AI Summary & Key Takeaways
AI InsightSonuç: Bell paralizisi olan T2DM hastaları ile diyabetik olmayan BP hastalarının NLR ve PLR değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir
📌 3 Key Takeaways
Abstract
Amaç: Akut fasiyal paralizi (AFP) kulak burun boğaz acil polikliniğine yapılan başvurular arasında sık görülen nedenlerden birisidir. Tanısını koymak ve tedavisini olabildiğince hızlı verebilmek kalıcı hasarların oluşmasını en aza indirecek en önemli yoldur. Bu çalışmanın amacı acil servise akut tek taraflı periferik fasiyal paralizi ile başvuran Bell paralizisi (BP) tanısı alan ve tip 2 diyabeti (T2DM) olan ve olmayan hastalarda nötrofil-lenfosit oranı (NLR) ve trombosit-lenfosit oranının (PLR) belirlenerek ayırıcı tanı ve alteranatif tedavi protokolleri oluşturmak olarak belirlenmiştir. Gereç ve Yöntem: Ocak 2016 ile Şubat 2017 arasında Kartal Dr. Lütfi Kırdar Eğitim ve Araştırma Hastanesi acil servise başvuran ve KBB Acil Kliniği’ne yönlendirilen hastalar geriye dönük olarak tarandı. On yedi BP tanısı almış hasta, 18 BP tanısı almış ve bilinen tip 2 diyabeti olan hasta çalışmaya dahil edildi. Bulgular: Çalışmaya alınan 35 hastanın 21’i erkek, 16’sı kadındır. Yirmi bir erkeğin yedisinde T2DM varken 16 kadının 11’inde T2DM rastlanmıştır. T2DM mevcut olan 18 fasyal paralizi hastası ve DM olmayan 17 hastanın NLR’si ve PLR’si arasındaki fark istatistiksel olarak anlamlı değildir (p=0.2348). Sonuç: Bell paralizisi olan T2DM hastaları ile diyabetik olmayan BP hastalarının NLR ve PLR değerleri arasında istatistiksel olarak anlamlı fark izlenmemiştir
Özet
Objective: Acute facial paralysis (AFP) is one of the most common complaints of patients who were admitted to the otolaryngology emergency clinics. It is important to diagnose and provide accurate treatment for AFP because misdiagnosis or late treatment may result with permanent unwanted outcomes. The aim of the present study was to investigate the usefulness of neutrophil-to-lymphocyte ratio (NLR) and platelet-to-lymphocyte ratio (PLR) in patients diagnosed with Bell’s palsy (BP) with or without diabetes for the differential diagnosis and alternative treatment modalities of patients with BP. Methods: Patients who were admitted to the Kartal Dr. Lutfi Kırdar Training and Research Hospital emergency department with a complaint of acute peripheral facial paralysis diagnosed with BP between January 2013 and February 2017 were evaluated retrospectively. Eighteen patients with BP and 17 patients with BP and type 2 diabetes mellitus (T2DM) were included in the study. Results: Thirty-five patients diagnosed with facial paralysis were evaluated. It was statistically significant that the number of diabetic females with BP was higher than that of males (p=0.035). Seventeen patients with BP and 18 patients with T2DM and BP were evaluated, and there was no statistical significance between both groups’ NLR and PLR values. Conclusion: There was no statistically significant difference between NLR and PLR between patients with BP with T2DM and non-DM.