaçağı gelişti; midfasyal degloving uygulanan olgularda burun ve sinüs mukozasında geçici kabuklanma görüldü. Total maksillektomi uygulanan bir olgu ameliyat sonrası birinci ayda kanama nedeniyle, bir olgu ise ameliyatın ertesi günü yoğun bakımda kaybedildi. Ameliyat sonrası radyoterapi gören bir hastada daha sonra ikinci primer non-Hodgkin lenfoma gelişti. Sonuç: Ön kafa tabanı cerrahisinde, teknolojik ilerlemelerin etkisi ve yeni rekonstrüksiyon materyalleri ve cerrahi tekniklerin kullanıma girmesiyle önemli aşamalar kaydedilmiştir.