AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSIONS: The current histopathological study has shown that all the studied floroquinolones retarded fracture healing in rats.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND: The objective of the present study was to test and compare the effect of floroquinolones on fracture healing as assessed histopathologically. METHODS: A total of twenty five Wistar rats were arbitrarily assigned to five groups with five animals each. Bilateral closed femoral fracture was constructed manually in all groups. The first group did not receive any drug as control (C). The 2nd, 3rd, 4th, and the last group were treated with norfloxacin (N), ofloxacin (O), pefloxacin (P) and ciprofloxacin (Ci) respectively. Antibiotic administration was started on the 7th day after the fracture incident. All the treatments were discontinued twenty days after the incident all the rats were sacrificed , and the fracture calluses together with affected femurs were resected en bloc at the fourth week after fracture. RESULTS: Average healing grades of control group was higher than all the other antibiotic groups. Mean healing grades of control ( 5 ; n:8), ofloxacin (4.1; n:7), ciprofloxacin (3.9; n:8), norfloxacin (3.4 ; n:9) and pefloxacin groups (2.6 ; n:10) were recorded.. Statistically significant differences between antibiotherapy groups ( excluding. norfloxacin) and the control group were detected. CONCLUSIONS: The current histopathological study has shown that all the studied floroquinolones retarded fracture healing in rats.
Özet
AMAÇ Çalışmanın amacı, florokinolonların oluşturulan femur kırıkları üzerine etkilerini histopatolojik olarak test etmek ve karşılaştırmaktır. GEREÇ VE YÖNTEM Her bir grupta beşer denek olmak üzere toplam yirmi beş Wistar sıçanı beş gruba ayrıldı. Tüm gruplarda manuel olarak bilateral femur kırığı oluşturuldu. Kontrol (C) grubu olarak, ilk gruba herhangi bir ilaç verilmedi. İkinci grup norfloksasinle (N), üçüncü grup ofloksasinle (O), dördüncü grup pefloksasinle (P) ve son grup da siprofloksasinle (C) tedaviye alındı. İndüktlenen femur kırıkları sonrası yedinci günde antibiyotik tedavisine başlandı. Tüm gruplarda tedaviye yirminci gün son verildi. Femur kırıklarının indüksiyonundan dört hafta sonra tüm sıçanlar aşırı doz eter ile feda edildi ve femurlar kallus dokusuyla birlikte blok halinde çıkarılarak histopatolojik olarak değerlendirmeye alındı. BULGULAR Kontrol grubunda kırıkların ortalama iyileşme derecesinin tüm diğer antibiyotik gruplarından yüksek olduğu bulundu. Grupların ortalama iyileşme dereceleri sırasıyla, kontrolde 5 (n:8), ofloksasinde 4.1 (n:7), siprofloksasinde 3.9 (n:8), norfloksasinde 3.4 (n:9) ve pefloksasinde 2.6 (n:10) olarak saptandı. Kontrol ve norfloksasin grubu dışında tüm antibiyotik grupları arasında istatistiksel olarak anlamlı olmakla birlikte değişken farklılıklar olduğu saptandı. SONUÇ Kinolon grubu antibiyotiklerin kırık iyileşmesini etkilerini saptamak amacıyla Wistar sıçanlarında yaptığımız çalışmaya dahil edilen tüm florokinolon grubu antibiyotiklerin kontrol grubuna göre histopatolojik olarak kırık iyileşmesini anlamlı derecede geciktirdiği sonucuna varılmıştır.