AI Summary & Key Takeaways
AI InsightWith an appropriate team, more than 90% of parathyroid adenomas can be treated by MIP.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Aim: The purpose of this study is to determine the factors affecting the development of parathyroid surgery in our hospital. Material and Method: We investigated the age, sex, laboratory, imaging and histopathologic data about the patients who had undergone parathyroid surgery between 2000 and 2010. We evaluated the methods used in diagnosis, determination of surgical indications, surgical and anesthesia techniques and the follow up period. We determined the data that can play a role in the process of diagnosis and treatment of this disease. Results: Until 2005 there were important deficiencies about laboratory investigations and specialists for parathyroid surgery. These were resolved in 2006, except an experienced surgeon. There had been only 2 parathyroid operations until February 2010 (one in 2002 and the other in 2007). In 2008 there was a case with incidental parathyroid adenoma excision during a thyroidectomy. In 2009, with the inauguration of an experienced surgeon, the parathyroid surgeries gained momentum. After this date, there were 28 parathyroid surgeries in 22 months. Twenty two of the cases had primary hiperparathyroidism and 6 had secondary hiperparathyroidism. Twenty one (95,5%) of the 22 parathyroid adenomas underwent MIP. Six patients with secondary hyperparathyroidism underwent total parathyroidectomy and parathyroid autotransplantation. The success rate of the treatment was 100%. Conclusion: Parathyroid surgery is a team work. With an appropriate team, more than 90% of parathyroid adenomas can be treated by MIP.
Özet
Amaç: Kurumumuzda paratiroid cerrahisinin gelişimini etkileyen faktörleri belirlemek. Hastalar ve Metod: Retrospektif olarak, 2000-2010 arasındaki dönemde paratiroid ameliyatı yapılan hastaların yaş, cinsiyet, klinik, biyokimya, görüntüleme ve laboratuvardan gelen patoloji verileri incelendi. Tanı, ameliyat endikasyonu koyma yaklaşımı, uygulanan anestezi ve cerrahi girişim ve izlem süreci değerlendirildi. İncelenen dönemde paratiroid hastalarının tanı ve tedavisinde etkili olabileceği düşünülen, paratiroid ile ilgili tetkiklerin başlanma tarihleri, çalışan cerrahların paratiroid cerrahisi deneyimleri ve bu alana ilgileri, endokrinoloji, nefroloji ve nükleer tıp ve endokrin cerrahi konularında deneyimli genel cerrahi uzmanlarının hizmete başlama tarihleri belirlendi. Bulgular: Kurumumuzda 2005 yılına kadar paratiroid cerrahisi açısından önemli bir düzeyde tetkik ve uzman açığı bulunduğu saptandı. Endokrin cerrahide deneyimli cerrah dışında, alt yapı ve uzman eksiklerinin 2006 sonuna kadar tamamlandığı görüldü. Şubat 2009'a kadar, 2002 ve 2007 yıllarında olmak üzere birer paratirodektomi yapılmıştı. Ayrıca 2008'de total tiroidektomi esnasında bir paratiroid adenomu rastlantısal olarak çıkarılmıştı. 2009 yılı başında paratiroid cerrahisinde deneyimli iki genel cerrahi uzmanının çalışmaya başlamasıyla, eksik halka tamamlanmış, paratiroid cerrahisi ivme kazanmıştı. Sonraki 22 ayda 28 paratiroid ameliyatı yapılmıştı. Bu 28 olgunun 22'si primer ve altısı sekonder hiperparatiroidili idi. Yirmi iki paratiroid adenomundan 21'ine (%95.5) minimal invazif paratiroidektomi yapılmıştı. Sekonder hiperparatiroidili 6 olgu ototransplantasyonlu total paratiroidektomi ile tedavi edilmişti. Tedavide başarı oranı %100 idi. Sonuç: Paratiroid cerrahisi ekip işidir. İyi bir ekiple paratiroid adenomlarının %90'ından fazlası minimal invazif paratiroidektomi ile başarıyla tedavi edilebilir.