AI Summary & Key Takeaways
AI InsightConclusion: Early surgery and close cooperation between gastroenterologists and surgeons may be benefical at the treatment of high risk upper gastrointestinal bleeding, except variceal and malignancy bleedings.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Purpose: Despite the advances in treatment methods, upper gastrointestinal system bleeding still appears as a serious problem. In this study, we aimed to investigate the effective risk factors on mortality in the patients that underwent surgery due to non-variceal and non-malignant bleeding from upper gastrointestinal tract, which was not responding to endoscopic management. Materials and Methods: Between 1997 – 2010, 74 patients who underwent surgery due to upper gastrointestinal system bleeding were analyzed retrospectively. The bleeding due to the malignancy and varices were excluded. Results: There were 81 (82.4%) male and 13 (17.6%) female patients, with a mean age of 51.8 years. The common complaint at the admission was melena (50%). Cardiovascular diseases were the most common comorbidity which were seen in 19 (27.4%) cases. Shock symptoms were seen in 48 (64.9%) patients. Forrest 1a was the most common bleeding form, which was detected endoscopically in 34 (51.5%) patients. Duodenal ulcer was detected in 56 (75.7%) patients. Commonly performed surgical procedure was bilateral truncal vagotomy and pyloroplasty with the ligation of gastroduodenal artery. Morbidiy rate was 24.3% and common one was pulmonary complication. Mortality occured in 15 (24.3%) patients. There was no mortality in the patients with Rockall score <5, while the mortality rate was 25.4% in the others. Elder age, male gender, comorbid disease, shock, low hemoglobin value, blood transfusions and high Rockall score were effective risk factors on mortalilty. Conclusion: Early surgery and close cooperation between gastroenterologists and surgeons may be benefical at the treatment of high risk upper gastrointestinal bleeding, except variceal and malignancy bleedings.
Özet
Giriş: Tedavi yöntemlerindeki ilerlemelere rağmen, üst gastrointestinal kanamaları hala ciddi bir sorundur. Bu çalışmada, endoskopik olarak durdurulamayan varis ve malignite dışı üst gastrointestinal sistem kanaması nedeniyle cerrahi uygulanan hastalarda mortaliteyi etkileyen risk faktörlerini araştırmayı amaçladık. Hastalar ve Yöntem: 1997–2010 yılları arasında endoskopik olarak durdurulamayan üst gastrointestinal sistem kanaması nedeniyle cerrahi uygulanan 74 hasta retrospektif olarak incelendi. Varis ve maligniteye bağlı kanamalar dışlandı. Bulgular: Hastaların 61'i (%82.4) erkek, 13'ü (%17.6) kadın olup, yaş ortalaması 51.8 yıldı. Başvuruda en sık şikayet melenaydı (%50). Hastaların 19'unda (%27.4) görülen kardiyovasküler hastalıklar en sık gözlenen yandaş hastalıktı. Şok bulguları 48 (%64.9) hastada görüldü. Endoskopik olarak 34 (%51.5) hastada saptanan en sık kanama şekli Forrest 1a idi. 56 (%75.7) hastada duodenal ülser saptandı. En sık uygulanan cerrahi prosedür bilateral trunkal vagotomi ve piloroplasti ile birlikte gastroduodenali arter ligasyonuydu (%70.3). Morbidite oranı %24.3 olup, akciğer komplikasyonu en sık görüleniydi. On beş (%20.3) hastada mortalite görüldü. Rockall skoru <5 olan hastalarda mortalite gözlenmezken, diğerlerinde mortalite oranı %25.4 idi. İleri yaş, erkek cinsiyet, yandaş hastalık, şok, hemoglobin değerinin düşük olması, kan transfüzyonu, Rockall skorunun yüksek olması mortalite üzerine etkili risk faktörler iydi. Sonuç: Gastroenterolog ile cerrah arasında yakın işbirliği ve erken cerrahinin varis ve malignite dışı yüksek riskli üst gastrointestinal sistem kanamalarının tedavisinde faydalı olacağını düşünmekteyiz.