Journals / Van Tıp Dergisi / 2019 / Cilt: 26 - Sayı: 2

A Meta Analysis: Prevalence Rates of Upper Respiratory Tract Infection Agents

Bir Meta Analiz: Üst Solunum Yolu Enfeksiyon Etkenleri Prevalans Oranlari

Pages
195–201
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

This kind data will assist in designing reliable guidelines for empirical treatment in URTI.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Introduction: The upper respiratory tract is the airways over the larynx.
📊
Key Findings & Data:Using various search database, studies published from 1989 to 2017 were identified and a total of 19 studies were included.
💡
Conclusion & Impact:This kind data will assist in designing reliable guidelines for empirical treatment in URTI.
🔬Design:Review & Systematic Survey
📍Scope:2017 Verileri
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

Introduction: The upper respiratory tract is the airways over the larynx. Infections can be viral or bacterial, acute or chronic. The literature was systematically reviewed and the studies investigating the prevalence of bacterial agents causing the Upper Respiratory Tract Infection (URTI) were examined by meta-analysis method. Material and Methods: This study was designed and conducted in accordance with PRISMA guidelines. Using various search database, studies published from 1989 to 2017 were identified and a total of 19 studies were included. IBM SPSS 24 program was used for statistical analysis. Results: In the analysis made according to years; S. pyogenes had the highest prevalence rate between 1989-1994 and 1995- 2000 and S. pneumoniae between 2001-2006 and H. influenzae with 57.5% between 2007-2017. Conclusion: Since the methods used for bacterial identification differ in each study, there are significant differences in the frequency of URTI agents. Future studies should provide data not only outpatients but also hospitalized patients. This kind data will assist in designing reliable guidelines for empirical treatment in URTI.

Özet

Giriş: Larinksin üzerindeki hava yolları üst solunum yolu olarak adlandırılmaktadır. Üst solunum yolu enfeksiyonları (ÜSYE) viral veya bakteriyel, akut veya kronik olabilmektedir. Bu çalışmada literatür sistematik olarak gözden geçirilerek ÜSYE etkeni bakteriyel etkenlerin prevelansını araştıran çalışmalar meta-analiz yöntemi ile irdelenmiştir. Gereç ve Yöntem: Bu çalışma PRISMA yönergelerine uygun olarak tasarlanmış ve yürütülmüştür. Çeşitli arama motorlarını kullanarak 1989'dan 2017'ye kadar yayınlanan eserler tespit edilerek toplamda 19 çalışma dahil edilmiştir. İstatistiksel analizler için IBM SPSS 24 programı kullanılmıştır. Bulgular: Yıllara göre yapılan analizde; 1989-1994 ve 1995-2000 yılları arasında en yüksek prevalans oranına sahip etken S. pyogenes iken, 2001-2006 arasında S. pneumoniae, 2007-2017 yılları arasında ise %57.5 ile H. influenzae olarak belirlendi. SONUÇ: Her çalışmada bakteri identifikasyonu için kullanılan yöntemler farklı olduğundan ÜSYE etkenlerinin sıklıkları açısından büyük farklılıklar bulunmaktadır. Gelecekteki çalışmalar yalnızca ayaktan hastalar için değil hastanede yatan hastalar için de veri sağlamalıdır. Bu tür veriler ÜSYE’de ampirik tedavi için güvenilir kılavuzlar tasarlamada yardımcı olacaktır.

🔖

Cite This Article

KILBAŞ, İ., KAHRAMAN, E. P., ÇİFTÇİ, İ. H. (2019). A Meta Analysis: Prevalence Rates of Upper Respiratory Tract Infection Agents. Van Tıp Dergisi, Cilt: 26 - Sayı: 2, 195–201. https://ajindex.com/articles/333729

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (15)

  1. Rakel RE (Editor). Textbook of Family Practice. In: Parri FM, Neu HC, Connelly JV. Infectious diseases. Philadelphia: W.B. Saunders Company 5th ed 1995: 317-392
  2. Purssell E. Upper respiratory tract infection in infants from a nutritional perspective. J Fam Health Care 2009; 19(5): 164-168
  3. Ulusal Hastalık Yükü ve Maliyet-Etkililik Projesi Hastalık Yükü Final Rapor. 1 ed. Ankara: T.C. Sağlık Bakanlığı RSHMB Hıfzıssıhha Mektebi Müdürlüğü 2004
  4. Garau J, Barry B, Butxler JP, Dagan R, Pelton SI. Upper respiratory tract infections: etiology, current treatment, and experience with fluoroquinolones. Clin Microbiol Infect 1998; 4(Suppl 2): 51-58
  5. Khan S, Priti S, Ankit S. Bacteria Etiological Agents Causing Lower Respiratory Tract Infections and Their Resistance Patterns. Iran Biomed J 2015; 19(4): 240-246
  6. Bisno AL, Gerber MA, Gwaltney JM, Kaplan EL, Schwartz RH. Practice guidelines for the diagnosis and management of group A streptococcal pharyngitis. Infectious Diseases Society of America. Clin Infect Dis 2002; 35: 113-125
  7. Biberoğlu K, Tarhan O, Üretmen Pk. Temel İç Hastalıkları. In. İliçin G, Ünal S, Biberoğlu K, Akalın S, Süleymanlar G. Üst solunum yolu enfeksiyonları. Güneş Kitabevi, Ankara. 1996: 2093-2096
  8. Clinical practice guideline: management of sinusitis. Pediatrics 2001; 108: 798-808
  9. Wilson JF. In the clinic: acute sinusitis. Ann Intern Med 2010; 153:ITC3-2–ITC3-14
  10. Cengiz AT, Kıyan M, Çiftçioğlu N. A Grubu Beta Hemolitik Streptokokların Antibiyotiklere Duyarlılıkları. Mikrobiyoloji Bülteni 1989; 23: 163-173
  11. Cingi E, Cingi C, Kiraz N, Cingi Mİ, Demirbağ B. Üst Solunum Yolu İnfeksiyonlarında Roksitromisinin Klinik Etkinliği ve Tek Doz Sonrası Serum Ve Tonsil Doku Konsantrasyonlarının Araştırılması. ANKEM 1992; 6(1): 86-89
  12. Şehitoğlu MA, Üneri C, Batman Ç, Tutkun A, Mamıkoğlu B. Üst Solunum Yolu Ve Orta Kulağın Bakteriyel İnfeksiyonlarında Sefuroksim Aksetilin Etkinliği. ANKEM 1992; 6(1): 67-70
  13. Arısoy AE, Arısoy ES, Öncü T, Koç A. Çocuklarda Üst Solunum Yolu İnfeksiyonlarının Tedavisinde Sefuroksim Aksetilin Etkinliği. ANKEM 1992; 6(4): 442- 445
  14. Durmaz B, Durmaz R. Boğaz Salgınlarından İzole Edilen Beta-Hemolitik Streptokokların Gruplandırılması ve Duyarlılıklarının Araştırılması. ANKEM 1992; 6(1): 25-28
  15. Şener B, Gür D, Sümerkan B ve ark. Haemophilus influenzae, Moraxella catarrhalıs, Streptococcus pneumoniae ve Streptococcus pyogenes’in Çeşitli Antibiyotiklere Karşı İnVitro Duyarlılıkları. Mikrobi