AI Summary & Key Takeaways
AI InsightPatients with an IOFB have a better prognosis.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Introduction: We report the clinical characteristics, prognostic factors and surgical outcomes of 23-gauge pars plana vitrectomy in eyes with traumatic posterior segment complications in a tertiary referral eye hospital in Turkey. Materials and Methods: Patients who underwent 23- gauge pars plana vitrectomy for surgical management of traumatic posterior segment complications were retrospectively reviewed. Patients who had at least 1 year of follow-up were included in the study. Ages and genders of the patients, trauma type, and trauma location (indoors vs. outdoors), presence of intraocular foreign body, time from trauma to 23-gauge pars plana vitrectomy, surgical procedure, follow-up time, associated ocular pathologies, presenting and final visual acuities, and postoperative complications were analyzed. Results: Seventy-five eyes of 75 patients were examined. Sixty-nine (92%) of the patients were male. Thirty (40%) patients had closed trauma and 45 (60%) had open globe trauma. Twenty-eight (37%) patients possessed an intraocular foreign body. Postoperative visual acuity was 5/200 or better in 31 (43%) patients and 20/40 or better in 23 (32%) eyes. Functional success was more common among patients with introcular foreign body. Low visual acuity (≤5/200) and choroidal detachment at presentation were associated with less functional success. Anatomical success rate was 75% in patients with retinal detachment. Conclusion: Visual loss after ocular trauma is multifactorial, and an individualized approach is needed. Presenting visual acuity is a significant predictor of functional outcomes. Patients with an IOFB have a better prognosis.
Özet
Amaç: Arka segment tutulumu olan göz travmalarında prognostik faktörleri, klinik özellikleri ve 23-gauge pars plana vitrektomi sonuçlarını değerlendirmek. Gereç ve Yöntem: Bir yıllık süre zarfında travmatik arka segment hasarı nedeniyle kliniğimizde 23-G pars plana vitrektomi uygulanan ve en az 1 yıl takip süresi bulunan hastaların dosyaları retrospektif olarak incelendi. Hastaların yaşları, cinsiyetleri, travma tipi ve travmanın gerçekleştiği yer (kapalı ortam, açık ortam), intraoküler yabancı cisim (IOYC) varlığı, travma ile 23-gauge pars plana vitrektomi arasında geçen süre, cerrahi prosedür, takip süresi, arka segment hasarına eşlik eden travma ile ilgili diğer patolojiler, başlangıç ve son görme keskinlikleri ve komplikasyonlar analiz edildi. Bulgular: Yetmiş beş hastanın 75 gözü çalışma kapsamında değerlendirmeye alındı. Hastaların %92’si erkekti. Otuz (%40) hastada kapalı 45 (%60) hastada açık glob travması, yirmi sekiz (%37) hastada IOYC cisim bulunuyordu. Ameliyat sonrası görme keskinliği 31 (43%) hastada 5/200 ve üzerinde, 23 (%32) hastada 20/40 ve üzerinde idi. İntaoküler yabancı cisim bulunan hastalarda fonksiyonel başarı oranı daha yüksek bulundu. Ameliyat öncesi düşük görme keskinliği ve koroid dekolmanı varlığı daha düşük fonksiyonel başarı ile ilişkili bulundu. Sonuç: Oküler travma sonrası görme kaybı multifaktöriyeldir ve hastada bireysel yaklaşım gerektirir. Ameliyat öncesi görme keskinliği, yaralanmanın tipi ve koroid dekolmanı varlığı önemli prognostik göstergelerdir.