AI Summary & Key Takeaways
AI InsightOverall mortality rate was 13.2%.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Background : Abdominal tuberculosis (tbc) is still a medical problem in developing countries. Since it imitates many abdominal diseases, diagnosis can be easily missed unless the disease is suspected. - Methods : The aim of this study to evaluate the value of clinical, physical and laboratory findings and to discuss the diagnostic and therapeutic options in 121 patients with intestinal and peritoneal tbc. The diagnosis was made by histopathological examination of biopsy material and isolation ofmycobacterium bacillus in cultures or smears of ascidie fluid. Results : The diagnosis was confirmed with laparotomy in 102, laparoscopy in 4, colonoscopy in 6, and percutaneous aspiration in 9 patients. There were intestinal tbc in 67 (55.3%) patients and peritoneal tbc in 54 (44.6%). Intestinal involvement was commonly located at ileocecal area. Anti tuberculous chemotherapy was started and avoided from extensive resection in surgical treatment. There were a total of 87 complications in 52 patients (42.9%) at the postoperative period. Wound infection was the most frequent complication. Overall mortality rate was 13.2%. The mortality rate in emergency operation was 20.5% while 3.4% in elective conditions. There were no morbidity and mortality in patients whose diagnosis were made by conservative procedures. Conclusions : Laparoscopic endoscopie and percutaneous aspiration procedures are useful for diagnosis in the selected cases of intestinal and peritoneal tbc. Laparotomy should be performed only when complication develops or diagnosis is uncertain. Extensive resection should be avoided in surgical treatment of intestinal tbc. Early diagnosis and treatment will decreas the complications that can be develop during the progress of the disease and consequently the mortality rates.
Özet
Amaç : Bu çalışmanın amacı kliniğimizde intestinal ve peritoneal tüberküloz tanısıyla tedavi edilen hastaları klinik, fizik ve laboratuar muayeneleri yönünden değerlendirmek ve uygulanan tanı ve tedavi yöntemlerini tartışmaktır. Gereç ve Yöntem: Ocak 1985-Aralık 1999 tarihleri arasında 67 intestinal ve 54 peritoneal tüberküloz tanısıyla tedavi edilen toplam 121 hasta retmspektifolarak incelendi. Bu hastalarda tanı, biyopsi materyallerinin histopatolojik muayenesi sonucu yada asit materyalin smeari veya kültüründe Mycobakterium'un izole edilmesiyle kondu. Tüm hastalara tanı konur konmaz antitüberkülo tedavi başlandı ve cerrahi tedavi uygulanan hastalarda mümkün olduğunca masif rezeksiyondan kaçınıldı. Bulgular : Tanı materyali 102 hastada laparotomi, 4 hastada laparoskopi, 6 hastada kolonoskopi ve 9 hastada perkutan aspirasyon ile alındı, intestinal tutulum en sık ileoçekal bölgedeydi. Postoperatif dönemde 52 (%42.9) hastada toplam 87 komplikasyon görüldü. Cilt altı infeksiyonu en sık görülen postoperatif morbidité nedeniydi. Çalışmanın genel mortalité oranı 13.2% idi. Bu oran acil cerrahi girişim uygulanan hastalarda %20.5, elektif cerrahi girişim uygulanan hastalarda %3.4 olarak saptandı. Konservatif girişimle tanı konup, tedavisi başlanan hastalarda ise mortalité görülmedi. Sonuç : Laparoskopik endoskopik işlemler ve perkutan aspirasyon yöntemi seçilmiş intestinal ve peritoneal tüberkülozla olgularda tanı için yararlıdır. Bu hastalarda laparotomi sadece intestinal tüberküloza bağlı komplikasyonlar meydana geldiğinde veya Abdominal tüberküloz tanısının şüpheli olduğu durumlarda uygulanmalıdır, intestinal tüberküloz için cerrahi girişim uygulandığında masif rezeksiyondan kaçınılmalıdır. Peritoneal ve intestinal tüberkülozlu olgularda erken tanı ve tedavi genellikle hastalığın gidişi sırasında meydana gelebilecek olan komplikasyonlan ve buna bağlı mortaliteyi önler.