AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurthermore, there is a positive relation between time of return to work and activity participation of patients
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND: Forearm and hand injuries are the main cause of work-related disability. This study was planned to investigate the relationship between severity of injury, time of return to work, impairment, and activity participation of patients with hand and forearm injuries. METHODS: One hundred and thirty patients who had patients who had had forearm or hand injuries with a mean age of 31±11.13 years participated in this study. Injury severity was evaluated using Modified Hand and Forearm Injury Severity Scoring (MHISS) after surgery. Patients were evaluated using the Jebsen Hand Function Test (JHFT) and Buck-Gramko scoring eight weeks after injury. Additionally, grip strength was evaluated with a dynamometer, and disability/symptom score was evaluated using the Turkish version of the Disabilities of the Arm, Shoulder, and Hand (DASH-T) questionnaire twelve weeks after injury. RESULTS: A significant relationship between MHISS, hand strength, time of return to work, DASH-T, and Buck-Gramko scores of patients with forearm and hand injuries was identified (p≤0.05). Higher impairment was significantly related to body structure and body functions (1.86±1.47), and the most limited activity was writing (2.06±1.50) regarding ICF framework. CONCLUSION: Higher MHISS scores were associated with delays in returning to work and lower activity participation. The DASH-T score was the most strongly associated with time of return to work. Furthermore, there is a positive relation between time of return to work and activity participation of patients
Özet
AMAÇ: Önkol ve el yaralanmaları işle ilişkili özrün temel nedenidir. Bu çalışmada, el ve önkol yaralanmaları sonrası hastaların yaralanma ciddiyetleri ile işe geri dönüş süresi, aktivite ve katılım düzeyleri arasındaki ilişki incelendi.GEREÇ VE YÖNTEM: Çalışmaya yaş ortalamaları 31±11.13 yıl (18-63 yıl) olan el ve önkol yaralanmalı toplam 130 hasta alındı. Modifiye El ve Önkol Yaralanması Ciddiyet Skorlaması (MEYCS) ile yaralanma ciddiyeti belirlendi. Yaralanmadan sonra sekizinci haftada Jebsen El Fonksiyon Testi (JEFT), Buck-Gramko skorlaması uygulandı. Bozukluk/semptom skorunun değerlendirilmesi için 12. haftada Kol, Omuz ve El Sorunları Anketi'nin Türkçe versiyonu (DASH-T) kullanıldı ve kavrama kuvveti ölçümü yapıldı. Hastaların işe geri dönüş süreleri kaydedildi.BULGULAR: Çalışmanın sonunda MEYCS ile hastaların eski işlerine geri dönüş süresi, kavrama kuvveti değerleri, DASH-T skorları ve Buck Gramko skorları arasında istatistiksel olarak anlamlı ilişki olduğu gözlendi (p0.05). Hastalar Uluslararası Fonksiyonellik, Özür ve Sağlık Sınıflaması Sistemi'ne (UFÖSS) göre değerlendirildiğinde; vücut işlevleri bölümünde vücut yapı ve fonksiyonları (1.86±1.47), aktivite bölümünde yazı yazmada (2.06±1.50) en yüksek bozukluk düzeyine sahip oldukları bulundu.SONUÇ:Sonuç olarak yaralanma ciddiyet düzeyinin yüksekliği aktiviteye geri dönüşü, katılımı, işe geri dönüşü geciktirmiştir. DASH-T skorlarının işe geri dönüşe en fazla etki eden faktör olduğu sonucuna varılmıştır. Ayrıca el, önkol yaralanmalı hastalarda, aktiviteye geri dönüş ve katılım ile işe geri dönüş zamanı arasında pozitif ilişki vardır