Journals / Van Veterinary Journal / 2012 / Cilt: 23 - Sayı: 3

Bangladeşin Chittagong Şehrinde Sokak Köpeklerinde Enterik Helmintiazis Hastalığının Prevalansı ve Solucan Yükü

Pages
141–145
Publication Date
2012-09-01
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu nedenle, paraziter hastalıkları önlemek için gerekli kontrol önlemleri alınmalıdır

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Bangladeş’in Chittagong şehrinin dört farklı bölgesinde sahipsiz sokak köpeklerinde enterik helmint enfeksiyonlarının varlığı yönünden epidemiyolojik bir çalışma yürütülmüştür.
📊
Key Findings & Data:Temsilen iki ardışık mevsim seçilerek Mayıs 2010’dan Şubat 2011’e kadar toplam 60 sokak köpeği yakalandı.
💡
Conclusion & Impact:Bu nedenle, paraziter hastalıkları önlemek için gerekli kontrol önlemleri alınmalıdır
🔬Design:Research Article
📍Scope:2010 Verileri
⚙️Variables:Enterik helmint · Prevalans · Sokak köpekleri

Özet

Bangladeş’in Chittagong şehrinin dört farklı bölgesinde sahipsiz sokak köpeklerinde enterik helmint enfeksiyonlarının varlığı yönünden epidemiyolojik bir çalışma yürütülmüştür. Temsilen iki ardışık mevsim seçilerek Mayıs 2010’dan Şubat 2011’e kadar toplam 60 sokak köpeği yakalandı. Yakalanan hayvanlar ötenazi edildi ve enterik parazitlerin incelenmesi amacıyla nekropsileri yapıldı. Mevsim, yaş, cinsiyet ve vücut koşullarının etkileri de gözlendi. Sonuçlar 57 (%95), köpeğin bir veya daha fazla enterik helmint ile enfekte olduğunu ortaya koydu. Taenia spp düşük bulunmasına rağmen en yüksek prevalans (%45) ve solucan yükü (42.18 ± 7.99) Trichuris vulpis enfeksiyonunda belirlendi. Kayda değer daha yüksek prevalans (%25) Difillobotrium latum ve Ncylostoma caninum enfeksiyonlarında gözlendi. Bununla birlikte, enterik helmintlerin yaz sezonunda daha sık olduğu görüldü. En yüksek (%35.71) mevsimsel yoğunluğun yaz aylarında Toxocara canis enfeksiyonu olduğu ancak en yüksek solucan yoğunluğunun Trichuris vulpis ile yaz (37.18±9.37) ve kış (47.33±12.73) sezonlarında olduğu tespit edildi. Yaşa özel prevalans değerlendirildiğinde, genç yaştaki köpeklerin yetişkinlere göre enterik helminthiasise özellikle Dipylidium caninum, A. caninum, T. canis ve T. vulpis’e daha duyarlı oldukları tespit edildi. Cinsiyet grup varyasyonu D. latum, D. caninum ve A. caninum sıklığının dişi köpeklerde daha yüksek olduğunu gösterdi. Istatistiksel olarak başıboş köpeklerin vücut durumuna göre enterik helminthiasis oluşumu arasında anlamlı ilişki gözlenmedi. Sonuç olarak, köpeklerde bu parazitlerin varlığının aynı zamanda çalışma alanı içinde bir potansiyel sağlık sorunu oluşturacağı söylenebilir. Bu nedenle, paraziter hastalıkları önlemek için gerekli kontrol önlemleri alınmalıdır

🔖

Cite This Article

DAS, S., ALIM, M. A., SIKDER, S., GUPTA, A. D., MASUDUZZAMAN, M. (2012). Bangladeşin Chittagong Şehrinde Sokak Köpeklerinde Enterik Helmintiazis Hastalığının Prevalansı ve Solucan Yükü. Van Veterinary Journal, Cilt: 23 - Sayı: 3, 141–145. https://ajindex.com/articles/32769

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (11)

  1. Andresiuki V, Sardellai N, Denegri G (2007). Seasonal fluctuations in prevalence of dog intestinal parasites in public squares of Mar del Plata city, Argentina and its risk for humans. Rev Argent Microbiol, 39, 221- 224. Basu J, Islam MM, Rahman MW, Alam MR, Parvez MM (2010). Study on identification and prevalence of common gastrointestinal parasitic infection in domestic dog in Chittagong district. Int J Anim Fishe Sci, 3, 354-356.
  2. Borecka A (2005). Prevalence of intestinal nematodes of dogs in Wassaw area, Poland. Helmithologica, 42, 35-39.
  3. Bowman DD (2009). Georgis’ Parasitology For Veterinarians, WB Saunders Company. Cable RM (1957). An Illustrated Laboratory Manual of Parasitology. Burges Publishing Co., Minneapolis 15, Minnesota, USA. Coles EH (1986). Veterinary Clinical Pathology. WB Saunders. Co. Inc. Philadelphia. Craig PS, Macpherson CNL (2000). Dogs and Cestode Zoonoses. CAB International, Oxon, UK, 149-211.
  4. Cynthia M, Kahn MA, Scott Line, Susan E, Aiello BS (2011). Dentistry, estimation of by examination of teeth. In: The Marck Veterinay Manual. 7th Ed., 112-115, Merck Sharp & Dohme Corp, a subsidiary of Merck & Co., Inc. Whitehouse Station, NJ, USA. Endrias Z, Semahegn Y, Mekibib B (2010). Prevalence of helminth parasites of dogs and owners awareness about zoonotic parasites in Ambo town, central Ethiopia. Ethiop. Vet J, 14, 17-30.
  5. Khante GS, Khan LA, Bodkhe AM, Suryawanshi PR, Majed MA, Suradkar US, Gaikwad SS (2009). Epidemiological survey of Gastro-intestinal parasites of non-descript dogs in Nagpur City. Vet World, 2, 22-23.
  6. Kirkova Z, Petkov P, Goundasheva P ( 2005). Clinical and Hematological studies in Dogs, experimentally infected with Trichuris vulpis. Bulgarian J Vet Med, 8,141-148.
  7. Komatangi MC (2005). Prevalence of gastrointestinal helminths of dogs in Dschang, Cameroon. J Cam Acad Sci, 5, 11-14.
  8. Laflamme DP (1997). Development and Validation of a Body Condition Score System for Dogs. Canine Practice, 22, 10-15.
  9. Martinez-Moreno FJ, Hernandez S, Lopez-Cobos E, Becerra C, Acosta I (2006). Estimation of canine intestinal parasites in Cordoba Spain and their risk to public health. Vet Parasitol, 143, 7-13.
  10. Minnaar WN, Krececk RC, Fourie LJ (2002). Helminths of dogs from a peri-urban resource-limited community in Free State Province, South Africa. Vet Parasitol, 107, 343-349.
  11. Muradian V, Gennari SM, Glickman LT, Pinheiro SR (2005). Epidemiological aspects of Visceral Larva Migrans in children living at São Remo Community, São Paulo SP,