AI Summary & Key Takeaways
AI InsightIn our opinion, supra/infraglottic airway devices to maintain patent airway during PCT should be chosen according to patient's status and physician's experience.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND The aim of our study is to compare the safety and efficiency of the use of the laryngeal mask airway (LMA) and the cuffed oropharyngeal airway (COPA) with the use of endotracheal tube (ETT) for maintain patent airway during percutaneous tracheostomy (PCT). METHODS The patients were randomly assigned to LMA group (n=35, M/F; 28/7, age; 52 [18-79]), COPA group (n=31, M/F; 23/8, age; 57 [18-80]) and ETT group (n=30, M/F; 22/8, age; 49 [18-80]) with respect to use of LMA, COPA and ETT in order to maintain patent airway during PCT procedure. PT was performed as described by Griggs et al. Complications occurred during and after PCT procedure and airway manipulations required to maintain a patent airway were recorded. RESULTS Duration of PT was longer in the ETT group comparing with the other groups (for both groups; p<0.01). The LMA failed to maintain patent airway in 1 of 35 patients (2.9%) and the COPA failed to maintain patent airway in 3 of 31 patients (9.7%). The airway intervention required to maintain patent airway was found to be higher in the COPA group (45.2%) than in the LMA group (11.4%) (p<0.01). There was no significant difference with respect to the complications between the groups. CONCLUSION In our study, LMA and COPA were inserted easily during PCT with high success rates, but airway manipulations were higher in the COPA group. In our opinion, supra/infraglottic airway devices to maintain patent airway during PCT should be chosen according to patient's status and physician's experience.
Özet
AMAÇ: Bu çalışmada, perkütan trakeostomi (PT) sırasında havayolu idamesinde larengeal maske (LM) ve kaflı orofarengeal havayolu (KOFH) kullanımı, havayolu güvenliği ve etkinliği açı- sından, endotrakeal tüp (ETT) ile karşılaştırıldı. GEREÇ-YÖNTEM: Olgular PT işlemi sırasında havayolu sağlanmasında LM, KOFH ve ETT kullanımına göre rastgele LM grubu (n=35, E/K; 28/7, yaş; 52 [18-79]), KOFH grubu (n=31, E/K; 23/8, yaş; 57 [18-80]) ve ETT grubuna (n=30, E/K; 22/8, yaş; 49 [18-80]) ayrıldı. Perkütan trakeostomi Griggs ve ark.nın tanı mladığı gibi uygulandı ve PT sırasında ve sonrasında gelişen komplikasyonlar ile havayolu açıklığını devam ettirebilmek için gereken havayolu manipülasyonları kaydedildi. BULGULAR: Perkütan trakeostomi süresi ETT grubunda diğer gruplardan daha uzundu (her 2 grup için; p<0.01); LM ile 35 olgunun 1'inde (%2.9), KOFH ile 31 olgunun 3'ünde (%9.7) yeterli havayolu açıklığı sağlanamadı. Kaflı orofarengeal havayolu grubunda yeterli havayolu açıklığı sağlamak için gereken havayolu manipülasyonu gereksinimi (%45.2) LM grubuna (%11.4) göre daha fazla bulundu (p<0.01). Komplikasyonlar açısından gruplar arasında anlamlı farklılık bulunmadı. SONUÇ: Çalışmamızda, PT sırasında LM ve KOFH yüksek başarı oranlarıyla kolayca yerleştirildi, ancak havayolu manipülasyonları KOFH grubunda daha fazlaydı. PT sırasında havayolu açıklığının sürdürülmesinde supra/infraglottik hava yolu gereçlerinin, hastanın durumu ve hekimin deneyimine göre seçilmesi gerektiği kanısındayız.