AI Summary & Key Takeaways
AI InsightTrospium could be more effective than solifenacin in the treatment of OAB patients, especially those complaining of increased micturition numbers.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: To investigate the effect of trospium and solifenacin on the micturition, nocturia and urge incontinence numbers in overactive bladder (OAB). Material and Method: A prospective study was planned. The patients completed the OAB awareness survey (OAB-V8) before starting the treatment. The patient’s daily micturition, nocturia and urge incontinence numbers were recorded from the 3-day voiding diaries and one of trospium 30 mg bd or solifenacin 5 mg od was started. The patients were evaluated again at follow-up using the voiding diary and the OAB-V8 form. Results: The study included a total of 225 subjects aged 18-75 years with a mean age of 47.8±12.2 years. There were 173 (76.9%) females and 52 (23.1%) males. The mean age was 47.4±12.7 in the trospium (n=104, M/F:24/80) and 48.1±11.8 years in the solifenacin (n=121, M/F:28/93) with no statistically significant difference (p=0.657). No statistically significant difference was found between the two molecules regarding the decrease in the validation scale. The micturition number at both the 4th and 12th weeks decreased more markedly with trospium then solifenacin and the difference was statistically significant (p<0.027 and p<0.045 respectively). The nocturia and urge incontinence numbers decreased as well but without a statistically significant difference between the trospium and solifenacin. The most common side effects were dry mouth, constipation and blurred vision. Conclusions: Both molecules decreased the micturition, nocturia and urge incontinence numbers in addition to the validation scale values at the 4th and 12th weeks in OAB patients. There was no difference between the two molecules as regards decreasing the nocturia and urge incontinence numbers and validation scale values. The trospium decreased micturition numbers more than the solifenacin and this difference was statistically significant. Trospium could be more effective than solifenacin in the treatment of OAB patients, especially those complaining of increased micturition numbers.
Özet
Amaç: Aşırı Aktif Mesane (AAM) hastalarında trospium ve solifenasinin işeme sayısı, nokturi ve urge inkontinans üzerine etkilerini araştırmak. Gereç ve Yöntem: Prospektif bir çalışma planlandı. Hastalar tedaviye başlamadan önce AAM farkındalık anketini (AAM-V8) doldurdular. Hastaların 3 günlük işeme günlüğünden günlük işeme, nokturi ve urge inkontinans sayıları belirlendikten sonra trospium 30 mg 2x1 veya solifenasin 5 mg 1x1 den birisi başlandı. Hastalar kontrolde işeme günlüğü ve AAM-V8 formu ile tekrar değerlendirildi. Ayrıca yan etkiler sorgulandı. Bulgular: Bu çalışma yaş ortalaması 47.8±12.2(18-75 yaş) olan toplam 225 hasta içermektedir. Hastaların 173(76.9%)’sı kadın, 52(23.1%)’si erkektir. Trospium grubunda(n=104, M/F:24/80) yaş ortalaması 47.4±12.7 ve solifenasin grubunda(n=121, M/F:28/93) yaş ortalaması 48.1±11.8 olup gruplar arasında istatistiksel farklılık izlenmedi (p=0.657). Validasyon ölçeği anketinde azalmada iki molekül arasında istatistiksel farklılık izlenmedi. Hem 4.hafta hemde 12.haftada işeme sayısı trospium molekülünde solifenasin den daha fazla azalmıştır ve bu azalmalar istatistiksel olarak anlamlıdır (sırasıyla p<0.027, p<0.045 ). Nokturi ve urge inkontinans sayıları azaldı fakat trospium ve solifenasin molekülleri arasında farklılık izlenmedi. En sık izlenen yan etkiler ağız kuruluğu, kabızlık ve bulanık görmedir. Sonuç: Her iki molekülde AAM hastalarında 4.hafta ve 12.haftalarda validasyon ölçeğini, işeme sayısı, nokturi ve urge inkontinans sayılarını azaltır. İşeme sayısını trospium molekülü solifenasin den daha fazla azaltmıştır ve bu azalma istatistiksel olarak anlamlıdır. Özellikle işeme sayısı fazlalığından yakınan AAM hastalarında trospium molekülü solifenasinden daha etkili olabilir.