AI Summary & Key Takeaways
AI InsightBüyük tümöral yükün olduğu olgularda perkütan tedavi uygulanmasına karşın genelde retrograd üreteroskopik yaklaşım tercih edilen seçenektir.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Üst üriner sistem ürotelyal tümörleri, tüm ürotelyal kanserlerin %5’ini teşkil etmektedir ve standart tedavi nefroüreterektomi ile birlikte mesane kaf eksizyonudur. Bu tedavi açık cerrahi ve teknolojik (laparoskopik ve robotik) cerrahiler şeklinde uygulanmaktadır. Endoskopik tedaviler, segmental rezeksiyon, üst üriner sistem immünoterapi tedavisi; konservatif tedaviler olarak değerlendirilmektedir. Üst üriner sistem karsinom in situ hastalarında immünoterapi etkin olarak kabul edilmektedir. Ayrıca ümit verici olarak hedefe yönelik moleküller ve gen tedavilerinin gelişimi de beklenmektedir. Seçilmiş hasta gruplarında, gereksiz organ kaybını önlemek ve nefron korumak adına; endoskopik (antegrad perkütan ve retrograd üreteroskopik) tedaviler bir alternatif olarak uygulanmaktadır. Endoskopik yaklaşımla onkolojik sağkalım ve tümör kontrolü; düşük evre ve dereceli tümör olgularında, radikal cerrahi sonuçlarına benzerdir. Endoskopik yaklaşımın avantajı; minimal morbidite ve böbrek fonksiyonlarında korunum sağlaması, dezavantajı; yaşam boyu izlem ve çok sayıda endoskopi gerekliliğidir. Büyük tümöral yükün olduğu olgularda perkütan tedavi uygulanmasına karşın genelde retrograd üreteroskopik yaklaşım tercih edilen seçenektir.
Özet
Upper urinary tract urothelial cancers constitute 5% of all urothelial cancers and standard therapy is bladder cuff excision with nephroureterectomy. This treatment is performed as open or technologically assisted (laparoscopic and robotic) surgery. Conservative treatment approaches include endoscopic treatments, segmental resection, and upper urinary tract immunotherapy. Upper urinary tract immunotherapy is considered effective in patients with carcinoma in situ. In addition, the development of targeted molecules and gene therapies is also anticipated. In selected patient groups, endoscopic (antegrade percutaneous and retrograde ureteroscopic) procedures are being implemented as an alternative to nephroureterectomy in order to prevent unnecessary organ loss and to preserve the nephrons. Oncological survival and tumor control with the endoscopic approach are similar to the outcomes of radical surgery in cases with low-stage and grade tumors. Advantages of the endoscopic approach include minimal morbidity and preservation of kidney function, while disadvantages include life-long follow-up and the need for a large number of endoscopies. In cases with a large tumor burden, the retrograde ureteroscopic approach is generally preferred instead of percutaneous treatment.