Journals / Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi / 2018 / Cilt: 13 - Sayı: 2

‘GENGHIS KHAN AFTER HIS DEATH’ IN THE MONGOLIAN SOCIAL LIFE

MOĞOL TOPLUM HAYATINDA ‘ÖLÜMÜNDEN SONRA CENGİZ HAN’

Pages
197–210
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

With only one difference, the present study aims to determined the place of the name and heritage of Genghis, which has almost the same meaning as “basmala” for each Mongolian individual although he is not alive, on the Mongolian social life.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Temuchin, who assumed the title of “Genghis” (universal ruler) with a kurultay held in 1206, had the command of not only the Mongols but also many other people for twenty years.
📊
Key Findings & Data:There are many things to say about the Mongolian social life after the death of Genghis Khan (1277).
💡
Conclusion & Impact:With only one difference, the present study aims to determined the place of the name and heritage of Genghis, which has almost the same meaning as “basmala” for each Mongolian individual although he is not alive, on the Mongolian social life.
🔬Design:Research Article
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Moğol · Cengiz Han · Yasa

Abstract

Temuchin, who assumed the title of “Genghis” (universal ruler) with a kurultay held in 1206, had the command of not only the Mongols but also many other people for twenty years. This commitment meant submission for the non-Mongol people rather than a voluntary dependence. However, for the Mongols that made the mentioned people out of nothing, Genghis Khan was almost a respectable master during his whole life. When it is the case, it was necessary to protect the valuable memory of the founder for continuation of the Mongolian public after his death. There are many things to say about the Mongolian social life after the death of Genghis Khan (1277). However, the thing intended to tell is actually the same as this heading that seems strange at first sight. With only one difference, the present study aims to determined the place of the name and heritage of Genghis, which has almost the same meaning as “basmala” for each Mongolian individual although he is not alive, on the Mongolian social life.

Özet

1206 yılında yapılan kurultay ile “Cengiz” (cihan hükümdarı) unvanını alan Timuçin, yirmi yıl boyunca sadece Moğolların değil daha başka birçok halkın hâkimi oldu. Bu bağlılık Moğol dışı halklar için gönüllü bir tabiyetlikten ziyade teslimiyet anlamına gelmekteydi. Ancak kendilerini yoktan var eden Moğollar için yaşadığı müddetçe Cengiz Han, âdeta saygıdeğer bir efendi idi. Hâl böyle olunca, öldükten sonra da Moğol toplumunun devamı için kurucunun aziz hatırasına sahip çıkmak lazımdı. Cengiz Han’ın ölümünden (1227) sonra Moğol toplum hayatı için söylenebilecek pek çok şey vardır. Ancak ilk bakışta tuhaf gelen bu başlık ile de aslında anlatılmak istenen şey aynıdır. Bir farklaki bu çalışma, hayatta olmamasına rağmen her Moğol ferdi için adeta “besmele” ile aynı anlama gelen Cengiz adının ve mirasının Moğol toplum hayatındaki yerini tespit etmeyi amaçlamaktadır.

🔖

Cite This Article

TURAL, M. (2018). ‘GENGHIS KHAN AFTER HIS DEATH’ IN THE MONGOLIAN SOCIAL LIFE. Sosyal Bilimler Araştırmaları Dergisi, Cilt: 13 - Sayı: 2, 197–210. https://ajindex.com/articles/316206

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (21)

  1. Ahmed Zeki Velidi. (1335). “İbn Haldun Nazarında İslam Hükümetlerinin İstikbali”, Bilgi Mecmuası, Yıl 1, Sayı 2, 733-743.
  2. Ayalon, D. (1971). “The Great Yāsa of Chingiz Khān. A Reexamination (Part A)”, Studia Islamica, No. 33, 97-140.
  3. Barthold, V. V. (1947). “Türklerde ve Moğollarda Defin Merasimi Meselesine Dair”, Çev. A. İnan, Belleten, C. XI, S. 43, Ankara, 515-539.
  4. Barthold, V. V. (1988). “Cengiz Han”, M.E.B. İA., C. 3, İstanbul, 91-98.
  5. Barthold, V. V. (1990).
  6. Moğol İstilasına Kadar Türkistan, Haz. H. D. Yıldız, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara. Benâketî, Taceddin Ebu Fazl Muhammed b. Muhammed Davud. (1348). Ravzat ûlî’l-elkâb fi ma’rifeti’t-tevârih ve’l-ensab (Târih-i Benâketî) tas. C. Şi’âr, Tahran. Beyânî, Ş. (1367). Dîn u devlet der-Îrân-i ahd-i Mogûl, I, Tahran. Beyânî, Ş. (2015). Moğol Dönemi İran’ında Kadın, Çev. M. Uyar, Ankara.
  7. Black, J. (2010).
  8. A History of Diplomacy, Reaktion Books. Carpini. (2015). Plano Carpini’nin Moğolistan Seyahatnâmesi (1245-1247),
  9. Çev. E. Ayan, Gece Kitaplığı. Cûzcânî, Minhâcüddin Ebû Ömer Osman b. Sirâceddin. (1864). Tabakât-ı Nâsırî, C. II, W. Nassau Lees, Calcutta. Cüveyni, Alâeddin Ata Melik. (1391). Târih-i Cihângüşâ, tsh. M. Kazvînî, Müessese-yi İntişarat-ı Nigah, Tahran. D’ohsson, M. B. C. (2006).
  10. Moğol Tarihi, Çev. E. Kalan-Q. Şükürov, IQ Kültür Sanat Yayınları,
  11. İstanbul.
  12. Devlet, N. (2010).
  13. Avrasya Fatihi Cengiz Han, Başlık Yayınları,
  14. İstanbul. el-Ömeri, Şihabeddin b. Fazlullah. (2014). Mesaliku’l Ebsar fi memalik’il-emsar (Türkler Hakkında Gördüklerim ve Duyduklarım), Çev. A. Batur, Selenge Yayınları,
  15. İstanbul.
  16. Gömeç, S. (2006). “Bazı Çingiz Yasalarının Tarihi ve Sosyal Dayanakları”, Turkish Studies, S. 2, 9-19. Gregory Abû’l Farac (Bar Hebraeus). (1999). Abû’l Farac Tarihi, C. II, Çev. Ö. R. Doğrul, Türk Tarih Kurumu Basımevi, Ankara.
  17. Gumilev, L. N. (2004).
  18. Etnogenez, Halkların Şekillenişi Yükseliş ve Düşüşleri, Çev. A. Batur, Selenge Yayınları, İstanbul. Hândmîr, Gıyâseddin b. Hümâmeddin. (1380). Tarih-i Habîbü’s-Siyer fi Ahbâr-i Efrâd-i Beşer, C. III, neşr. M. Debirsiyaki, Tahran. Hope, M. (2016).
  19. Power, Politics, and Tradition in the Mongol Empire and the Ilkhanate of Iran, Oxford University Press.
  20. Howorth, H. H. (1888). History of the Mongols, III, Longmans, Green & Co., London. İbni Arabşah. (2012). Acâibu’l Makdûr (Bozkırdan Gelen Bela), Çev. A. Batur, Selenge Yayınları, İstanbul. İbnü’l-Esîr. 1987. El Kâmil Fi’t-Târih, C. XII, çev. A. Ağırakca-A. Özaydın, İstanbul.
  21. Jagchid, S.; Hyer, P. (1979). Mongo