AI Summary & Key Takeaways
AI InsightRigid fixation should be the first choice of treatment in mandibular fractures.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND We retrospectively revievved patients who were treated and followed-up for mandibular fractures within a 10-year period. A total of 204 patients (158 males, 46 females; mean age 22.4 years; range 5 to 72 years) were retrospectively evaluated with respect to age groups, sex, etiology, associated injuries, localization and type of the fractures, treatment methods, and early and late complications. The follow-up period ranged from four rnonths to 10 years. The most common cause of injury was traffıc accidents (44.1%), followed by falling (31.8%), and violence (17.1%). The highest incidence occurred at ages 21 to 30 years. Of 283 fractures detected, the most common fracture sites were the parasymphysis (83 fractures, 29.3%) and the angulus (52 fractures, 18.4%). Forty-eight patients (24%) had associated injuries. The type of the frac-tures was simple in 80 patients (39.2%), and complex in 62 patients (30.4%). Treatment included open reduction with titanium mini-plates and screws in 130 patients, and intermaxillary fixation in the remaining patients. The fractures recovered without any complications in 167 patients (81.8%). No occlusion-related complications occurred in the late follow-ups. Complications were encountered in 37 patients (18.1%), being in the early (malocclusion in 5.9%, infections in 2.5%, inferior alveolar nerve injuries in 2.5%) or late (plate-screw exposition in 4.4%, ankylosis of the temporomandibular joint in 2%, and orocutaneous fıstula in 1%) postoperative periods. Rigid fixation should be the first choice of treatment in mandibular fractures.
Özet
AMAÇ On yıllık bir dönem içinde mandibula kırığı nedeniyle tedavisi ve takibi yapılan hastalar retrospektif olarak incelendi. GEREÇ VE YÖNTEM Mandibula kırığı nedeniyle tedavi gören 204 hasta (158 erkek, 46 kadın; ort. yaş 22.4; dağılım 5-72), yaş grupları, cinsiyet, etyolojik faktörler, eşlik eden yaralanmalar, kırık yeri ve tipi, tedavi yöntemleri, erken ve geç komplikasyonlar açısından değerlendirildi. Hastaların ameliyat sonrası takip süreleri dört ay-10 yıl arasında değişmekteydi. Kırığa yol açan nedenler en sık trafik kazası (%44.1), düşme (%31.8) ve darp (%17.1) idi. Kırıkların en sık görüldüğü yaş grubu 21-30 idi. Saptanan 283 kırığın en sık görüldüğü bölgeler parasimfiz (83 kırık, %29.3) ve angulus (52 kırık %18.4) idi. Kırk sekiz olguda (%24) eşlik eden başka yaralanmalar vardı. Kırıklar 80 olguda (%39.2) basit, 62 olguda (%30.4) kompleks tipte idi. Olguların 130'unda mini-plak ve vida ile rijid fiksasyon sağlandı; diğer olgularda intermaksiller fiksasyon yapıldı. Olguların 167'sinde.(%81.8) kırıklar sorunsuz iyileşti. Geç dönem takiplerde oklüzyon sorunları görülmedi. Otuz yedi olguda (%18.1) komplikasyon gelişti. Erken dönem komplikasyonları olarak 12 olguda (%5.9) maloklüzyon, beş olguda (%2.5) enfeksiyon, beş olguda (%2.5) inferior alveloler sinir hasarlanması; geç dönem komplikasyonları olarak dokuz olguda (%4.4) plak vida ekspozisyonu, dört olguda (%2) temporomandibüler eklem ankilozu, iki olguda (%1) orokütan fistül görüldü. SONUÇ Mandibula kırıklarının tedavisinde rijid fiksasyon, daha büyük bir öncelikle göz önünde bulundurulmalıdır.