AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWe suggest that mechanical valves must be preferred to bioprothesis when calcium metabolism disorders are taken into account.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: Heart valve pathologies are rare in chronic renal failure (CRF) patients besides coronary atherosclerosis. Valve disfunctions are primarily due to ischemia, valvular calcification, A-V fistula and increased incidence of endocarditis secondary to dialysis. Methods: In both of our clinics, we performed 178 heart valve replacements between April 2001 and April 2003. 7 (3.9%) of them were CRF patients and 3 (1.6%) were in continuous hemodialysis programme. Remained 4 patients had CRF too, but they didn't need hemodialysis because their glomerular filtration rate was over 30%. We evaluated the preoperative and postoperative follow-ups, medical therapies and control results of these 7 CRF patients, with heart valve replacements. Results: We performed aortic valve replacement in 3, mitral valve replacement in 2 and coronary bypass plus mitral valve replacement in 2 patients. In the latter 2 cases, valve pathology was valve failure with ischemic nature. 4 patients were in class HI and 3 were in class IV according to NYHA functional capacity classification. There wasn 't any mortality or important postoperative complications. During follow-up, symptoms and functional capacity were improved. We used mechanical valves in all patients. Conclusion: Cardiac surgical procedure in CRF patients has an acceptable morbidity and mortality and improves symptoms and quality of life. Also the procedure increases the renal transplantation chance and survival prolongs significantly. We suggest that mechanical valves must be preferred to bioprothesis when calcium metabolism disorders are taken into account.
Özet
Amaç: Kronik böbrek yetmezlikli (KBY) hastalarda koroner ateroskleroza karşın kalp kapak patolojileri daha nadir görülmektedir. Fonksiyonel kapak bozukluklarındaki başlıca sebepler iskemi, valvüler kalsifikasyon, A-V fistüller ve diyalize sekonder artmış endokardit insidansıdır. Metod: Her iki kliniğimizde Nisan 2001 ile Nisan 2003 tarihleri arasında 178 olguya kalp kapak replasmanı uygulandı. Hastaların 7'si (%3.9) KBY'li olup 3'ü (%1.6) sürekli hemodiyaliz programındaydı. Diğer 4 olgu da KBY tanısı almış olmalarına karşın glomerüler filtrasyon hızları %30'un üzerinde olup hemodiyaliz gereksinimleri yoktu. Bu 7 KBY'li olguda gerçekleştirdiğimiz kalp kapak replasmanı girişimlerinin ameliyat öncesi ve sonrası izlenilen ile meılikal tedavilerinin ve takip sonuçlarının irdelenmesi esas alındı. Bulgular: Olgularımızın 3'ünde aortik kapak replasmanı, 2'sinde mitral kapak replasmanı (MVR) ve diğer 2'sinde de MVR + koroner revaskülarizasyon işlemini gerçekleştirdik. Son 2 hastadaki kapak patolojisi is kemik natttrlü mitral kapak yetmezliği idi. Hastalarımızın fonksiyonel kapasiteleri NYHA sınıflamasında 4 olguda klas III ve 3 olguda klas IV idi. Postoperatif dönemde mortalite ya da önemli bir morbidite faktörü gözlenmedi. İzlenileninle, hastaların semptomlarında gerileme gözlenirken fonksiyonel kapasitelerindeki iyileşme de belirgindi. Tüm olgularımıza mekanik kalp kapağı replase ettik. Sonuç: KBY'li hastalarda kabul edilir morbidite ve mortalite ile uygulanan kardiyak cerrahi işlem sayesinde kardiyak semptomlarda düzelme, yaşam kalitesinde artma temin edilirken, renal transplantasyon şansı ve yaşam süresinin önemli ölçüde uzaması sağlanmaktadır. Ayrıca kalsiyum metabolizmasındaki bozukluklar dikkate alınarak mekanik kapakların, bioprotezlere tercih edilmesinin gerekli olduğunu da düşünmekteyiz.