Journals / Yerbilimleri / 2008 / Cilt: 29 - Sayı: 2

Use of Refraction-Microtremor Technique (ReMi) of shallow S-wave truncation of the northern edge of Isparta urban area

Isparta yerleşim alanı kuzey kesiminin sığ S-Dalgası kesitinin çıkarılmasında Kırınım-Mikrotitreşim Tekniğinin (ReMi) kullanılması

Pages
77–86
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Sonuç olarak, bu çalışmayla ReMi tekniği kullanılarak yüzeye yakın ana kaya ve güncel yapıların kolayca ortaya konabileceği gösterilmiştir

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Sismik Kırılma-Mikrotitreşim (ReMi) tekniği, yüzeye yakın tabakalara ait ortalama makaslama dalgası hız yapısını elde etmek için geliştirilmiş bir yöntemdir.
📊
Key Findings & Data:Pliyo-Kuvaterner yükseltisini yaklaşık kuzey-güney doğrultusunda kesen bir profil boyunca toplam 15 noktada ReMi verisi elde edilmiştir.
💡
Conclusion & Impact:Sonuç olarak, bu çalışmayla ReMi tekniği kullanılarak yüzeye yakın ana kaya ve güncel yapıların kolayca ortaya konabileceği gösterilmiştir
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Isparta havzası · makaslama dalga hızı · Rayleigh dalgası dispersiyonu

Özet

Sismik Kırılma-Mikrotitreşim (ReMi) tekniği, yüzeye yakın tabakalara ait ortalama makaslama dalgası hız yapısını elde etmek için geliştirilmiş bir yöntemdir. Bu yöntem, Isparta’nın kuzeyinde, temelde yer alan Üst Kretase yaşlı karbonatlar, Paleosen-Eosen yaşlı kırıntılılar ile Pliyo-Kuvaterner yaşlı daha genç çökeller arasındaki yapının ortaya konması amacıyla kullanılmıştır. Pliyo-Kuvaterner yükseltisini yaklaşık kuzey-güney doğrultusunda kesen bir profil boyunca toplam 15 noktada ReMi verisi elde edilmiştir. Bu veriler, derinliğe ve makaslama dalgası hızına dönüştürülerek profil boyunca ana kaya topoğrafyası ve ana kayaya kadar mevcut tabaka derinlikleri ile hızları belirlenmiştir. Hızlar ve derinlikler dikkate alınarak olası faylanma noktaları saptanmıştır. Arazi ve ReMi verileri, yaklaşık BKB ve KB-GD doğrultulu olası eğim atımlı normal fayların Pliyo-Kuvaterner yükseltisinin oluşumunda etkili olduğunu göstermektedir. Sonuç olarak, bu çalışmayla ReMi tekniği kullanılarak yüzeye yakın ana kaya ve güncel yapıların kolayca ortaya konabileceği gösterilmiştir

🔖

Cite This Article

KANBUR, Z., GÖRMÜŞ, M., KANBUR, S. (2008). Use of Refraction-Microtremor Technique (ReMi) of shallow S-wave truncation of the northern edge of Isparta urban area. Yerbilimleri, Cilt: 29 - Sayı: 2, 77–86. https://ajindex.com/articles/332382

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Akbulut, A., 1980. Eğirdir Gölü güneyinde Çan- dır (Sütçüler-Isparta) yöresindeki Batı Torosların jeolojisi. Türkiye Jeoloji Bül- teni, 23 (1), 1–9.
  2. Alçiçek, M.C., Kazancı, N., and Özkul, M., 2005. Multiple rifting pulses and sedimentati- on pattern in the Cameli Basin, south- western Anatolia, Turkey. Sedimentary Geology, 173, 409–431.
  3. Anderson, N., Thitimakorn, T., Ismail, A., and Hoffman, D., 2007. A comparison of four geophysical methods for determi- ning the shear wave velocity of soils. Environmental and Engineering Geos- cience, 13 (1), 11-23. Chávez-García, F.J., Domínguez, T., Rodríguez, M., and Pérez, F., 2007. Site effects in a volcanic environment: A comparison between HVSR and array techniques at Colima, Mexico. Bulletin of the Se- ismological Society of America, 97(2), 591-604.
  4. Glover, C., and Robertson, A., 1998. Role of re- gional extensional and uplift in the Plio- Pleistocene evolution of the Aksu Basin, SW Turkey. Journal of the Geological Society, 15, 365-388.
  5. Görmüş, M. ve Özkul, M. 1995. Gönen-Atabey (Isparta) ve Aglasun (Burdur) arasındaki bölgenin stratigrafisi. Süleyman Demi- rel Üniversitesi Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, 1, 43-64.
  6. Görmüş, M., Caran, Ş., Başayiğit, L., Çoban, H., Hilal, H.A., Uysal, K. ve Şenol, H., 2003. Eğirdir-Senirkent-Senirce (Isparta) ara- sındaki Pliyo-Kuvaterner sedimanları ve Landsat 7 ETM+ görüntülerinde yoru- mu. Süleyman Demirel Üniversitesi,
  7. Fen Bilimleri Enstitüsü Dergisi, Özel sayı, 7 (2), 57-72.
  8. Gutnic, M., 1977. Geologie du Taurus Pisidien au nord d’Isparta, Turkuie. Principal re- sultats, extraits des notes de. M. Gutnic entre 1964 et 1971 par O. Monod, Uni- versite´ du Paris-sud Orsay, p. 130. Gutnic M. et Poisson A., 1970. Un dispositif re- markuable des chaines tauriques dans le sud de la courbure d’Isparta (Turquie meridion bale). Comptes Rendus Aca- demie des Sciences, Paris 270, 672- 675. Gutnic, M., Monod, O., Poisson, A. et Dumont, J.F., 1979. Géologie des Taurides Oc cidentales (Turquie). Memoires Société Géoloque de France, Paris137-1, p. 1412. Karaman, M.E., 1990. Isparta güneyinin temel jeolojik özellikleri, Türkiye Jeoloji Bülte- ni, 33, 57-67.
  9. Karaman, M.E., 1994. Isparta-Burdur arasının jeolojisi ve tektonik özellikleri. Türkiye Jeoloji Bülteni, 37, 119-134.
  10. Karaman, M.E., Meriç, E. ve Tansel, İ., 1988. Çünür (Isparta) dolaylarında Kretase Tersiyer geçişi. Akdeniz Üniversitesi, Isparta Mühendislik Fakültesi Dergisi, 4, 80-100.
  11. Koçyiğit, A., 1983. Hoyran Gölü (Isparta Büklü- mü) d