Journals / MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi / 2014 / Cilt: 3 - Sayı: 2

Yerel Yönetimler ve Yerel Kalkınma

Pages
95–124
Publication Date
2014-06-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Harmonizing different positions of stakeholders at local level in one pot is very difficult at long term, but this should be a goal that must be reached

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Belief in traditional economic development practices has started to be breached as a result of the acceleration of globalization tendency since 1980s, thus making local economic development approach subject matter.
📊
Key Findings & Data:Nowadays, it has become a necessity that National Development Plans (NDP) must be to center from provinces, not from center to provinces.
💡
Conclusion & Impact:Harmonizing different positions of stakeholders at local level in one pot is very difficult at long term, but this should be a goal that must be reached
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Küreselleşme · Kalkınma · Yerel yönetimler

Abstract

Belief in traditional economic development practices has started to be breached as a result of the acceleration of globalization tendency since 1980s, thus making local economic development approach subject matter. Nowadays, it has become a necessity that National Development Plans (NDP) must be to center from provinces, not from center to provinces. Local economic development is defined broadly as, setting of the specific transformational processes of a locality into action. Local development policies in the last ten years. By the phenomena of governance, local and central authorities within the frame of sustainable regional development begin to participate at management process. Harmonizing different positions of stakeholders at local level in one pot is very difficult at long term, but this should be a goal that must be reached

Özet

Küreselleşme eğiliminin 1980’li yıllardan itibaren hız kazanmasıyla birlikte geleneksel kalkınma uygulamalarına duyulan güven sarsılmaya başlamış, böylece yerel ekonomik kalkınma yaklaşımı ön plana çıkmıştır. Ulusal Kalkınma Planlarının merkezden taşraya doğru değil, taşradan merkeze doğru olması zorunluluk haline gelmiştir. Bu doğrultuda, Türkiye’nin öncelikle yerel alt yapıyı geliştirmeye yönelik çalışmalar yapması gerekmektedir. Yerel ekonomik kalkınma, bir yöreye özgü dönüşüm süreçlerinin harekete geçirilmesi olarak tanımlanmaktadır. Son yıllarda Türkiye’de yerel gelişme politikaları köklü bir değişim sürecine girmiştir. Yönetişim olgusuyla yerel ve merkezi otoriteler, sürdürülebilir yerel kalkınma çerçevesinde yönetimsel sürece katılmaya başlamıştır. Yerel düzeyde paydaşların farklı pozisyonlarının uzun vadede ortak bir payda da uyumlaştırılması çok zor, ancak; ulaşılması gereken bir hedeftir

🔖

Cite This Article

ZENGİN, E., Başkurt, M., Es, M. (2014). Yerel Yönetimler ve Yerel Kalkınma. MANAS Sosyal Araştırmalar Dergisi, Cilt: 3 - Sayı: 2, 95–124. https://ajindex.com/articles/3349

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (18)

  1. Alodalı, F., E. Arslan, O. Mete. (2004), Yerel Yönetişim ve Yönetişimden Beklentiler. Yerel Yönetimler Kongresi Bildiriler Kitabı, Çanakkale, Aralık, 141-145.
  2. Acar, Y. (20029). İktisadi Büyüme ve Büyüme Modeller., Bursa. Aydın, M. (20014). Sosyal Politika ve Yerel Yönetimler, İstanbul Yedirenk Yayınevi.
  3. Ayhan, S. (1993). Toplum Kalkınmasında Kuram ve Uygulamalar, Ankara Üniversitesi Eğitim Bilimleri Fakültesi Dergisi Cilt:26, Sayı:2, s.485-499. http://dergiler.ankara.edu.tr/dergiler/40/497/5888.pdf
  4. Bennet, R. ve Payne. D. (2000). Local and Regional Economic Development: Renegotiating Power Under Labour. AIdershot, Hants: Ashgate. Bilir, M. (2003). Köy Enstitüleri Sisteminde Toplum Kalkınması. Muğla Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Dergisi, Bahar, Sayı 10, http://akademik.mu.edu.tr/data/06020000/resim/file/10- 2%20mehmet%20bilir.pdf. Çakılcıoğlu, M. (2002). Sürdürülebilir Kalkınma İçin Sürdürülebilir Turizm. 10. Ulusal Bölge Bilimi-Bölge Planlama Kongresi, İstanbul, 17- 18Ekim 2002, http://www.kentli.org/makale/kalkinma.htm (Erişim 20. 04. 2012).
  5. Çarkçı, A. (2004) Dünya Gazetesi, 20 Aralık 2004.
  6. Çetin, H. (2009).
  7. Kalkınma Sürecinde Kooperatifçiliğin, Sosyal, Ekonomik ve Demokratik Etkileri Üzerine Genel Bir Değerlendirme. Girişimcilik ve Kalkınma Dergisi, Cilt 4, Sayı 2, Aralık, http://girisim.comu.edu.tr/dergiall/eskisyilr/4in2/cetin.pdf
  8. Çetin, M. (2006). Yerel Kalkınma Ajansları. Ege Academic Review, Vol. 6, Issue, 2. Çetin, M. (2007). Yerel Ekonomik Kalkınma Yaklaşımı ve Uluslararası Organizasyonlar. Yönetim ve Ekonomi Dergisi, Cilt: 14, Sayı 1, Celal Bayar Üniversitesi, s. 153-170. http://www2.bayar.edu.tr/yonetimekonomi/dergi/pdf/C14S12007/MC. pdf Devlet Planlama Teşkilatı (1995).
  9. Bölgesel Dengelerin Sağlanması, Yedinci Beş Yıllık Kalkınma Planı, Yapısal Değişim Projeleri Komite Raporları. Ankara,
  10. Mart. Dinler, A. M. (2009),
  11. Kurumsal Yönetişim. Paradoks Ekonomi, Sosyoloji ve Politika Dergisi, (2), Temmuz, 2 Dinler, Z. (1994). Bölgesel İktisat. Bursa, 4. Baskı,
  12. Ekin Kitabevi Yayınları.
  13. Duman, A. (1999).
  14. Yetişkinler Eğitimi, Ankara:
  15. Utopya Yayınevi.
  16. Dülgeoğlu, E. (2003).
  17. Kalkınma Ekonomisi, Bursa, VI. Basım. Eceral-Özelçi, T., Özmen-Altınkaya C. (2009). Beypazarı’nda Turizm Gelişimi ve Yerel Ekonomik Kalkınma. Ekonomik ve Sosyal Araştırmalar Dergisi, Güz, Cilt 5, Sayı 2, s. 46-74
  18. Ergün, İ. (2006), Yerel Yönetimlerde Yönetişim Kavramı ve Avrupa Birliği İle Kıyaslanması, Dokuz Eylül Üniversitesi Sosyal Bilimler Enstitüsü Yayınlanmamış Yüksek Lisans T