Journals / Yönetim Araştırmaları Dergisi / 2003 / Cilt: 3 - Sayı: 1

Türkiye'de İşGörme Anlayışı: Tanımı ve Boyutları

Pages
5–28
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Gerçekleştirilen korelasyon analizi sonuçları ise batı ve yerel kaynaklı değerlerin iki farklı kültürü tanımlandığını açıkça ortaya koyarken çalışmanın temel varsayımlarını da doğrulamaktadır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Emik bir yaklaşımın benimsendiği bu çalışmada öncelikle yeni bir kavram olan işgörme anlayışının tanımı yapılmakta, benzer kavramlardan farkları ortaya konmakta ve Türk İşgörme anlayışının temellerini oluşturduğu öne sürülen tarihsel ikilem üzerinde durulmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Gerçekleştirilen faktör analizi sonuçları çalışanların işgörme anlayışına ilişkin yöresel algılamalarının 5 ana boyut çerçevesinde tanımlanabileceğini göstermektedir.
💡
Conclusion & Impact:Gerçekleştirilen korelasyon analizi sonuçları ise batı ve yerel kaynaklı değerlerin iki farklı kültürü tanımlandığını açıkça ortaya koyarken çalışmanın temel varsayımlarını da doğrulamaktadır.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Emik bir yaklaşımın benimsendiği bu çalışmada öncelikle yeni bir kavram olan işgörme anlayışının tanımı yapılmakta, benzer kavramlardan farkları ortaya konmakta ve Türk İşgörme anlayışının temellerini oluşturduğu öne sürülen tarihsel ikilem üzerinde durulmaktadır. Daha sonra bu tarihsel ikilem çerçevesinde işgörme anlayışını tanımlamak amacıyla oluşturulan işgörme profili ve bu profilin yapısal geçerliliğini test etmek üzere gerçekleştirilen araştırma sonuçlarına yer verilmektedir. Gerçekleştirilen faktör analizi sonuçları çalışanların işgörme anlayışına ilişkin yöresel algılamalarının 5 ana boyut çerçevesinde tanımlanabileceğini göstermektedir. Bu boyutların ikisi batı kaynaklı (profesyonel, akılcı işgörme anlayışı) diğer üçü ise yerel kaynaklı değerlerden (statü odaklı, mistik kökenli ve riyaya dayalı işgörme anlayışları) oluşmaktadır. Gerçekleştirilen korelasyon analizi sonuçları ise batı ve yerel kaynaklı değerlerin iki farklı kültürü tanımlandığını açıkça ortaya koyarken çalışmanın temel varsayımlarını da doğrulamaktadır.

🔖

Cite This Article

ALDEMİR, M. C., ARBAK, Y., ÖZMEN, N. T. Ö. (2003). Türkiye'de İşGörme Anlayışı: Tanımı ve Boyutları. Yönetim Araştırmaları Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 1, 5–28. https://ajindex.com/articles/336568

References (22)

  1. Aldemir, C., Arbak, Y. ve Özmen, Ö. 2002. Türk yönetim değerlerinin tarihsel kökenleri. Yayınlanmamış çalışma. Dokuz Eylül Üniversitesi,
  2. İşletme Fakültesi. Aldemir, C., Arbak, Y., ve Özmen, Ö. 2000. Impact of western management values upon Turkish organizations. 16th EGOS Colloquium, Helsinki School of Economics and Business Administration, Finland. Arbak, Y., Aldemir, C., Özmen, Ö., Katrinli, A., Kesken, J., ve İshakoğlu, G., 1997. Perceptual study of Turkish managers' and organizations' characteristics: contrast and contradictions. Sonja A. Sackman (Dei.), Cultural Complexity in Organizations: 87-103. London: Sage Publications. Aşıkpaşaoğlu Tarihi, 1985. Hazırlayan: A. Nihal Atsız, Kültür ve Turizm Bakanlığı Yayınları,
  3. Ankara.
  4. Bahadır, O. 1996. Osmanlılar'da bilim. İstanbul:
  5. Sarmal Yayınevi.
  6. Bernstein, P. 1997. American work values: Their origin and development. Albany: State University of New York Press.
  7. Blum, U. ve Dudley, L. 2001. Religion and economic growth: Was Weber Right? Journal of Evolutionary Economics, 11: 207-230.
  8. Bozdoğan, S. ve Kasaba, R. 1998. Türkiye'de modernleşme ve ulusal kimlik, Çev.: Nurettin Elhüseyni. İstanbul:
  9. Tarih Vakfı Yurt Yayınları.
  10. Brom, L. ve Selznick, P. 1963. Sociology: A text with adapted readings. New York: Harper and Row Pub. Cameron, K. S. ve Quinn, R. E. 1999. Diagnosing and changing organizational culture. New York: Addison-Wesley Pub. Cattell, R. 1958. Extracting The correct number of factors in factor analysis. Educational and Psychological Measurement, 18: 791-837.
  11. De George, R. T. 1999. Businesse ethics. New Jersey: Prentice Hall. Edirneli Oruç Beğ 1972.
  12. Oruç Beğ tarihi, Hazırlayan: Nihal Atsız. İstanbul:
  13. Tercüman Yayınları.
  14. Erdem, F. 1996. İşletme kültürü. Ankara: Friedrich-Naumann Vakfı ve Akdeniz Üniversitesi.
  15. Ergüder, Ü., Esmer, Y. ve Kalaycıoğlu, E. 1991.
  16. Türk toplumunun değerleri, TÜSİAD, Yayın no: TÜSİAD-T/91-6-145.
  17. Ford, K. J., MacCallum, R.C. ve Tait, M. 1986. An application of exploratory factor analysis in applied psychology: A critical review and analysis. Personel Psychology, 39: 291-314.
  18. Freedman, J. L., Sears, D. O. ve Carlsmith, J. M. 1993.
  19. Sosyal psikoloji. Çev. Dönmez, A. Ankara:
  20. İmge Kitabevi Yayınları.
  21. Furnham, A. 1990. The protestant work ethic. London: Routledge. Gorsuch, R. L. 1974.
  22. Factor analysis. Philadelphia, PA: W.B. Saunders. Hakstian, A. R., Rogers, W. T. ve Catell, R. B. 1982. The behavior of number of factors rules with simulated data, Multivariate Behavioral Research, 17:193-21