AI Summary & Key Takeaways
AI InsightFurther studies investigating other potential factors which might be associated with EGFR expression are needed, and more clinical trials are required to evaluate whether MPM patients are candidates for EGFR targeting therapies.
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Malignant pleural mesothelioma (MPM) is an aggressive tumor with poor prognosis. Standart chemotherapy regimens still remain palliative. There is urgent need for novel therapy options such as targeted therapies in order to improve the outcome of the patients. Epidermal growth factor receptor (EGFR) is a common target for cancer chemotherapy. There is relatively less data in the literature regarding EGFR expression status in MPMs. In this study we analysed EGFR expression immunohistochemically in 21 Turkish MPM cases. As gene amplificaiton is one of the mechanism responsible from receptor overexpression, we also studied EGFR gene copy number by fluorescent in situ hybridization (FISH) method. We found EGFR overexpression in 16/19 (84.2%) cases. EGFR overexpression was seen in all epithelial and most (66,6%) biphasic tumor types. There was, however, no association between EGFR expression and survival. Although we did not find gene amplification, we detected gene copy number increase (e.g., high polysomy) in two cases (9,5%). Gene copy number increase seems to be responsible from EGFR overexpression in only a small percentage of MPM cases. Further studies investigating other potential factors which might be associated with EGFR expression are needed, and more clinical trials are required to evaluate whether MPM patients are candidates for EGFR targeting therapies.
Özet
Malign plevral mezotleyoma (MPM) kötü prognoza sahip agresif bir neoplazidir. Standart kemoterapötik ajanlar hala palyatif yarar sa¤- lamaktadır. Hasta sa¤kalımının iyileştirilmesi için hedefe yönelik tedavi seçenekleri gibi yeni yöntemlere acilen ihtiyaç duyulmaktadır. Epidermal büyüme faktörü reseptörü (EGFR) kanser kemoterapisinde potansiyel bir hedeftir. Literatürde MPMlerde EGFR ekspresyonu ile ilgili veri nispeten azdır. Biz bu çalışmada 21 Türk MPM olgusunda immünhistokimyasal olarak EGFR ekspresyonunu araştı rdık. Reseptör aşırı ekspresyonlarından sorumlu mekanizmalardan birisi de gen amplifikasyonu oldu¤undan, floresan in situ hibridizasyon (FISH) yöntemi ile EGFR gen kopya sayısını sorguladık. 19 olgunun 16sında (%84,5) EGFR aşırı ekspresyonu belirledik. EGFR aşırı ekspresyonunu epitelioid tümör tiplerinin hepsinde, bifazik tiplerin ço¤unda (%66,6) gözlemledik. Ancak, EGFR aşırı ekspresyonu ve sa¤kalım arasında istatistiksel olarak anlamlı bir fark bulamadık. Gen amplifikasyonu saptamamakla birlikte, iki olguda (%9,5) gen kopya sayısında artış (yüksek polizomi) belirledik. Gen kopya sayısı artışı MPM olgularının ancak küçük bir yüzdesinde reseptör aşırı ekspresyonundan sorumlu gibi durmaktadır. EGFR aşırı ekspresyonundan sorumlu diğer potansiyel faktörleri araştıran başka çalışmalara ve MPM olgularında EGFRyi hedef alan tedavilere yanıtı değerlendiren klinik araştırmalara ihtiyaç vardır.