AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThese data suggest that the neurologic examination alone is not an adequate parameter to predict urological dysfunction and that urodynamic evaluation provides a more precise diagnosis for each patient.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND After the spinal shock period, suprasacral injuries classically result in detrusor hyperreflexia/overactive bladder and detrusor sphincter dyssynergia. Sacral cord injuries produce detrusor areflexia consistent with lower motor neuron injury and often increased bladder compliance. However, previous investigators have noted an inexact correlation between spinal cord injury level and urodynamic findings. The aim of this study was to evaluate the relationship between level of injury and urodynamic findings. METHODS Fifty-one patients with post-traumatic spinal cord injury were classified by the radiographically determined level of injury, clinical neurologic level and completeness of injury. Urodynamic studies were performed in all patients. RESULTS Twenty-six of 36 patients with suprasacral injuries had hyperreflexia/overactive bladder (72.2%). Twenty-nine (80.5%) had detrusor sphincter dyssynergia, 9 (25%) had normal compliance and 1 (2.8%) had areflexia. Six of the 14 patients with sacral injuries had areflexia (42.8%), 2 (14.3%) had hyperreflexia/overactive bladder, 2 (14.3%) had detrusor sphincter dyssynergia, and 6 (42.8%) had normal compliance. CONCLUSION The correlation between somatic neurologic findings or spinal imaging studies and urodynamic findings in patients with spinal cord injury is not exact. These data suggest that the neurologic examination alone is not an adequate parameter to predict urological dysfunction and that urodynamic evaluation provides a more precise diagnosis for each patient.
Özet
AMAÇ Spinal şok dönemi sonrası, suprasakral lezyonlar klasik olarak detrusor hiperrefleksisi (veya aşırı detrusor aktivitesi) ve detrusor sfinkter dissinerjisi ile sonuçlanır. Sakral lezyonlar ise alt motor nöron hasarı ile arefleksif mesane ve yüksek mesane kompliyansı ile kendini gösterir. Buna rağmen bazı yazarlar spinal kord travması ile ürodinamik bulguların her zaman korele olmadığını göstermiştir. Bu çalışmada, travma seviyesi ile ürodinamik bulguların ilişkisi değerlendirildi. GEREÇ VE YÖNTEM Posttravmatik spinal kord lezyonlu 51 hasta radyolojik olarak belirlenen travma seviyesi, travmanın nörolojik seviyesi ve spinal hasarın şiddetine göre sınıflandırıldı. Daha sonra tüm hastalara ürodinami işlemi uygulandı. BULGULAR Suprasakral lezyonlu 36 hastanın 26?sında (%72,2) hiperrefleksi ya da aşırı detrusor aktivitesi (p<0,05), 29?unda (%80,5) detrusor sfinkter dissinerjisi (p<0,05), 9?unda (%25) normal kompliyans ve 1?inde (%2,8) arefleksi saptandı. Sakral lezyonlu 14 hastadan 6?sında (%42,8) arefleksi, 2?sinde (%14,3) hiperrefleksi ya da aşırı detrusor aktivitesi, 2?sinde detrusor sfinkter dissinerjisi ve 6?sında (%42,8) normal kompliyans saptandı. SONUÇ Spinal kord travmalı hastaların somatik nörolojik bulgular veya görüntüleme yöntemlerinde saptanan seviye ile ürodinamik bulgular arasında her zaman korelasyon olmayabilir. Bu çalışma tek başına klinik nörolojik muayenenin ürolojik disfonksiyonu tahmin etmede uygun bir parametre olmadığını, ürodinamik değerlendirmenin her hasta için kesin tanı koyabilen yöntem olduğunu göstermiştir.