AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION We think that screw-wire combination technique is an easy and effective method with low cost and fast healing especially in reconstruction of anterior mandible fractures.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND Fractures of the mandible are among frequently seen facial injuries and their reconstruction requires unique procedures. The purpose of this study is to demonstrate the efficacy of screw-wire combination osteosynthesis technique in the treatment of simple and displaced, symphisis and parasymphisis mandible fractures. METHODS In our clinic 9 simple and displaced, symphysis and parasymphysis fractures of mandible were treated with screw-wire combination osteosynthesis technique. By intraoral approach 4 screws were applied to both sides of the fracture site 5 mm away from either side placed at superior (n = 2) and inferior (n = 2) localizations. Lower and upper wires were placed bicortically, and unicortically respectively . In order to surround them with wire, the screws were not fully tightened. After surrounding the screws, the wires were tightened in a manner that would properly face the fracture sites mutually. Intermaxillary fixation was applied for 7 to 10 days in all patients. RESULTS During follow up period we did not encounter infection, malunion, nonunion, delayed union and patient discomfort necessitating extirpation of the materials fixed . CONCLUSION We think that screw-wire combination technique is an easy and effective method with low cost and fast healing especially in reconstruction of anterior mandible fractures.
Özet
AMAÇ Mandibula kırıkları sıkça karşılaşılan yüz yaralanmalarından biridir ve tedavileri özellik arz eder. Bu çalışmanın amacı basit ve yer değiştirmiş simfizis ve parasimfizis mandibula kırıklarının tedavisinde vida-tel osteosentez tekniğinin etkinliğini göstermektir. GEREÇ VE YÖNTEM Basit ve yer değiştirmiş simfizis ve parasimfizis mandibula kırıklarının tedavisinde 9 hastaya vida-tel kombine osteosentez tekniği kullanılarak onarım gerçekleştirildi. Ağız içinden girilerek kırık hatlarının her iki yanına, kırık hatlarından 5 mm uzaklıkta, kırık hattının her iki tarafına, ikisi altta ikisi üstte 4 adet vida yerleştirildi. Vidaların alttaki iki tanesi bikortikal, üstteki iki tanesi unikortikal olarak yerleştirildi. Vidaların telin etrafından geçebilmesi için vidalar tam sıkılmadı. Kırığın şekli, yeri, ihtiyacı ve kırık segmentleri arasındaki dikey eşitsizliğe göre değişik tiplerde vida tel ile kemik tespiti yapıldı. Tel(ler) vidaların etrafından geçirildikten sonra kırık hatlarını karşılıklı düzgün bir şekilde oturtacak şekilde sıkılaştırıldı. Vidalar 1-2 tur daha çevrilerek vida başlarının konik şekli sayesinde ek bir sıkılaştırılma sağlandı. Hastaların tamamına operasyon esnasında intermaksiller fiksasyon yapıldı ve 7 ila 10 gün intermaksiller fiksasyon uygulandı. BULGULAR Sekiz ay-3 yıl arasında değişen takiplerinde enfeksiyon, kaynamama , geç kaynama veya tel ile vidaların çıkartılmasını gerektiren şikayetlerle karşılaşılmadı. SONUÇ Bu yöntemin özellikle anterior mandibula kırıklarında ucuz, basit, hızlı ve etkin bir yöntem olduğunu düşünmekteyiz.