Journals / Eurasian Journal of Educational Research / 2017 / Cilt: 17 - Sayı: 69

Predictive and Explanatory Relationship Model between Procrastination, Motivation, Anxiety and Academic Achievement

Erteleme, Motivasyon, Kaygı ve Akademik Başarı Arasındaki Yordayıcı ve Açıklayıcı İlişkiler Modeli

Pages
221–21
Publication Date
2017-05-20
DOI
—
🏛️Bibliographic metadata and full text access for this article are provided via DergiPark.
DergiPark Record ↗
✨

AI Summary & Key Takeaways

AI Insight
⚡ TL;DR(Too Long; Didn't Read)

Findings reveal that, there is not a significant relationship between anxiety and academic achievement.

📌 3 Key Takeaways

🎯
Objective & Hypothesis:Purpose: The purpose of this study is to determine the predictive and explanatory relationship model between procrastination, motivation, anxiety and academic achievement of university students.
📊
Key Findings & Data:The study group consisted of 211 participants.
💡
Conclusion & Impact:Findings reveal that, there is not a significant relationship between anxiety and academic achievement.
🔬Design:Modeling & Simulation
📍Scope:Comprehensive Sample
⚙️Variables:Duyuşsal faktörler · dil öğrenimi · yapısal eşitlik modeli.

Abstract

Purpose: The purpose of this study is to determine the predictive and explanatory relationship model between procrastination, motivation, anxiety and academic achievement of university students. Research Methods: In this study, a causal research design was used. The study group consisted of 211 participants. In order to determine their motivation levels, Academic Motivation Scale (AMS); their anxiety levels, Foreign Language Classroom Anxiety Scale (FLCAS) and their procrastination levels, AitkenProcrastination Inventory (API) were all applied. Students’ grades during the term were considered as the criteria for academic achievement. Data were obtained through Structural Equation Model (SEM). Findings: Within the theoretical background, the proposed model was tested, and after path analysis it was modified and verified by testing through fitness indexes. The values confirmed that the model is compatible and the goodness-of-fitness values are within the limits. Findings reveal that, there is not a significant relationship between anxiety and academic achievement. However, both the relationship between academic procrastination and academic achievement and the relationship between motivation and academic achievement are significant. According to findings, the relationship between academic procrastination and motivation is significant and negative. Considering the findings, the predictive and explanatory relationship pattern between procrastination, motivation anxiety and academic achievement was suggested as a model. Implications for Research and Practice: Procrastination and motivation are significant variables in predicting academic achievement. Future studies could focus on other affective variables that are thought to have relationship to academic achievement.

Özet

Problem Durumu: Öğrencilerin sorumlulukları arasında, kendilerine verilen ödevleri ya da projeleri zamanında teslim etmek ve çalışma programlarını sekteye uğratmadan eğitimlerine devam etmek büyük önem taşımaktadır. Bu durum, alınan eğitimin etkinliğini ve başarısını etkileyen en önemli unsurlardan biridir. Akademik görevlerin bilinçli olarak ileri bir tarihe ertelenmesi akademik başarıyı azaltmakta ve eğitimin niteliğini olumsuz yönde etkilemektedir. Genel olarak, bitirilmesi gereken görevleri bireyin kendi isteği doğrultusunda ertelemesi ya da ötelemesi şeklinde tanımlanan erteleme davranışı, zaman yönetiminde karşılaşılan problemlerden çok, bünyesinde kaygı, motivasyon eksikliği, kararsız olma durumu ve otoriteye karşı koyma gibi unsurları barındırmaktadır. Gerçekleştirilen araştırmalarda öğrencilerin büyük bir bölümünün akademik görevlerde erteleme davranışı sergilediği; bu oranın yazma ödevlerinin yanı sıra sınavlara hazırlanma ve özellikle okuma ödevlerinde büyük bir artış gösterdiği ifade edilmektedir. Erteleme davranışlarının arkasında yatan nedenlerin belirlenmesi amacıyla çeşitli araştırmalar gerçekleştirilmiş ve bu konuda farklı yaklaşımlar ortaya konmuştur. Bu görüşlerden biri, erteleme davranışlarının motivasyonel bir durum olduğu şeklindedir. Yapılan araştırmalarda Öz-Belirleme Teorisine göre bir motivasyon çeşidi olan içsel motivasyonun, erteleme davranışları üzerinde etkili olduğunu öne sürülmektedir. Bir diğer deyişle, erteleme davranışı sergileyen bireylerin herhangi bir eylemi gerçekleştirmede daha düşük bir motivasyon düzeyine sahip olduğu, bu durumun da beraberin de akademik başarıyı olumsuz etkilediği ifade edilmektedir. Diğer bir görüş ise, erteleme davranışlarını tetikleyen unsurun, bireylerin sahip olduğu yüksek kaygı düzeyi olduğuna dikkat çekmektedir. Buna göre, bireylerin kaygı düzeyleri ile sergiledikleri erteleme davranışları arasında anlamlı bir ilişki bulunmakta ve her iki değişken de akademik başarıyı olumsuz yönde etkilemektedir. Gerçekleştirilen bazı araştırmalarda ise erteleme davranışının temel sebebinin kaygı durumu olduğu özellikle ifade edilmektedir. Sonuç olarak, alan yazın incelendiğinde akademik erteleme davranışlarının genellikle akademik başarı ve motivasyon üzerinde olumsuz etkilerinin olduğu; öte yandan akademik erteleme davranışları ile kaygı düzeyleri arasında ise olumlu bir ilişki olduğu görülmektedir.

🔖

Cite This Article

AKPUR, U. (2017). Predictive and Explanatory Relationship Model between Procrastination, Motivation, Anxiety and Academic Achievement. Eurasian Journal of Educational Research, Cilt: 17 - Sayı: 69, 221–21. https://ajindex.com/articles/31175

📄 Full Text PDF Viewer

📄

PDF görüntüleyici hazırlanıyor...

References (9)

  1. Ackerman, S. D., & Gross B. L. (2005). My instructor made me do it: Task characteristics of procrastination. Journal of Marketing Education, 27, 5-13.
  2. Akbay, S. E., & Gizir, C. A. (2010). Cinsiyete gore universite ogrencilerinde akademik erteleme davranisi: Akademik gudulenme, akademik ozyeterlik ve akademik yukleme stillerinin rolu [Academic procrastination among university students according to gender: The role of academic motivation, academic self-efficacy and academic attributional style] Mersin Universitesi Egitim Fakultesi Dergisi, 6, 60-78.
  3. Anderson, J. C., & Gerbing, D. W. (1998). Structural equation modeling in practice: A review and recommended two-step approach. Psychological Bulletin, 103, 411-423.
  4. Aydın, B. (2001). Konusma ve Yazma Derslerinde Yabancı Dil Ogrenimindeki Kaygi Nedenleri [A Study of Sources of Foreign Language Classroom Anxiety in Speaking and Writing Classes]. (Unpublished Doctoral Dissertation). Anadolu Universitesi, Eskisehir. Balkıs, M. (2006). Ogretmen Adaylarinin Davranislarindaki Erteleme Egilimlerinin Dusunme ve Karar Verme Tarzlari ile Iliskisinin Incelenmesi [The Relationships between Student Teachers’ Procrastination Behaviors and Thinking Styles and Decision Making Styles]. (Unpublished Doctoral Dissertation). Dokuz Eylul University, Izmir. Bensalem, E. (2017). Foreign Language Learning Anxiety: The Case of Trilinguals. Arab World English Journal, 8 (1), 234-249. DOI: https://dx.doi.org/10.24093/awej/vol8no1.17
  5. Bidin, S., Jusoff, K., Abdul-Aziz, N., Mohamad, M., Salleh, M. M., & Tajudin, T. (2009). Motivation and Attitude in Learning English among UITM Students in the Northern Region of Malaysia. English Language Teaching, 2, 16-20.
  6. Çakıcı, D. (2016). The correlation among EFL learners’ test anxiety, foreign language anxiety and language achievement. English Language Teaching, 9(8), 190-203.
  7. Cheng, H. F., & Dornyei, Z. (2007). The use of motivational strategies in language instruction: The case of EFL teaching in Taiwan. Innovation in Language Learning and Teaching, 1, 153-174.
  8. Cheng, P. Y., Lin, M., & Su, C. K. (2011). Attitudes and motivations of students taking professional certificate examinations. Social Behavior and Personality, 39(10), 1303-1314.
  9. Deci, E., & Ryan, R. (1985). Intrinsic motivation and self-determination in human behavior. New York: Plenum. Deci, E., & Ryan, R. (2008). Self-Determination Theory: A macrotheory of human motivation, development, and health. Canadian Psychology, 49, 182-185. Dornyei,