AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Her ne kadar ÜKS, ÜD planlanan hastalarda ilk planda düşünülmesi gereken bir diversiyon yöntemi olmasa da komorbiditeleri nedeniyle gastrointestinal sistemden segment alınmasını ve postoperatif komplikasyonları tolere edemeyecek hastalarda, 21. yüzyılda da hala akılda bulundurulmalıdır.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Üreterokutanostomi (ÜKS), seçilmiş hasta grubunda nadir olarak uygulanan bir üriner diversiyon (ÜD) yöntemidir. Bu çalışmada, kliniğimizde ÜKS tedavisi uygulanan hastaların verilerini ve uzun dönem sonuçlarını sunmayı amaçladık. Gereç ve Yöntem: Ocak 2000 ve Aralık 2017 arasında ÜKS uygulanan toplam 36 hasta, çalışmaya dahil edildi. Tüm hastalara unilateral veya bilateral üreter deri anostomozu uygulandı. Hastane kayıt sisteminden hastaların demografik verileri, tanıları, ek hastalıkları, ÜKS tarafı (unilateralbilateral), anestezi yöntemi, operasyon süreleri ve komplikasyonları kaydedildi. Hastaların çalışma tarihine kadar olan takip süreleri içerisindeki komplikasyonları ve sağkalım durumları değerlendirildi. Çalışma verileri, ortalama (minimum-maksimum) ve sayı (yüzde) olarak ifade edildi. Bulgular: Ortalama takip süresi 128,5 (8-192) aydı. Ortalama Amerikan Anesteziyolojistleri Derneği skoru 3,25’di. Hastaların başlıca, hipertansiyon, kronik obstrüktif akciğer hastalığı ve koroner arter hastalığı olmak üzere önemli komorbiditeleri mevcuttu. ÜKS, en sık kasa-invaziv mesane tümörü nedeniyle yapılan radikal sistektomi sonrasında uygulandı (%75) ve sıklıkla bilateral uygulandı (%75). En sık ÜKS endikasyonu, önemli komorbiditelerdi (%55,5). Takip sürecinde yalnızca 3 (%8,33) hastada üreter deri anostomoz darlığı, 6 (%16,66) hastada piyelonefrit gelişti ve 9 hasta takip süresinde eksitus oldu. Sonuç: Her ne kadar ÜKS, ÜD planlanan hastalarda ilk planda düşünülmesi gereken bir diversiyon yöntemi olmasa da komorbiditeleri nedeniyle gastrointestinal sistemden segment alınmasını ve postoperatif komplikasyonları tolere edemeyecek hastalarda, 21. yüzyılda da hala akılda bulundurulmalıdır.
Özet
Objective: Ureterocutaneostomy (UCS) is a urinary diversion (UD) method which is used rarely in a carefully selected patient group. In this study, we aimed to present the data and long-term outcomes of patients who underwent UCS treatment in our clinic. Materials and Methods: A total of 36 patients who underwent UCS between January 2000 and December 2017 were included in the study. All patients had unilateral or bilateral ureteral-skin anastomosis. The demographic data, diagnoses, comorbidities, side of UCS (unilateral-bilateral), anesthesia method, operation time, and complications of the patients were recorded from the hospital registry system. The complications and survival status of the patients until the study date were evaluated. The study data were presented as mean (minimum-maximum) and number (percent). Results: Mean follow-up time was 128.5 (8-192) months. The mean American Society of Anesthesiologists score was 3.25. The patients had significant comorbidities, mainly hypertension, chronic obstructive pulmonary disease, and coronary artery disease. UCS was performed most frequently after radical cystectomy due to muscle-invasive bladder tumour (75%) and was usually bilateral (75%). The most common indications for UCS were significant comorbidities (55%). Only 3 (8.33%) patients developed ureteral-skin anastomosis, 6 (16.66%) patients developed pyelonephritis, and 9 patients died during the follow-up period. Conclusion: Although UCS is not a first-line UD method, it should still be kept in mind in the 21st century for patients unable to tolerate segment excision from the gastrointestinal tract and postoperative complications due to comorbidities.