AI Summary & Key Takeaways
AI InsightHowever, air exposure didn't affect tensile strength of the healing.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Air exposure is a factor that inhibits in vitro cellular proliferation and matrix synthesis in tendons. Aim of this experimental study was to evaluate effect of dehydration and irrigation on healing of Achilles tendon. METHODS Achilles tenotomy was done in forty-five Sprague-Dawley rats. In control group, tendon was sutured immediately. In the remaining two groups, the Achilles tendons were allowed to direct exposure of air. Irrigation of Achilles tendon was performed in one of exposed groups, while irrigation was not done in other group. After 60 minutes, tendons of both groups were sutured same as control group. Rats were sacrificed at postoperative day 28. Achilles tendons were dissected and histological and biomechanical evaluations were performed. RESULTS Histological evaluation revealed intense fibrosis formation with adhesion of tendon to surrounding tissues in the air exposed groups. The quantity of angiogenesis and inflammatory reaction were also higher in experimental groups regardless of irrigation. Air exposed tendons had higher tensile strength however lower stiffness than control group in biomechanical evaluation. CONCLUSION Air exposure decreases quality of healing by increasing fibrosis and adherence formation. These negative effects of exposure to air were not counteracted by irrigation. However, air exposure didn't affect tensile strength of the healing.
Özet
Hava teması tendonlarda canlı-dışı (in vitro) ortamda matriks sentezini ve hücre ilerlemesini azaltabilir ve hatta önleyebilir. Bu çalışmanın amacı, dehidrasyon ve irigasyonun Asil tendon iyileşmesi üzerine etkisinin canlı-içi (in vivo) hayvan modeli üzerinde gösterilmesidir. GEREÇ VE YÖNTEM Kırk beş adet Sprague-Dawley cinsi sıçanın Asil tenotomisi yapıldı. Kontrol grubunda, tendon hemen dikildi. Diğer iki grubun cilt ve cilt altı dokuları ekarte edilerek Asil tendonlarının doğrudan hava ile teması sağlandı. Bu gruplardan birine irigasyon uygulanırken diğerine uygulanmadı. 60 dakikalık hava temasım takiben, her iki grubunda tendonları kontrol grubuna da yapıldığı gibi dikilerek yaraları kapatıldı. Operasyon sonrası 28. günde sıçanlar öldürüldü. Asil tendonları parçalara ayrılarak histolojik ve biyomekanik incelemelere alındı. BULGULAR Hava teması sağlanan grupların histolojik incelemesinde, tendonun çevre dokulara yapışmasıyla birlikte yoğun fibröz doku oluşumu olduğu görüldü. İrige edilmeyen ve edilen her iki deney grubunda da yüksek oranda damarsallaşma ve enflamatuvar reaksiyon saptandı. Biyomekanik çalışma da, hava temasına uğrayan tendonlarda kontrol grubuna göre daha yüksek gerilme gücü buna karşın daha düşük bükülebilme olduğu görüldü. SONUÇ Hava teması fibroz doku ve yapışıklık oluşumuna sebebiyet vererek iyileşme kalitesini düşürmektedir. İrigasyon, bu istenmeyen etkileri ortadan kaldırmamaktadır. Buna rağmen gerilme kuvveti hava temasından etkilenmemektedir.