SavedAdd your journal

Journals / Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi / 2009 / Cilt: 28 - Sayı: 1

Türkiye'de yoksulluk ve bölgeler arası gelişmişlik farkları açısından: Sağlıkta adalet

RABİHAN YÜKSEL ARABACI
Pages
1–25
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Also, the health indicators are worse because of geographical and cultural access barriers in rural areas and especially in east region.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:In a society, if there are systematically, socially produced and unfair differences exist in health, one can mention about health inequity.
📊
Key Findings & Data:Although, it is assumed that everyone has rights of a healthy life, many people, particularly poor people can’t access to health services.
💡
Conclusion & Impact:Also, the health indicators are worse because of geographical and cultural access barriers in rural areas and especially in east region.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Abstract

In a society, if there are systematically, socially produced and unfair differences exist in health, one can mention about health inequity. Although, it is assumed that everyone has rights of a healthy life, many people, particularly poor people can’t access to health services. The purpose of this work is to show the dimensions of health inequities in Turkey. Especially poor people can’t use health services as much as they need to be a healthy life in Turkey. Important issues are in regional differences. Health inequities not only exist in east region where poverty is common, but also in west region where poverty is deep. Both regions takes less of values of health expenditure shares according to there populations shares. Also, the health indicators are worse because of geographical and cultural access barriers in rural areas and especially in east region.

Özet

Bir toplumda, sistematik, sosyal olarak üretilmiş ve haksız sağlık farklılıklarının olması halinde sağlıkta adaletsizlikten bahsedilmektedir. Sağlık hakkından herkesin yararlanması gerektiği kabul edilmesine rağmen günümüzde başta yoksullar olmak üzere birçok insan sağlık hizmetlerine erişememektedir. Bu çalışmanın amacı, Türkiye’de sağlıkta adaletsizliğin boyutunu ortaya koymaktır. Türkiye’de özellikle yoksullar sağlık hizmetlerinden ihtiyaç duydukları kadar yararlanamamaktadırlar. Bölgeler bazında ele alındığında en büyük sorun yoksulluğun yaygın olduğu doğu bölgesinde olmasına rağmen, yoksulluğun şiddetli olduğu batı bölgesinde de sağlıkta adaletsizliklerin olduğu söylenebilir. Her iki bölge de nüfuslarına oranla sağlık harcamalarından yeterli payı alamamaktadırlar. Bunun dışında, kırsal alanlarda ve özellikle doğu bölgesinde coğrafi ve kültürel erişim engellerinin de sözkonusu olması nedeniyle sağlık göstergeleri Türkiye ortalamasının gerisinde kalmaktadır.

🔖

Cite This Article

ARABACI, R. Y. (2009). Türkiye'de yoksulluk ve bölgeler arası gelişmişlik farkları açısından: Sağlıkta adalet. Uludağ Üniversitesi İktisadi ve İdari Bilimler Fakültesi Dergisi, Cilt: 28 - Sayı: 1, 1–25. https://ajindex.com/articles/326574

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (8)

  1. Asian Development Bank (2006);
  2. Poverty Handbook, ADP, Philippines. Bambas, A. and Casas J.A. (2001); “Assessing Equity in Health: Conceptual Criteria”, Equity and Health, Pan America Health Organization, Washington D.C. Berkhout, E. And Oostingh H.(2008); “Health Insurance in Low Income Countries”, Joint NGO Briefing Paper. Belli, P.C. (2005); “The Equity Dimension of Purchasing”, (Chapter 7), Spending Wisely: Buying Health Services for Poor, Ed. A.S. Preker and J.C. Langenbrunner, World Bank, Washington D.C. Bennett, S. and Gilson, L. (2001); Health financing: Designing and Iimplementing Pro-Poor Policies, DFID Health Systems Resource Center, London. Braveman, P. and Gruskin, S. (2003); “Defining Equity in Health”, J. Epidemiol Community Health, 57, pp.254-258.
  3. Crombie, I.K. et al (2005); Closing the Health Inequalities Gap: An International Perspective, WHO Regional Office for Europe, Copenhagen. Duggal, R. (2007); “Poverty & Health: Criticality of Public Financing”, Indian J. Med Res, 126, pp.309-317.
  4. Garg, C.C and Karan, A.K (2005); “Health and Millennium Development Goal 1: Reducing Out-of-Pocket Expenditures to Reduce Income Poverty - Evidence from India”, WHO Equitap Project, Working Paper #15. Gordon, D. (2005); “Indicators of Poverty & Hunger”, Expert Group Meeting on Youth Development Indicators United Nations Headquarters, New York, 12-14 December. http://un.org/esa/socdev/unyin/documents/ydiDavidGordon_poverty.pdf (Erişim Tarihi: 20.08.2010).
  5. Hagenaars, A. and Vos K. (1988); “The Definition and Measurement of Poverty”, The Journal of Human Resources, 23 (2), pp. 211-221.
  6. Hsiao, W.C. and Liu, Y. (2001); “Health Care Financing: Assessing Its Relationship to Health Equity”, in Challengin Inequalities In Health: From Ethics to Action, Ed. T. Evans, Oxford University Press.
  7. ILO (2008); Social Health Protection. An ILO Strategy Towards Universal Access to Health Care, Soscial Security Policy Briefings, Paper 1, Geneva. Lundberg, M. and Wang, L. (2006); “Health Sector Reforms”, Analyzing the Distributional Impact of Reforms, Vol. 2: A Practitioners’s Guide to Pension, Health, Labor Markets, Public Sector Downsizing, Taxation, Decentralization and Macroeconomic Modeling, Ed. A. Coudouel and S. Paternostro, The World Bank, Washington D.C. OECD (2008), OECD Health Data 2008, http://www.oecd.org/dataoecd/46/5/38980477.pdf (Erişim Tarihi: 13.11.2008).
  8. SB, RSHM Hıfzısıhha Mektep Müdürlüğü (2006); Türkiye Ulusal Sağlık Hesaplamaları Hane Halkı Sağlık Harcama