Journals / Yeni Türk Edebiyatı: Hakemli Altı Aylık İnceleme Dergisi / 2018 / Sayı: 17

A CONTENT ANALYSIS OF HUSEYIN SUAT YALCIN’S GÂVE EPIC

HÜSEYİN SUAT YALÇIN’IN “GÂVE DESTANI”

Pages
127–148
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

The purpose of this study is to examine the work of Hüseyin Suat Yalçın content-wise and to determine what aspects contributed to the period humor culture.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Humor, one of the most effective tools for treating political, social, cultural subjects in Tanzimat literature, fell into obscurity under the oppressive regime of Abdülhamit II in Servet-i Fünun period.
📊
Key Findings & Data:Right after the end of the period of autocracy, with the proclamation of constitutional monarchy, Servet-i Fünûn period poet Hüseyin Suat Yalçın also began to write humorous poems in political, social and individual matters after 1908 in his work titled Gâve Destanı.
💡
Conclusion & Impact:The purpose of this study is to examine the work of Hüseyin Suat Yalçın content-wise and to determine what aspects contributed to the period humor culture.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Humor, one of the most effective tools for treating political, social, cultural subjects in Tanzimat literature, fell into obscurity under the oppressive regime of Abdülhamit II in Servet-i Fünun period. Right after the end of the period of autocracy, with the proclamation of constitutional monarchy, Servet-i Fünûn period poet Hüseyin Suat Yalçın also began to write humorous poems in political, social and individual matters after 1908 in his work titled Gâve Destanı. The purpose of this study is to examine the work of Hüseyin Suat Yalçın content-wise and to determine what aspects contributed to the period humor culture.

Özet

Tanzimat edebiyatında politik, sosyal, kültürel vb. gibi konuların işlen- mesinde en etkili araçlardan biri hâlini alan mizah, Servet-i Fünun dönemin- de II. Abdülhamit’in baskıcı rejimi sonucu arka planda kalmıştır. 1908’de II. Meşrutiyet’in ilanıyla birlikte sona eren sansür baskısının hemen ardından mizahî türde gazete ve dergilerin yanı sıra mizahî eserler de kaleme alınmaya başlamıştır. Servet-i Fünun dönemi şairlerinden Hüseyin Suat Yalçın da 1908’den sonra siyasî, sosyal ve şahıslara yönelik konularda yazmaya başladığı mizahî şiirlerini Gâve Destanı adlı eserinde toplamıştır. Bu çalışmadaki amaç, Hüseyin Suat Yalçın’ın eserini içerik bağlamında inceleye- rek, dönemin mizah kültürüne hangi yönleriyle katkı sağladığını tespit etmektir.

🔖

Cite This Article

ŞAHİN, A. G. (2018). A CONTENT ANALYSIS OF HUSEYIN SUAT YALCIN’S GÂVE EPIC. Yeni Türk Edebiyatı: Hakemli Altı Aylık İnceleme Dergisi, Sayı: 17, 127–148. https://ajindex.com/articles/337751

References (18)

  1. Akyüz, Kenan, Modern Türk Edebiyatının Ana Çizgileri, İstanbul: İnkılâp Kitapevi, 2003.
  2. Altuniş Gürsoy, Belkıs, Hüseyin Suat Yalçın Hayatı ve Eserleri, Ankara: Akçağ Yayınları, 2001.
  3. Banarlı, Nihat Sami, Resimli Türk Edebiyatı Tarihi, İstanbul: MEB, 2 Cilt, 1971. Başbakanlık Cumhuriyet Arşivi, 030.00.122.866.4. Bilgin, A. Azmi, “Şemseddin Sami’nin Edebiyatla İlgili Eserleri ve Görüşleri”, Selçuk Üniver- sitesi Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü, Türkiyat Araştırmaları Dergisi, S. 22 - Güz 2007, Konya, s. 39-51.
  4. Çağın, Şerife, Bir Hiciv Ustası Şair Eşref, İstanbul: Dergâh Yayınları, 2007.
  5. Huyugüzel, Ömer Faruk-Çağın, Şerife, Eşref Bütün Eserleri, İstanbul: Dergâh Yayınları, 2006.
  6. Enginün, İnci, Yeni Türk Edebiyatı Tanzimat’tan Cumhuriyet’e (1839-1923), İstanbul: Dergâh Yayınları, 2010.
  7. Ercilasun, Bilge, “Hüseyin Suat Yalçın”, Büyük Türk Klasikleri, C. 10, İstanbul: Ötüken Neşriyat, 1992. Firdevsî, Şahnâme, (çev. Necati Lugal), İstanbul: Kabalcı Yayınevi, 2005.
  8. Karaalioğlu, Seyit Kemal, Resimli Motifli Türk Edebiyatı Tarihi, 5 Cilt, İstanbul: İnkılâp Ya- yınevi, 1986.
  9. Karaaslan İnankul, Şule-Erol, Demet, Kent ve Çevre Kültürü, Cumhuriyet Dönemi Türk Kül- türü-Atatürk Dönemi (1920-1938), C. 3, Ankara: Atatürk Kültür Merkezi Yayınları, 2009.
  10. Öngören, Ferit, Cumhuriyet Dönemi Türk Mizahı ve Hicvi, Ankara: Türkiye İş Bankası Ya- yınları, 1983.
  11. Serrican, Ece, Kalem Dergisi Üzerine Bir Araştırma, Ege Üniversitesi,
  12. Sosyal Bilimler Ensti- tüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir 2010.
  13. Tankut, Gönül, Cumhuriyet Döneminin İlk Toplu İmar Deneyimi: Ankara, www. Todaie.edu. tr._amme_idaresi_dergisi. 2007, s. 113-199.
  14. Tarlan, Ali Nihat, Fuzûlî Divanı Şerhi, Ankara: Akçağ Yayınları, 1981.
  15. Taşkıran, Özlem Makbule, Atatürk Döneminde Ankara’da Günlük Yaşam, 9 Eylül Üniversitesi, Atatürk İlkeleri ve İnkılâpları Tarihi Enstitüsü, Basılmamış Yüksek Lisans Tezi, İzmir 2013.
  16. Tiken, Servet, Cenevre’de Bir Jön Türk Mizah Gazetesi: Tokmak, A. Ü. Türkiyat Araştırmaları Enstitüsü Dergisi [TAED] 54, Erzurum 2015, s. 403-415. Türk Ansiklopedisi, “Yalçın, Hüseyin Suat”, MEB Devlet Kitapları, Ankara: Millî Eğitim Basımevi, C. 32, 1983.
  17. Yalçın, Hüseyin Suat, Gâve Destanı, İstanbul: Sûdî Kitaphânesi, 1923.
  18. Yücebaş, Hilmi, Türk Mizahçıları Nüktedanlar ve Şairler, İstanbul: Orhan Mete ve Otağı Kol. Şti. Matbaası, 1953.