Journals / KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi / 2015 / Cilt: 18 - Sayı: 2

A Research on Structural Characteristics and Problems of Sheep Breeding in Nigde

Niğde İli Koyunculuk İşletmelerinin Yapısal Özellikleri ve Sorunları Üzerine Bir Araştırma

Pages
60–68
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

They reported that needs to be done to increase in marketing price, improvement of pasture andsheep flock genetic, also increasing the forage crops cultivation area for profitable sheep breeding.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:This study was carried out to reveal the present status of sheep farms in Nigde, to detect basic priorityproblems and to offer some solutions to these problems.
📊
Key Findings & Data:In this study, total of 96 sheep farming enterprises werechosen by stratified sampling method to represent the entire province as an example.
💡
Conclusion & Impact:They reported that needs to be done to increase in marketing price, improvement of pasture andsheep flock genetic, also increasing the forage crops cultivation area for profitable sheep breeding.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

This study was carried out to reveal the present status of sheep farms in Nigde, to detect basic priorityproblems and to offer some solutions to these problems. In this study, total of 96 sheep farming enterprises werechosen by stratified sampling method to represent the entire province as an example. A survey was conducted toobtain information regarding mating, lambing, milking, shearing, marketing milk and meat, grazing animals status,tools and equipment of sheep enterprises and health protection and feed utilization status. The results of analyzesshowed that a large portion (68.8%) of sheep breeders were primary school graduates, while 99% of sheep farmsraised only Akkaraman breed 1.0% of them raised only Merino breed, average duration of sheep breeding was 25.7years, family labor was commonly (63.5%) used as shepherd, the average number of sheep per farm was 314.5 headand the enterprises had also 7.9 head cows, 38.1 head goats, 1.9 horses and 5.2 heads cat and dog. Besides, it wasinformed that 86.4% of breeders had learned sheep breeding from their ancestors, sheep farming was only source ofincome for 82.3% of them and was enjoyable job for 10.4% of them. It was also determined that sheep breeding wasmaintained in highland (40.6%), in highland and settled down (19.8%), in settled down (38.6%), and in nomadic(1.0%) system in Nigde. The 97.9% of sheep enterprises is a member of Nigde Sheep and Goat BreedersAssociation. Breeders expressed that high feed prices, insufficient pastures area and poor pastures quality werepriority problems. They reported that needs to be done to increase in marketing price, improvement of pasture andsheep flock genetic, also increasing the forage crops cultivation area for profitable sheep breeding.

Özet

Bu çalışma, Niğde ilinde koyunculuk işletmelerinin mevcut durumu, yapısal özellikleri ve bu işletmelerinöncelikli sorunlarının ortaya konulması amacıyla yürütülmüştür. Çalışmada, tabakalı örnekleme (ilçeler) yöntemiyleseçilen toplam 96 koyunculuk işletmesi örnek olarak alınmıştır. Bu işletmelerde uygulanan anket çalışmasıyla;işletme ile sahiplerinin genel özellikleri, mera durumu, koç katımı, doğum, sağım, kırkım, sağlık koruma,hayvanların pazarlanması ve işletmelerdeki alet-ekipman durumları ile ilgili bilgilere ulaşılmıştır. Araştırmasonunda, koyun yetiştiren işletme sahiplerinin büyük bir kısmının (%68.8) ilkokul mezunu olduğu, koyunculukyapma süresinin ortalama 25.7 yıl olduğu, çoban olarak önemli oranda (%63.5) aile işgücünün kullanıldığı, koyunırkı olarak işletmelerin %99'unda Akkaraman, %1'inide Merinos melezi koyun yetiştirildiği, işletme başınaortalama koyun sayısının 314.5 baş olduğu ayrıca işletmelerde koyundan başka ortalama 7.9 baş inek, 38.1 baş keçive 1.9 baş at bulunduğu belirlenmiştir. İşletme sahiplerinin %86.4'ü koyunculuğu atadan öğrendiklerini, %82.3'ütek geçim kaynağı olduğunu, %10.4'ü de bu işi sevdiği için yaptığını bildirmişlerdir. Niğde ilinde koyunculukişletmelerinin önemli bir kısmının (%40.6) yayla koyunculuğu, diğerlerinin yerleşik ve yayla (%19.8), yerleşik(%38.6) ve sadece göçer koyunculuk (%1.0) yaptıkları belirlenmiştir. Araştırmada işletmelerin %97.9'ununDamızlık Koyun Keçi Yetiştiricileri Birliğine üye olduğu saptanmıştır. Yetiştiriciler öncelikli sorun olarak, yemfiyatlarındaki pahalılık ile meraların yetersiz ve kalitesiz olmasını bildirirken, koyunculuğun kârlı olabilmesi içinpazar fiyatlarının artması, mera ıslahı, yem bitkileri ekiliş alanının artırılması ve sürünün genetik ıslahının yapılmasıgerektiğini bildirmişlerdir.

🔖

Cite This Article

CEYHAN, A., ŞEKEROĞLU, A., ÜNALAN, A., ÇINAR, M., SERBESTER, U., AKYOL, E., YILMAZ, E. (2015). A Research on Structural Characteristics and Problems of Sheep Breeding in Nigde. KSÜ Doğa Bilimleri Dergisi, Cilt: 18 - Sayı: 2, 60–68. https://ajindex.com/articles/341664

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (12)

  1. Anonim, 2013. T.C. Niğde Valiliği İl Gıda Tarım ve Hayvancılık Müdürlüğü Brifing 2013. http://nigde.tarim.gov.tr/Belgeler/pdf/brifing2.pdf. Erişim Tarihi:03.03.2015. Anonim, 2015. T.C. Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı Strateji Geliştirme Başkanlığı Tarımsal Yatırımcı Danışma Ofisi. Niğde İli Tarımsal Yatırım Rehberi Şubat 2015. Erişim Tarihi:03.03.2015.
  2. Bilginturan, S., Ayhan,V. 2009. Burdur ili damızlık koyun ve keçi yetiştiriciler birliği üyesi koyunculuk işletmelerinin yapısal özellikleri ve sorunları üzerine bir araştırma. Hayvansal Üretim, 50 (1): 1-8.
  3. Cengiz, F., Karaca, S., Kor, A., Ertuğrul, M., Arık, I.Z., Gökdal, Ö. 2015. Türkiye Ziraat Mühendisliği VIII. Teknik Kongresi. Küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinde değişimler ve yeni arayışlar. 12-16 Ocak 2015
  4. Ankara.
  5. Çiçek. A., Erkan O. 1996. Tarım ekonomisinde araştırma ve örnekleme yöntemleri. Gaziosmanpaşa Üniversitesi Ziraat Fakültesi Yayınları No: 12. Ders Notları Serisi No: 6. Tokat. Dellal, G., Eliçin, A., Tekel, N., Dellal, İ. 2002. GAP bölgesinde küçükbaş hayvan yetiştiriciliğinin yapısal özellikleri. Tarım ve Köyişleri Bakanlığı Tarımsal Ekonomi Araştırma Enstitüsü, Yayın no:82. Ankara.
  6. Ermetin, O. 2011. Konya'da hayvancılığın mevcut durumu, sorunlar ve çözüm önerileri. I. Konya Kent Sempozyumu, Konya İl Koordinasyon Kurulu 26-27 Kasım 2011. Sf:218-226.
  7. Kırk, K. 2004. Van ili koyun ve keçi yetiştiriciliğinin yapısı ve geliştirme yolları. 4. Ulusal Zootekni Bilimi Kongresi. 1-3 Eylül, 356-360,
  8. Isparta. Koyuncu, E., Pala, A., Savaş, T., Konyalı, A., Ataşoğlu, C., Daş, G., Ersoy, İ.E., Uğur, F., Yurtman, İ.Y., Yurt, H.H. 2006. Çanakkale koyun ve keçi yetiştiricileri birliği üyesi keçicilik işletmelerinde teknik sorunların belirlenmesi üzerine bir araştırma. Hayvansal Üretim, 47 (1):21-27.
  9. Paksoy, S., Atılgan, A., Akyüz, A., Kumova, Y. 2006. Kahramanmaraş yöresi koyunculuk işletmelerinin yapısal yönden mevcut durumları ve geliştirilmesi üzerine bir araştırma Süleyman Demirel Üniversitesi Ziraat Fakültesi Dergisi, 1 (2): 17-27.
  10. Şahinli, M.A., 2014. Koyunculuk sürü yönetimi: Karaman ili örneği. Anadolu Tarım Bilim. Dergisi, 29(2):113-120.
  11. Tölü, C., Daş, G., Yurdabak, S., Uğur, F., Konyalı, A.,Savaş, T., Aktürk, D., Turkan, H. 2007. Türkiye'nin önemli hayvancılık bölgelerinden Biga koyunculuğuna genel bir bakış. V. Zootekni Bilim Kongresi. 5-8 Eylül, 1-9, Van. TÜİK, 2014. Türkiye İstatistik Kurumu. http://www.tuik.gov.tr. Erişim Tarihi:03.03.2015.
  12. Yazıcıoğlu, E., Erdoğan, S. 2004. SPSS uygulamalı b