AI Summary & Key Takeaways
AI InsightNon-operative management and tube thoracoto- my were effective in most of the cases.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
BACKGROUND Blunt thoracic trauma is usually associated with extra- thoracic injuries, but the effect of blunt thoracic trauma on mortality is not known. METHODS Patients with blunt thoracic trauma were evaluated with regard to clinical findings and factors affecting mortality. RESULTS There were 76 patients (37.2±15 years) in the study group. Traffic accidents (63%) were the most common cause of trauma. Pneumothorax (54%), rib fracture (42%), hemo- thorax (22%) and lung contusion (22%) were common thoracic injuries. Extra-thoracic injuries were most com- monly seen in the extremities (46%) and abdomen (40%). Glasgow Coma, Injury Severity and Revised Trauma Scores were 14±2.6, 19±13 and 7.4±1.5, respectively. Non- operative management was effective in 37 (48.7%) patients, tube thoracotomy and thoracotomy were performed in 37 (48.7%) and 2 (2.6%) patients, respectively. Mortality rate was 10.5%. Systolic blood pressure lower than 90 mmHg and superficial and apneic respiration at the first admission, and values of trauma scoring systems were significantly as- sociated with mortality (p<0.05). CONCLUSION The effect of thoracic trauma on mortality with regard to thoracic pathology is not shown, although it is usually as- sociated with extra-thoracic injuries. There was a close relationship between the pattern of respiration, values of systolic blood pressure and trauma scoring systems, and mortality. Non-operative management and tube thoracoto- my were effective in most of the cases.
Özet
AMAÇ Künt toraks travması, travma hastalarında sıklıkla toraks dışı yaralanmalarla birlikte görülmekte fakat mortaliteye etkisi tam olarak bilinmemektedir. GEREÇ VE YÖNTEM Künt toraks travmalı hastalar, klinik özellikler ve mortaliteye etki eden faktörler açısından değerlendirildi. BULGULAR Çalışma grubu 76 hastadan (37,2±15 yıl) oluştu. Trafik kaza- sı %63 oranıyla en sık görülen travma sebebiydi. Hastalarda görülen torasik yaralanmalar pnömotoraks (%54), kot kırığı (%42), hemotoraks (%22) ve akciğer kontüzyonu (%22) olarak saptandı. Ekstremite (%46) ve karın (%40) toraks dışı travmaların en sık görüldüğü bölgeler idi. Glasgow koma skoru, yaralanma şiddet skoru ve revize edilmiş travma skoru ortalamaları sırası ile 14±2,6, 19±13 ve 7,4±1,5 olarak hesaplandı. Sadece nonoperatif yönetim 37 (%48,7) hasta- da yeterli olurken, 37 (%48,7) hastada tüp torakostomi ve 2 (%2,6) hastada torakotomi gerekli oldu. Toplam 8 hastada (%10,5) mortalite görüldü. İlk başvuruda 90 mmHg’nin düşük sistolik kan basıncı değeri, yüzeyel ve apneik solunum ve travma skorlama sistemi sonuçlarının mortalite üzerinde anlamlı etkisi olduğu tespit edildi (p<0,05). SONUÇ Künt toraks travmaları toraks dışı sistem yaralanmaları ile genellikle beraber görülmektedir. Toraks patolojisinin tipi ve sayısı ile mortalite arasında bir ilişki gösterilememiştir. Yüzeyel ve apneik solunum, 90 mmHg’den düşük sistolik kan basıncı ve travma skorlama sistemi sonuçları mortalite ile yakından ilişkilidir. Nonoperatif yönetim ve tüp tora- kostomi tedavi açısından çoğu hastada yeterli olmaktadır.