Journals / Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi / 2017 / Cilt: 6 - Sayı: 4

DİL FELSEFESİ VE TÜRKÇE ÖĞRETİMİ

Pages
2639–2668
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Bu çalıĢmada ise „dil öğrenme‟ merkeze alınarak kültür, düĢünme ve öğrenme konuları üzerinde durulmuĢ ve ana dili öğretiminde dil felsefesinden faydalanmanın gerekliliği kuramsal bir temele dayandırılan bazı çalıĢma önerileriyle sunulmaya çalıĢılmıĢtır.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Dil felsefesi, dile yönelik soruları tartıĢarak cevaplayan ve birçok yeni teorik problemin meydana gelmesine olanak veren bir alandır.
📊
Key Findings & Data:Dil becerilerinden zihinsel becerilere uzanan birçok öğrenme etkinliği Türkçe derslerinin kapsamındadır.
💡
Conclusion & Impact:Bu çalıĢmada ise „dil öğrenme‟ merkeze alınarak kültür, düĢünme ve öğrenme konuları üzerinde durulmuĢ ve ana dili öğretiminde dil felsefesinden faydalanmanın gerekliliği kuramsal bir temele dayandırılan bazı çalıĢma önerileriyle sunulmaya çalıĢılmıĢtır.
🔬Design:Lab & Field Experiment
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Ana dili · ana dili eğitimi · dil felsefesi

Özet

Dil felsefesi, dile yönelik soruları tartıĢarak cevaplayan ve birçok yeni teorik problemin meydana gelmesine olanak veren bir alandır. Dil ve ana dili bilinci, dilin kökeni ve dillerin çeĢitliliği, dil-kültür-düĢünce iliĢkisi, dil ve anlam sorunu dil felsefesinin konu alanlarındandır. Birey küçük yaĢlardan itibaren kullanmaya baĢladığı dili, ilerleyen yaĢlarda daha da karmaĢık düzeylerde kullanacak hâle gelmektedir. Çocuğun erken dönemden itibaren dile hâkim olması doğal bir süreç gibi görünse de uzun yıllara dayanan bir öğrenme süreci de söz konusudur. Bu durum, öğrenme sahasının dil ve düĢünmeye yönelik kuramsal tartıĢmalarına ve deneysel çalıĢmalarına zemin hazırlamaktadır. Bu kuramlara bakıldığında davranıĢçı kuramın önemini kaybettiği ve zihinsel faaliyetleri ön plana çıkaran aktif öğrenme kuramlarının ortaya atıldığı görülmektedir. Bu yeni kuramlar, belirli felsefi temellere sahiptir. Ayrıca, ilk çağ filozoflarından itibaren dil ve düĢünme üzerine ortaya atılan fikirlerin çoğunun günümüze ıĢık tuttuğu görülmektedir. Türkçe dersleri, dil öğretiminin odak noktasındadır. Türkçe derslerinde yapılan çalıĢmalardan öğrencilerin zihinsel iĢlemlerine katkı sağlaması beklenir. Dil becerilerinden zihinsel becerilere uzanan birçok öğrenme etkinliği Türkçe derslerinin kapsamındadır. Dile iliĢkin felsefi tartıĢmalar dili, durağan olmaktan çıkarıp onu sürekli canlı tutan, değiĢen, devingen yapısıyla açıklamaktadır. Bu tartıĢma ve kuramlar dili ayrıntılı olarak ele almakta ve insanla dil iliĢkisinde öğrenen açısından öğrenmeyi kolaylaĢtırıcı muhtevada bilgiler sunmaktadır. Felsefi metinlerin bilgilendirici iĢlevinden Türkçe derslerinde destek almak bir kenara bırakılırsa, dil eğitiminde özellikle dil felsefesine iliĢkin tartıĢmalardan faydalanılabileceği düĢünülmektedir. Buna göre Türkçe dersleri dilin genel bilgisinden metin seçimine, kelime öğretiminden düĢünme kabiliyetinin geliĢmesine gibi birçok alanda felsefeden destek alabilir. Bu çalıĢmada ise „dil öğrenme‟ merkeze alınarak kültür, düĢünme ve öğrenme konuları üzerinde durulmuĢ ve ana dili öğretiminde dil felsefesinden faydalanmanın gerekliliği kuramsal bir temele dayandırılan bazı çalıĢma önerileriyle sunulmaya çalıĢılmıĢtır.

🔖

Cite This Article

BAYRAKTAR, İ., BAYRAKTAR, O., DURUKAN, E. (2017). DİL FELSEFESİ VE TÜRKÇE ÖĞRETİMİ. Uluslararası Türkçe Edebiyat Kültür Eğitim (TEKE) Dergisi, Cilt: 6 - Sayı: 4, 2639–2668. https://ajindex.com/articles/320958

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (16)

  1. AKARSU, B. (1998). Dil-Kültür Bağlantısı. Ankara: Ġnkılâp Kitabevi.
  2. ALTINÖRS, A. (2001). Anlam Doğrulama ve Edimsellik. Bursa: Alfa Basım Yayın Dağıtım. ALTUĞ, T. (2008). Dile Gelen Felsefe. Ġstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  3. AYSEVER, L. R. (2003). Dil Felsefesinin Geleceğine Bir BakıĢ. Hacettepe Üniversitesi Edebiyat Fakültesi Dergisi, 20, 127-140.
  4. AYTAÇ, K. (1980). Avrupa Eğitim Tarihi. Ankara: Dil ve Tarih Coğrafya Fakültesi Yayınları.
  5. BAYRAKTAR, O. (2015). Türk Eğitim Sistemi İçerisinde Yapılandırmacılığın Kuramsal Çözümlemesi. YayımlanmamıĢ Yüksek Lisans Tezi, Samsun: Ondokuz Mayıs Üniversitesi Eğitim Bilimleri Enstitüsü. BOAS, F. (2008). Dil ve Kültür XX. Yüzyılda Dil bilim ve Göstergebilim Kuramları (çev. Mehmet Rifat ve Sema Rifat). Ġstanbul: Yapı Kredi Yayınları.
  6. BOLAY, S. H. (2004). Felsefeye Giriş. Ankara:
  7. Akçağ Yayınları.
  8. CASSIRER, E. (2005). Sembolik Formlar Felsefesi I Dil. Ankara: Hece Yayınları. CEVĠZCĠ, A. (2013). On Yedinci Yüzyıl Felsefesi. Ġstanbul: Say Yayınları.
  9. CHOMSKY, N. (2012). Doğa ve Dil Üzerine (çev. AyĢe Banu Karadağ). Ġstanbul: Sözcükler Yayınları.
  10. CHUDNOFF, E. (2008). A Brief Guide to Writing the Philosophy Paper, (Harvard CollegeWriting Center), Harvard College Writing Program Faculty of Artsand Sciences Harvard University, 1-7. EriĢim Adresi: http://philosophy.fas.harvard.edu/files/phildept/files/brief_guide_to_writing_philosophy _paper.pdf COLADARCI, A. P. (1956). The Relevancy of Educational Psychology”, Association for Supervision and Curriculum Development, 489-492. EriĢim Adresi: http://www.ascd.org/ASCD/pdf/journals/ed_lead/el_195605_coladarci.pdf
  11. DABBAGH, A. ve NOSHADI, M. (2016). Philosophy-based Language Teaching Approach on the Horizon: A Revolutionary Pathwayto Put Applied ELT into Practice. Journal of Language Teaching and Research, 7(5), 1022-1028.
  12. DEVRIES, R. ve ZAN, B. (2007). Çocukların Gelişiminde Sosyo-Ahlaki Atmosferin Rolüne Yönelik Oluşturmacı Bir Perspektif. 151-170 OluĢturmacılık Teori, Perspektifler ve Uygulamalar (Editör: CatherineTwomoyFosnot, Çeviri Editörü: Soner DurmuĢ). Ankara:
  13. Nobel Yayın Dağıtım. EAGLETON, T. (2014). Edebiyat Kuramı Giriş. (çev. Tuncay Birkan). Ġstanbul: Ayrıntı Yayınları.
  14. FISHER, R. (2007). Dialogicteaching: Developing thinking and meta cognition through philosophical discussion. Early Child Development and Care, 177(6-7), 615-631.
  15. FOSNOT, C. T. ve PERRY, R. S. (2007). Oluşturmacılık Psikolojik Bir Öğrenme Teorisi”. s.s. 9-42.
  16. Oluşturmacılık Teori, Perspektifler ve Uygulamalar