SavedAdd your journal

Journals / Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi / 2017 / Cilt: 1 - Sayı: 18

KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK İLETİŞİM STRATEJİLERİNİN TÜKETİCİ SATIN ALMA DAVRANIŞLARI ÜZERİNE ETKİSİ: TÜRKİYE VE HOLLANDA ARASINDA BİR KARŞILAŞTIRMA

Melih ASTARLIOĞLU
Pages
221–236
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Elde edilen sonuçların literatür ve yöneticiler bakımından önemiyle ilgili tartışmaya çalışmanın sonunda yer verilmiştir.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Kurumsal sosyal sorumluluk aktivitelerinin şirketler bakımından önemi gün geçtikçe daha fazla anlaşılmakta ve bu projeler özellikle büyük ölçekli ve çok uluslu firmalar tarafından son dönemde daha fazla kullanılmaktadır.
📊
Key Findings & Data:Söz konusu aktivitelerle ilgili şirketlerin izledikleri zamanlama ve iletişim stratejileri ise literatürde ilgi çeken bir konu olarak ön plana çıkmaktadır.
💡
Conclusion & Impact:Elde edilen sonuçların literatür ve yöneticiler bakımından önemiyle ilgili tartışmaya çalışmanın sonunda yer verilmiştir.
🔬Design:Survey & Empirical Study
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Domain Parameters

Özet

Kurumsal sosyal sorumluluk aktivitelerinin şirketler bakımından önemi gün geçtikçe daha fazla anlaşılmakta ve bu projeler özellikle büyük ölçekli ve çok uluslu firmalar tarafından son dönemde daha fazla kullanılmaktadır. Söz konusu aktivitelerle ilgili şirketlerin izledikleri zamanlama ve iletişim stratejileri ise literatürde ilgi çeken bir konu olarak ön plana çıkmaktadır. Buna göre tüketiciler, proaktif ve reaktif kurumsal sosyal sorumluluk aktivitelerine yönelik olarak farklı tepkiler verebilmektedir. Bu konuda literatürde bulunan sonuçlar ise birbirleri ile tutarlılık sergilememektedir. Ayrıca, kurumsal sosyal sorumluluk aktivitelerinin farklı kültürler tarafından farklı şekillerde algılandığı ve farklı şekillerde takdir gördüğü de literatürde ortaya konmuş bir bulgudur. Çalışmamızda kurumsal sosyal sorumluluk aktivitelerinin, tüketicilerin satın alma davranışları üzerine olan etkisi ile birlikte, kültürel farklılıkların bu ilişki üzerine bir etkisinin olup olmadığı incelenmiştir. Hollanda ve Türkiye gibi kültür endeksleri bakımından farklılaşan iki ülke arasındaki farklılığın test edildiği çalışmamızda, vignette tekniği kullanılmış olup, çalışma neticesinde kurumsal sosyal sorumluluk aktivitelerinin zamanlamasının tüketicilerin satın alma davranışları üzerine olan etkisi istatistiki olarak kanıtlanmıştır. Ayrıca iki ayrı kültür arasındaki farklılıkların da araştırma konusu bakımından istatistiki öneme sahip sonuçlar ortaya çıkardığı bulunmuştur. Elde edilen sonuçların literatür ve yöneticiler bakımından önemiyle ilgili tartışmaya çalışmanın sonunda yer verilmiştir.

🔖

Cite This Article

ASTARLIOĞLU, M. (2017). KURUMSAL SOSYAL SORUMLULUK İLETİŞİM STRATEJİLERİNİN TÜKETİCİ SATIN ALMA DAVRANIŞLARI ÜZERİNE ETKİSİ: TÜRKİYE VE HOLLANDA ARASINDA BİR KARŞILAŞTIRMA. Uluslararası İktisadi ve İdari İncelemeler Dergisi, Cilt: 1 - Sayı: 18, 221–236. https://ajindex.com/articles/322574

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (14)

  1. Akkah, I. P. (1990). Attitudes of Marketing Professionals Toward Ethics in Marketing Research: A Cross-National Comparison. Journal of Business Ethics, 9(1), 45-53.
  2. Becker-Olsen, K. L., Cudmore, B. A., ve Hill, R. P. (2006). The Impact of Perceived Corporate Social Responsibility on Consumer Behavior. Journal of Business Research, 59(1), 46-53.
  3. Bhattacharya, C. B., ve Sen, S. (2001). Does Doing Good Always Lead to Doing Better? Consumer Reactions to Corporate Social Responsibility. Journal of Marketing Research, 38(2), 225-243.
  4. Bhattacharya, C. B., ve Sen, S. (2004). Doing Better at Doing Good: When, Why and How Consumers Respond to Corporate Social Initiatives. California Management Review, 47(1), 9-24.
  5. Bhattacharya, C. B., Sen, S., ve Korschum, D. (2006). The Role of Corporate Social Responsibility in Strengthening Multiple Stakeholder Relationships: A Field Experiment. Journal of the Academy of Marketing Science, 34(2), 158-166.
  6. Bridoux, F., Stofberg, N., ve den Hartog, D. (2016). Stakeholders’ Responses to CSR Tradeoffs: When Other Orientation and Trust Trump Material Self Interest. Frontiers in Psychology, 6, 1-18.
  7. Crane, A., ve Matten, D. (2010). Business Ethics: Managing Corporate Citizenship and Sustainability in the Age of Globalization. New York: Oxford University Press.
  8. Dabholkar, P.A., ve Bagozzi, R.P. (2002). An Attitudinal Model of Technology Based Self Service: Moderating Effects of Consumer Traits and Situational Factors. Journal of the Academy of Marketing Science, 30, 184-201.
  9. Dahlsrud, A. (2008). How Corporate Social Responsibility is Defined: An Analysis of 37 Definitions. Corporate Social Responsibility and Environment Management, 15(1), 1-13.
  10. Dennis, B., Neck, C. P., ve Goldsby, M. (1998). Body Shop International: An Exploration of Corporate Social Responsibility. Management Decision, 36(10), 649-653.
  11. DeTienne, K. B., ve Lewis, L. W. (2005). The Pragmatic and Ethical Barriers to Corporate Social Responsibility Disclosure: The Nike Case. Journal of Business Ethics, 60(4), 359-376.
  12. Golob, U., ve Bartlett, J. L. (2007). Communications About Corporate Social Responsibility: A Comparative Study of CSR Reporting of Australia and Slovenia. Public Relations Review, 33(1), 1-9.
  13. Groza, M. D., Pronschinske, M. R., ve Walker, M. (2011). Perceived Organizational Motives and Consumer Responses to Proactive and Reactive CSR. Journal of Business Ethics, 102(4), 639-652.
  14. Hofstede, G., Hofstede, G. J., ve Minkov, M. (2010). Cultures and Organizations: