AI Summary & Key Takeaways
AI InsightCONCLUSION This method demonstrated several advantages, in that it allows the patient to put weight on the extremity after a shorter period of time and enables the fracture to heal rapidly without any serious complications.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND Intramedullary Ender nailing in intertrochanteric fractures was very popular in the past. However, this method has fallen in favor over time, due to complications. The purpose of this study was to evaluate results with this method and possible ways to prevent these complications, including the use of unilateral fixators to support the Ender nails. METHODS This technique (Ender nailing and external fixator) was used in 39 patients (17 M/22 F, mean age: 71.4 years). The preoperative mean American Society of Anesthesiologists (ASA) score was 1.84 (range: 1-4) for all the patients. AO/OTA classification of fractures was used. In our surgery, we used an external fixator to support the intramedullary nails. All patients were evaluated with Parker-Palmer mobility score and with the Harris hip score. RESULTS The follow-up period was 29.2 months (20-56). Two patients experienced nail migration in the knees, two patients had varus deformation with a reduction in length of 2 cm, and seven patients developed pin-track infection. The average Harris score and Parker-Palmer score of the 14 patients who presented for their last follow-up examination were 64 and 6.8, respectively. CONCLUSION This method demonstrated several advantages, in that it allows the patient to put weight on the extremity after a shorter period of time and enables the fracture to heal rapidly without any serious complications.
Özet
AMAÇ İntertrokanterik kırıklarda intramedüller Ender çivileme, geçmiş yıllarda çok yaygındı. Ancak bu yöntemin kullanımı, komplikasyonlarından dolayı zaman içerisinde azaldı. Bu çalışmanın amacı, tek yanlı eksternal fiksatörle desteklenen Ender çivileme ile bu tür komplikasyonların önlenmesi ile birlikte bu yöntemin sonuçlarını değerlendirmektir. GEREÇ VE YÖNTEM Bu teknik 39 hastada kullanıldı (17 erkek, 22 kadın; ortalama yaş 71,4 yıl). Ameliyat öncesi tüm hastaların ortalama American Society of Anesthesiologists (ASA) skoru 1,84 (dağılım, 1-4) idi. Kırıklar AO/OTA sınıflamasına göre ayrıldı. Biz ameliyatımızda eksternal fiksatörü intramedüller çivilere destek amacıyla kullandık. Son takipte, tüm hastalar Parker-Palmer mobility skoru ve Harris kalça skoru ile değerlendirildi. BULGULAR Ortalama izlem süresi 29,2 ay (20-56) idi. İki hastada Ender çivilerinin dizden dışarı çıkması, iki hastada 2 cm kısalıkla birlikte varus deformitesi ve yedi hastada çivi dibi enfeksiyonu oluştu. Yaşamını sürdürebilen ve son takibi yapılabilen 14 hastanın ortalama Harris kalça skoru 64, Parker-Palmer skoru 6,8 idi. SONUÇ Bu yöntemin, herhangi bir ciddi sorun görülmeksizin, kırığın kısa sürede iyileşmesini sağlaması ve ekstremitesine tam ağırlık vermesine uygun olması gibi üstünlükleri gösterilmiştir.