AI Summary & Key Takeaways
AI InsightThus, the rationale of routine iron supplementation should be discussed especially in non-anemic women at risk of developing GDM in the absence of any potential benefit to the fetus.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
In this prospective case-control study, we assessed the effect of oral iron supplementation on glucose metabolism of pregnant women who had low risk of gestational diabetes mellitus (GDM). Between April 2004 and November 2004, we analyzed pregnant women that were admitted to our antenatal clinic at their first trimester. Study group was given at least 2 months of oral iron supplementation (40 mg/day) after entering study protocol. Control group was not given any iron supplementation, but matched with study group according to age, gravida, parity, BMI, first trimester Hb. In these two groups, 50 g oral glucose tolerance test (OGTT) at the 24th-28th weeks and iron metabolism parameters were compared. This study was approved by our institutional review board. Fifty-eight eligible women (35 study, 23 control) were analyzed. Mean ferritin levels at 24-28th weeks were 12.5±9.7 ng/ml in control, and 16.5±6.09 ng/ml in study group (p=0.018). The mean serum glucose levels after 50 g OGTT were 115.26±27.01 mg/dl in control group, and 129.77± 27.8 mg/dl in study group (p=0.04). 50 g OGTT was considered as abnormal in 17 pregnant women (49%) in the study group and 6 (26%) in the control group (p=0.05). This is the first prospective trial in the literature that evaluated the relationship between iron supplementation and glucose intolerance in pregnant women. We found that iron overloading might cause glucose intolerance in non-anemic pregnant women who had a low-risk for GDM. Thus, the rationale of routine iron supplementation should be discussed especially in non-anemic women at risk of developing GDM in the absence of any potential benefit to the fetus.
Özet
Bu prospektif vaka-kontrol çalışmasında Nisan 2004 ile Kasım 2004 tarihleri arasında Dr. Zekai Tahir Burak Kadın Sağlığı Eğitim ve Araştırma Hastanesi Antenatal Polikliniği’ne ilk trimesterde başvuran toplam 71 gebe incelenmiştir. En az 2 ay 40 mg/gün oral elementer demir takviyesi yapılan gebeler çalışma grubunu oluşturdu. Çalışma grubu ile aynı kriterleri taşıyan; yaş, gravida, parite, vücut kitle indeksi (VKİ), ilk trimester hemoglobin ve MCV parametreleri açısından eşleştirilmiş ve oral demir takviyesi almayan gebeler ise kontrol grubu olarak seçildi. Kontrol grubunda bakılan ferritin seviyesi ortalama 12.5±9.7 ng/ml, çalışma grubunda ise 16.5±6.09 ng/ml olarak saptandı. Her iki grup arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı bulunmuştur (p=0.018). Kontrol grubunda 50 gr OGYT sonrası serum glukoz düzeyi ortalama 115.26±27.01 mg/dl, çalışma grubunda 129.77± 27.8 mg/dl olarak saptandı (p=0.04). 50 gr OGYT çalışma grubunda 17 gebede (%49) bozuk, kontrol grubunda ise 6 gebede (%26) bozuk olarak saptanmıştır (p=0.05). Literatürde ilk defa anemik olmayan düşük obstetrik riskli gebelere 2. trimesterden itibaren rutin demir takviyesinin serum ferritin düzeylerinde belirgin bir artışa ve muhtemelen buna bağlı olarak gestasyonel glukoz intoleransında artışa neden olduğu bizim yaptığımız çalışmada ortaya konmuştur. Oral demir takviyesi alan gebelerde 24-28. haftalarda bakılan 50gr OGYT’nin istatistiksel anlamlı olarak daha bozuk olduğunu saptadık. Bu nedenle rutin demir takviyesinin özellikle aile hikayesi olan veya GDM açısından diğer risk faktörlerini taşıyan gebelerde daha dikkatli kullanılması gerektiğini düşünmekteyiz.