AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION: We do not recommend routine interval appendectomy in patients who benefit from conservative treatment for an appendiceal mass unless recurrent appendicitis develops.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND: This prospective study was conducted to investigate whether interval appendectomy was necessary after successful conservative treatment of appendiceal masses. METHODS: Thirty-seven patients with a diagnosis of appendiceal mass by physical examination and ultrasonography were initially treated conservatively with broad-spectrum antibiotics, antiinflammatory drugs, and, if required, intravenous fluid treatment. Interval appendectomy was ruled out in 28 patients who responded well to conservative treatment, three of whom were then lost to follow-up. The remaining 25 patients (9 females, 16 males; mean age 25 years; range 17 to 54 years) were monitored for recurrent appendicitis and other causes of appendiceal mass. The mean follow-up period was 35 months (range 6 to 66 months). RESULTS: The mean duration of abdominal symptoms was nine days (range 3 to 20 days). The mean length of hospital stay was 14 days (range 10 to 21 days) in patients who responded to conservative treatment. Recurrent appendicitis developed in three patients (12%; 2 males, 1 female). Two patients who presented with acute appendicitis within six months after discharge and one patient who developed chronic abdominal right lower quadrant pain unresponsive to medical treatment a year after discharge underwent appendectomy. No other complications were seen with conservative treatment. CONCLUSION: We do not recommend routine interval appendectomy in patients who benefit from conservative treatment for an appendiceal mass unless recurrent appendicitis develops.
Özet
AMAÇ: Bu prospektif çalışmada konservatif tedaviye olumlu yanıt veren apandiküler kitlelerde rutin elektif interval apandektominin gerekip gerekmediği araştırıldı. GEREÇ VE YÖNTEM: Akut apandisit kliniğiyle başvuran 37 hastada fizik muayene ve ultrasonografi ile apandiküler kitle saptandı ve konservatif tedaviye başlandı. Konservatif tedavide geniş spektrumlu antibiyotikler, antienflamatuvar ilaçlar ve gerektiğinde parenteral sıvı tedavisi uygulandı. Konservatif tedaviye yanıt veren 28 hastada rutin interval apandektomi planlanmadı. Bu hastaların üçü takip edilemedi. Kalan 25 hasta (9 kadın, 16 erkek; ort. yaş 25; dağılım 17-54) nüks apandisit gelişimi açısından izlenerek, apandiküler kitleye neden olabilecek diğer patolojiler araştırıldı. İzlem süresi ortalama 35 ay (dağılım 6-66 ay) idi. BULGULAR: Başvuru anında semptomların ortalama süresi dokuz gün (dağılım 3-20 gün) bulundu. Konservatif tedaviye olumlu yanıt veren hastaların hastanede yatış süresi ortalama 14 gün (dağılım 10-21 gün) idi. İzlem sırasında üç hastada (%12; 2 erkek, 1 kadın) nüks apandisit gelişti. Bunların ikisi ilk altı ayda akut apandisit bulguları ile tekrar başvurdu. Diğer hastada, bir yıl sonra başlayan ve medikal tedaviye yanıt vermeyen kronik sağ alt kadran ağrısı nedeniyle apandektomi yapıldı. Konservatif tedavi grubunda başka bir patoloji saptanmadı. SONUÇ: Konservatif tedaviye olumlu yanıt veren apandiküler kitleli hastalarda, daha sonra gelişebilecek nüks apandisit dışında, rutin interval apandektomiye gerek olmadığı sonucuna varıldı.