Journals / Mütefekkir / 2020 / Cilt: 7 - Sayı: 14

İsnad ve Metin Açısından Salavat Hakkındaki Bazı Rivayetlerin Tenkidi

Pages
367–390
Publication Date
2022-10-19
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Peygamber’in bir insan olarak Kıyâmet’ten önce diriltilmesi ya da kendisine rûh verilmesi Kur’ân’ın zâhirine aykırıdır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Peygamber’e salavât konusunda bazı rivayetler hem tespiti hem de anlamı itibarıyla naslara ve bu konuda nakledilen rivayetlere muhalefet etmektedir.
📊
Key Findings & Data:Metin farklılıkları bazı yorumların rivâyetleşerek metne girdiğini göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Peygamber’in bir insan olarak Kıyâmet’ten önce diriltilmesi ya da kendisine rûh verilmesi Kur’ân’ın zâhirine aykırıdır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Hadis · Salavat · Peygamber

Özet

Hz. Peygamber’e salavât konusunda bazı rivayetler hem tespiti hem de anlamı itibarıyla naslara ve bu konuda nakledilen rivayetlere muhalefet etmektedir. Yüce Allah, Hz. Peygamber’e salât okuyana, on kere salât edeceğini ve onu bağışlayacağı bildirilirken; bazı rivayetlerde Hz. Peygamber’e (s.a.v.) okunan salavâtın arz edildiğini haber verilmektedir. Hz. Peygamber’e yapılan salât ve selâm melekler vasıtasıyla ona ulaşacağına dair rivayetin sahîh, hasen ve zayıf tariklerde ortak metin olmakla birlikte bazı ilave yorumlarla da rivâyetin nakledildiği görülmektedir. Bunlardan birisi görevli bir melek tayin edildiğine dair rivâyettir. Bu haberin isnâdında yalancılıkla itham edilen bir ravi bulunmaktadır. Meleklerin okunan salâvatı Hz. Peygamber’e (s.a.v.) cuma günleri arz ettiği de haber verilmektedir. Konu ile ilgili uydurma rivayetlerde Hz. Peygamber’in (s.a.v.) diriltilerek okunan salavâta karşılık verdiği, şefaatine nail olması için bu kişiye (ahirette belge olsun diye) adıyla, nesebiyle kayıtlı bir belge düzenlediği nakledilmektedir. Metin farklılıkları bazı yorumların rivâyetleşerek metne girdiğini göstermektedir. Rivayet ilmi açısından konuya dair rivayetler incelendiğinde zayıf, metrûk ve isnadında yalanla itham edilen ravileri sebebiyle delil alınmaz nitelikte olduğu görülür. Ayrıca rivâyetin muhtevası naslara da muhâliftir. Salavât bir amel ve ibadet olarak Allah’a arz edilir. Hz. Peygamber’in bir insan olarak Kıyâmet’ten önce diriltilmesi ya da kendisine rûh verilmesi Kur’ân’ın zâhirine aykırıdır.

🔖

Cite This Article

TUZCU, R. (2022). İsnad ve Metin Açısından Salavat Hakkındaki Bazı Rivayetlerin Tenkidi. Mütefekkir, Cilt: 7 - Sayı: 14, 367–390. https://ajindex.com/articles/340490

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (5)

  1. Abdullah Siracüddîn. es-Salâtü ale’n-nebiyyi sallahu aleyhi veselleme ahkamehâ fadâiluhâ ve fevâiduhâ. Dımaşk: Dâru’l-Fikr, 1408/1984. Abdullah b. Mübârek, b. Vadih el-Mervezî. el-Müsned. thk. Subhu’l-Bedrî es-Semerrâî. Riyâd: Mektebetü’l-Maarif, 1407. Abdullah b. Mübârek b. Vadih el-Mervezî. Kitabü’z-zühd ve’r-rekâik. thk. Habibürrahman el-Azamî. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, ts. Abdürrezzâk es-San’ânî, b. Hemmâm Ebû Bekr. Mûsânnefu Abdirrezzâk. thk. Habibürrahmân el-A’zâmî. 15 Cilt. Beyrut: el-Mektebetü’l-İslâmiyye, 1403. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillah Ahmed b. Muhammed b. Hanbel. Müsned. thk. Şuayb el-Arnaud. 50 Cilt. b. y.: Müessesetü’r-risâle, 2. Basım, 1420/1999.
  2. Ahmed b. Hanbel, Ebû Abdillah Ahmed b. Muhammed b. Hanbel. İlel ve’l-ma’rifeti’r-ricâl. thk. Vasıyyullah b. Muhammed Abbas. Bombay: Daru’s-selefiyye, 1408/1988. Ahmed b. İbrâhîm b. İsa. Tevdîhu’l-makâsıd ve tashîhu’l-kavâ’id fi şerhi kasîdeti’l-İmâm İbni’l- Kayyım el-cevziyye. Beyrut: Mektebu’l-İslâmî, 2. Basım, 1394. Aydemir, Halis. es-Sahavî’nin el-Kavlil Bedî’ fi’s-Salâti ‘ale’l-Habibi’ş-Şefii‘ Adlı Eserinin edisyon Kritiği. Bursa: Uludağ Üniversitesi Sosyal Bilimler Üniversitesi Doktora Tezi, 2004. Aynî, Bedrüddin Ebû Muhammed Mahmûd b. Ahmed b. Mûsâ. Şerhu Suneni Ebî Dâvûd. thk. Ebu’l-Munzir Halid b. İbrahim el-Mısrî. 6 Cilt. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1420/1999. Azzâm, Muhammed Mustafa. Muhtalahâtü’s-sûfî beyne’t-tecribe ve’t-tevîl. Rabat: y.y., 2000.
  3. Banaz, Şaban. Hz. Peygamber’e Salavât Getirmek. Sivas: Cumhuriyet Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yüksek Lisans Tezi, 2006.
  4. Başaran, Serkan, “Anlamı İşlevi ve Keyfiyeti Bakımından Hz. Peygamber’e Salavât Getirme Hakkında Bir Değerlendirme” Şırnak İlahiyat Fakültesi Dergisi. 10/23 (Aralık 2019), 747-778. https://doi.org/10.35415/sirnakifd.618578
  5. Başaran, Serkan, “Salavâtların Arzı Bağlamında Hz. Peygamber’in Vefatından Sonra Ümmetiyle İrtibatın İmkânı” Tasavvur Tekirdağ İlahiyat Dergisi. 5/1 (Haziran 2019). 299-323. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin. es-Sünenü’l-Kübrâ. thk. Muhammed Abdulkadir ‘Atâ. 10 Cilt. Beyrut: Dâru’l-Kütübi’l-İlmiyye, 1424/2003. Beyhakî, Ebû Bekr Ahmed b. Hüseyin. Şu’ab’ul-Îmân. thk. Abdulaliy Abdulhamîd Hâmid. 14 Cilt. Riyad: Mektebetü’r-Rüşd, 1423/2003. Bezzâr, Ebû Bekr Ahmed b. Amr b. Abdulhalik el-İtkî. el-Bahru’z-zehhâr el-ma’rûf bi müsnedi’l-Bezzâr. thk. Mahfuzurrahman Zeynullah. 18 Cilt. Medine: Mektebetü’l-Ulûmi ve’l-Hikem, 1414/1993. Buhârî, Ebû Abdillah Muhammed b. İsmail el-Cu’fî. et-Târîhu’l-kebîr